Kapıdaki polis

Gece'den
Ne kadar süre, orda öylece durup ağladım biliyorum, aşağıdan bağrışma sesleri geliyordu fakat ne dedikleri anlaşılmıyordu, sanırım şahin ile biri kavga ediyordu çok umrumda olmadı, sonra sesler tamamen kesildi. Burdan kaçmam gerekiyordu ama nasıl kaçıcaktım? Eğer kaçamazsam diye telefonu şahinin odaya saklamıştım, şimdi ise odaya gidemiyorum. Yerden kalkıp odada bulunan balkona doğru gittim, kilitliydi fakat tamamen camdan, sürgülü kapıdan oluşuyordu kırmak mümkündü ama 2. Katta olduğumdan dolayı bir işe yaramayacaktı, belki işime yarar bir şeyler bulurum diye çekmeceleri falan karıştırdım ama hiçbir şey bulamadım, tek şansım telefonumu almak, onun içinde şarj aleti lazımdı offf!!!

Tam hayatım düzene giriyor, kontrol bende diyordum , şu halime bak!! bıktım artık insanların benim hayatımı yönetmelerinden, ben hiç istediğim gibi yaşıyamayacak mıyım? Hiç mutlu olamaya hakkım yok mu? Neden hep böyle olmak zorunda... Duvara yaslanıp yere oturdum.

Bir süre sonra kilit sesi geldi biri odaya geliyordu, şahin miydi acaba? yüzünü bile görmek istemiyorudum onun... Kapı açılınca gelen onun adamlarından biriydi, elinde kocaman bir pizza kutusu ve bir şişe su vardı, çok acıkmıştım hiç bişi demeden önüme koydu ve çıktı. Dayanamadım hemen açtım kutuyu

Hayattaki şansım da bu kadar olurdu zaten pizza mantarlıydı ve benim mantara alerjim vardı, ufak bir parça bile hastanelik olmama sebep olurdu.

Bir keresinde yatılı kaldığım yurtta , ordaki zorba çocuklar yemeğimin içine katmışlardı, küçük bir parçaydı ama benim hastanelik olmama yetmişti. Hastaneye kaldırılmıştım, annemi henüz kaybetmemiştim yani hayattaydı ama benim hayatımda değildi, babamın ölümünden sonra benle hiç konuşmamış, yüzüme bile bakmaz hale gelmişti sadece kardeşim Altayla ilgileniyordu. O güne öyle oldu hastaneye hiç gelmedi kimsesiz olduğumu ilk o zaman anladım, ben ölümden dönmüştüm ama başımda bekleyen bir annem yoktu, saçımı okşayacak elimi tutup, geçecek diyenim yoktu...

Yapmadığım, şeyler yüzünden ceza aldığımda, sırf annemi istiyorum dedim diye bütün gece beni yağmur altında beklettiklerinde yine yoktu yanımda annem. Evet suçluydum, tek suçlu bendim evet... Hala başımı her yastığa koyuşumda, kabuslarımda o geceyi tekrar tekrar yaşıyorum ama bir anne kızından vazgeçer mi yaaaa!!!. Akacak gözyaşım , kalkıp yatağa geçecek halim bile yoktu.

Sonrasında içeri biri girdi. Kafamı kaldırdım gelen şahindi, yüzünü görmek istenmediğim için kafamı tekrar geri koydum. Yanıma gelip neden yemediğimi sorunca aç olamdığımı söyledim, hiç umrunda bile olmamıştı . Elindeki poşeti yatağa bıraktı giyecek bir şeyler almıştı normelde giymezdim ama 2 gündür aynı kıyafetlerle duruyordum.

Yatağa doğru gidip kıyafetleri almak için poşeti açtığımda kan beynime sıçradı, elime aldığım gibi suratına fıralttım.

Şahin'den
Kıyafeti yerden aldım, almaz olaydım kız çıldırmakta haklıydı. Bordo renk, saten kumaşlı bir gecelik. İnce askılı ve ön dekoltesi oldukça fazlaydı, şortu ise yok denecek kadar kısaydı. Fırata güvenen kafama sıçayım

Şahin, " Alırken, karışmış galiba" diyerek toparlamaya çalıştım.

"sana kendi kıyafetlerimden ayarlarım"

Gece, " İstemez kalsın, getirdiklerini de al ve çık"

Şahin," ÇIK!!!" hala mı, neyse... daha fazla uzatmadan elimdekilerle çıktım odadan. Bunun hesabını çok kötü soracaktım Fırat'a

Kapıyı kilitlemeden hemen odama gidip, ona olabilecek birkaç bir şey baktım. İçlerinden birkaç parça seçtim "biraz bol olucaktı ama yarına kadar idare etsin" elimde kıyafetlerle odaya gittim yatağın bir kısmına kıvrılmış yatıyordu, elimdekileri yatağa bıraktım belki döner bakar diye bekledim ama hareket etmeyince daha fazla durmadan odanadan çıktım kendi odama geçtim. Bu aralar şirketi çok boşaldığım için baya bir iş birikmişti onları hallettiğimde saat baya geç olmuştu çok uykum olduğu için yatağa geçtim ve uyudum.

Sabah saat 6

Şahin telefonuna gelen konuma doğru gitmek için yola koyuldu, ıssız ormanın ortasında bulunan boş ve terk edilmiş bir depoyu gösteriyordu konum. Kimse tarafından takip edilmediğinden emin olduktan sonara depoya girdi. Gölgeler içinde oturan, sadece gözleri gözüken bir adam oturuyordu.

" küçük bir sorun dediğin şey, yüzbaşının kızını kaçırmak mıydı?"

Şahin, "Adam ölmüş zaten, sorun çıkmaz, hem halletmeye çalışıyorum"

"Ne ara bu kadar yumuşadın şahin, kurtul kızdan"

Şahin, "kız doktor bizimle çalışmaya ikna edersem ki edicek işimize yarayabilir"

"Tek bir sorun daha istemiyorum, sana dediğim işi bir an önce hallet"

Konuşmaları bittikten sonra şahin ordan ayrıldı. Eve gitmeden önce bu saatte açık mağaza var mı diye bakındı, saat erken olduğundan açık bir yer bulamadı artık akşam üzeri şirketten döndüğünde halledicekti.

Gece
Sabah yüzüme vuran güneş ile uyandım, duyduğum tek şey ise karnımın gurultusuydu . çok acıkmıştım, düşüp bayılmazsam iyi diye söylenirken aynı anda gözlerimi ovuşturuyordum, kafamı sağ tarafıma döndüğümde yatağın üzerinde duran kıyafetleri fark ettim, ne ara bıraktı ki kendi kıyafetleriydi bunlar. Kıyafetleri alıp duş almak için banyoya gittim ama havlu dahil hiçbir şey yoktu... Nasıl duş alıcam ki ben şimdi. Banyodan çıktığımda odadaki koltukta oturan şahini gördüm. ne ara girdi odaya bu adam? Beni baştan aşağı süzmeye başladı tabi ben de onu. Spor siyah bir atlet, altında gri bir eşofman altı vardı saçları haif dağılmış, anlında bir kaç ter damlası vardı... spordan geliyordu heralde. Giydiği atlet ile bütün kol kaslarını ortaya sermişti tek kolu benim neredeyse iki kolumdan daha kalındı en son gözlerimiz birbirini bulunca

Şahin, "Günaydın" dedi hemen bakışlarımı çektim hiçbir cevap vermedim

"Açıktın mı?" dediğinde kafamı aşağı yukarı doğru salladım.

"iyi, duş falan al, üstünü değiştir sonra da aşağıya in, konuşmamız gerek." ona dönerek

Gece," Ne konuşucaz ki?"

Şahin, "İnince konuşuruz" diyip çıkmak için ayağa kalktı.

Gece, "şey... eee burda duş almak için hiçbir şey yok, havlu bile yok" dedim. bir süre yüzüme baktı

Şahin, "Benim odamdakini kullan" diyip kapıyı kapatmadan çıktı. Normalde kabul etmezim ama bu fırsatı tepemezdim. Telefonu almamın tek yolu bu gibiydi. Ben de hemen ardından çıktım o merdivenlerden aşşağı inerken ben de odasına geçtim ve kapıyı kapattım, yatağın altına sıkıştırdığım telefonu çıkarttım neyse ki bulmamıştı telefonu. Hemen çekmeceleri karıştırmaya başladım şarj aletini bulmak için son açtığım çekmecede aradığım şeyi bulmuştum. Hemen telefonu taktım ve bir süre başında açılmasını bekledim.

"Açıl artık.... Hah!!!, açıldı" telefonu yanıma aldım şarj aletini yerine koyup banyoya girdim hızla bir duş aldım ve bana getirdiği kıyafetleri giydim. Banyodan çıkmadan polisi aradım.

"Merhaba ben.. Ben ihbarda bulunucam, kaçırıldım zorla tutuluyorum yardım edin lütfen" dedim. Endişeli ve korku dolu bir şekilde

"sakin olun lütfen.. Kim tarafından kaçırldınız, nerdesiniz"

"ben bilmiyorum, nerde olduğumu, beni kaçıran adamın adı şahin soyadını bilmiyorum... Lütfen yardım edin"

"Peki konumunuzu tespit ettik, hemen bir ekip yolluyoruz"

"Acele edin lütfen.. "diyip telefonu kapatım zaten tam o sırada banyo kapısı çaldı.

Şahin," bitmedi mi daha işin, acele et, " dediğinde kapıyı açtım, kapıyı açmamla göz göze geldik, bana ve üstümdekilere baktı, biraz bol olmuşlardı. Bir şey demeden birlikte aşağı indik. Keyfi yerinde gibiydi bakalım polisler geldiğinde ne yapıcaksın Şahin Bey.

Herkes masada oturmuş kahvaltı yapıyordu, şahin en baş köşeye geçti sağ tarafında Fırat, solda Mete benim de sağımda Ali oturuyordu ben ise tam şahinin karşısına bilerek geçtim, polislerin geldiğini duyduğunda yüzünün alacağı şekli çok merak ediyordum.

Fırat, "Günaydın Doktor Hanım, üstündekiler... ben böyle bir şey aldığımı hatırlamıyorum?" dedi Herkes bana baktı bir anda, Şahine bakarak

Gece, "senin aldıkların değil zaten, ayrıca doktor diyip durma bırakalı çok oldu"

Şahin, "o konuyu ayrıca konuşucaz seninle" dedi, tehtitkar bir ses tonuyla.

Ali, "Yine ne yaptın, hangi saçma şeyi alıp getirdin lan?"

Fırat, "valla bişi yapmadım, her kızın giydiği şeyler bunlar abicim... Tecrübeliyim biliyorsunuz. "

Mete, "bilmez miyiz, hahahha..."

Onlar atışırken ben daha fazla dayanamadım ve önümdeki tabağı doldurup yemeye başladım. Herkes bana bakıyordu ama umursamadan yemeye devam ettim.

Şahin, "iştahın yerinde, bakıyorum"

Gece, "Hı, hı çok" derken gözlerinin içine bakıp sırıttım. O sırada şahinin telefonu çaldı, kapıdaki koruma arıyordu

"Abi polis geldi, içeri almak zorunda kaldık" şahin telefonu kapattı, masaya bıraktığında herkes ne oldu diye sormaya başladı, bana bakarak

"polis gelmiş, kapıdalarmış" dediğinde ona en içten gülümsememi sundum yolun sonuna geldik şahin.

(Bu bölüm biraz, sakin geçti ama sonu heycanlı bitti bakaşım ne olucak. Beğenmeyi ve yorumları unutmayalım.. ❤️ )

(Sizce şahinin görüştüğü kişi kim çıkacak ve gecenin bahsettiği gece de neler yaşandı )