14. Bölüm: Kanlı Yüzleşme ve Neva’nın Gizemi

Eski tuğla fabrikası, yağmurun altında kapkaranlık bir dev gibi yükseliyordu. Agâh Karadağ, araçtan inip adımlarını fabrikanın kırık dökük girişine doğru attı. Yağmur damlaları paltosundan süzülürken, elindeki gümüş tabancanın soğuk gövdesini avucunda hissediyordu.

İçeri girdiğinde, yukardaki kırık camlardan süzülen ay ışığı mekanın ortasını zayıfça aydınlatıyordu. Fabrikanın tam ortasındaki sandalyeye Aylin bağlanmıştı; ağzı bantlı, gözleri korku ve yaş içindeydi. Tam arkasında ise elinde silahıyla Harun Karadağ duruyordu.

"Geldin..." dedi Harun, sesi boş fabrikada uğursuzca yankılandı. "Her zamanki gibi kahramanlık peşindesin Agâh. Ama bu kız senin için ne anlam ifade ediyor, ha? Neva’ya bakarken gözlerindeki o ateşi gördüm. Ama buradasın... Aylin için."Aylin, Agâh’ı görünce gözlerinden yaşlar boşanarak başını iki yana salladı. Gelmemesini, kendini tehlikeye atmamasını istiyordu.

Agâh adımlarını durdurdu. Silahını indirmeden konuştu: "Aylin bu masanın adaletine güvendi Harun. Onun senin hırsınla bir ilgisi yok. Bırak gitsin. Hesap ikimizin arasında."

"Hesap zaten kapanacak Karadağ!" diye bağırdı Harun ve tetiğe basmak üzere parmağını büktü.

O an, fabrikanın üst katındaki demir köprüde beklenmedik bir ses duyuldu. Susturucu takılı bir silah iki kez patladı. Harun’un omzuna saplanan mermilerle sersemleyen gölgesi geriye doğru yalpaladı.Karanlığın içinden elinde silahıyla beliren kişi Neva’dan başkası değildi. Üzerinde siyah deri bir mont, gözlerinde ise o zamana kadar Agâh’ın hiç görmediği soğuk ve tehlikeli bir profesyonellik vardı.

"Neva?.." dedi Agâh, şaşkınlığını gizleyemeyerek.

Neva, üst merdivenlerden aşağı inerken gözlerini Harun’un üzerinden ayırmıyordu. "Sana bu savaşa yalnız gitmemeni söylemiştim Agâh," dedi Neva, sesi pürüzsüz ve son derece rahattı. "Uluslararası finans dünyasındaki o ağları sadece yönetmiyorum... Ben o ağların bizzat koruyucusuyum. Ve Harun Karadağ, bizim ortaklığımıza zarar verecek kadar ileri gitti."

Harun acıyla omzunu tutarak geriledi. "Sen... Sen kimsin?.."Neva, silahını Harun’a doğrultarak hafifçe gülümsedi. "Siyah Ejderha’nın arkasındaki gerçek güç olan konsorsiyumun temsilcisiyim Harun. Seni Agâh’ın üzerine salan da bendim... Ama sen kontrolü kaybettin."

Agâh duydukları karşısında donakaldı. Neva’nın o çekici, zarif duruşunun arkasında, başından beri şehrini tehdit eden küresel çetenin asıl beyni mi yatıyordu? Kalbini açtığı, tutkuyla bağlandığı kadın, ona kurulan en büyük kurgunun mimarıydı.

Aylin’in bağlı olduğu sandalyeye hızla yaklaşan Agâh, ipi bıçağıyla kesip Aylin’i kurtardı. Aylin, Agâh’ın göğsüne sığınarak titremeye başladı.

Neva, Agâh’ın gözlerindeki derin yıkımı ve ihanet acısını gördü. Sesi ilk kez hafifçe titredi: "Bana öyle bakma Agâh... Sana duyduğum hisler gerçekti. Ama bu şehir ve bu masa benim şirketimin kontrolüne geçmek zorundaydı.Harun, iki ateş arasında kaldığını anlayarak fabrikanın arka karanlığına doğru kaçmaya çalıştı. Neva arkasından ateş etti ama Harun gölgelerin arasında kayboldu.

Agâh, Aylin’i arkasına alarak Neva’ya doğru bir adım attı. Gözlerindeki o aşk ateşi yerini buz gibi bir nefrete bırakmıştı.

"Benim şehrime, benim konağıma ve kalbime bir yılan gibi sızdın Neva," dedi Agâh Karadağ. "Sana duyduğum o hissi bu gece bu fabrikada gömüyorum."

Neva silahını indirmeden geri çekildi. "Bu sadece bir başlangıçtu Agâh. Artık karşında sadece ağabeyin değil, benim temsil ettiğim küresel imparatorluk var. Seçimini yaptın... O avukatı seçtin."Neva gecenin karanlığına karışarak fabrikadan uzaklaşırken, Agâh yanındaki Aylin’e baktı. Aylin, Agâh’ın elini sımsıkı tutuyordu. Agâh Karadağ için artık hem kalbinde hem de sokaklarda geri dönülmez en büyük savaş başlamıştı.