Penguen

01:42

Siz: Ece acil bak. Gece gece kafayı taktım, penguenlerin diz kapağı var mı yok mu? Google’a bakmaya üşeniyorum, bana net bir bilgi ver lütfen.

Bilinmeyen Numara: Ece değilim. Ve evet, var. İskelet sistemlerinde diz kapakları gövdelerinin içinde saklıdır. Şimdi lütfen uyumama izin ver.

Siz: Ece değilsin ama penguen anatomisi biliyorsun? Bu daha büyük bir gizem. Ayrıca madem Ece değilsin, niye 'yanlış numara' deyip geçmek yerine açıklama yapıyorsun?

Bilinmeyen Numara: Çünkü sormasan bile laf anlatacak bir tipe benziyorsun. Engellemekle uğraşmak isteistemedi

Siz: Haklı bir tespit. Ama engellemek zaten acizliktir dostum. Bu arada bilgi için teşekkürler, geceye 1-0 önde başlıyorum.

Bilinmeyen Numara: Saat gecenin ikisi. Kimse önde başlamıyor. Uyu.

Siz: Uyumak mı? Bir sezon diziyi tek oturuşta bitirmeme sadece üç bölüm kalmışken mi? Ben bir görev insanıyım.

Bilinmeyen Numara: iyi şanslar görev insanı. Bir daha bu numaraya mesaj atma.

ertesi sabah Ada, okula adım attığında gözlerini tam olarak açabilmiş değildi. Dün gece penguen anatomisiyle başlayan merakı, saat üçte "Dünyanın en saçma rekorları" videolarına evrilmiş ve nihayetinde sabahın ilk ışıklarında yatağa girebilmişti. Pişman mıydı? Kesinlikle hayır.

"Yine mi sabahlaladın?" dedi yakın arkadaşı Burcu, Ada'nın kapüşonunu kafasına biraz daha çekişini izlerken.
Dizi izliyordum," dedi Ada esneyerek. "Sonra yanlışlıkla tanımadığım birine penguenlerin diz kapağını sordum. Adam bana bıkkın bir edayla anatomi dersi verdi Burcu. Sanırım geceleri rastgele insanları darlayan bir hayalete dönüştüm."
Burcu kahkaha attı. "Senin şu gamsızlığın bir gün başını yakacak ama bakalım ne zaman."
"Aman, sanki ne olacak? Adam engellemedi bile. Gizli bir penguen sevdalısı olduğuna yemin edebilirim ama kanıtlayamam."
Bahçeden kantine doğru geçerken okulun her zamanki hengamesi etraflarını sarmıştı. Koridorun diğer ucundan gelen kalabalığı fark ettiklerinde Ada adımlarını yavaşlattı. Basketbol takımının kaptanı Evren, elinde antrenman çantasıyla arkasındaki grupla konuşarak yürüyordu. Okuldaki çoğu kişinin aksine üzerinde kasıntı bir hava yoktu ama etrafına ördüğü o görünmez duvar her halinden belli oluyordu. Yanındaki arkadaşının omzuna pat pat vurup güldü, ardından soğuk ve mesafeli ifadesine geri döndü.
"Yürüyen kutup ayısı geldi yine," diye fısıldadı Ada.
"Lütfen çocukla uğraşma bugün," dedi Burcu uyarırcasına. "Geçen gün okul temsilcisi kız muhabbet kurmaya çalışırken çocuğun 'Şu an dinleyemeyecek kadar yorgunum' deyip yürüyüp gittiğini unuttun galiba."
ee gördüm," dedi Ada omuz silkerek. "Aşırı havalı ama bir o kadar da çekilmez. İnsan bir tebessüm eder, yüzü felç olacak haberiziz." O sırada cebindeki telefon titredi. Ada telefonunu çıkarıp ekrana baktı.
Bilinmeyen Numara: Gece izlediğin o dizi her neyse umarım bitmiştir. Çünkü birinci derse giren matematikçinin dersinde uyursan seni arka sıradan izleyip güleceğim
Ada kaşlarını çattı. Şaşkınlıkla ekrana bakarken parmakları hızla klavyede kaydı

Siz: Sen... Aynı okulda mıyız?

Bilinmeyen Numara: Ne yazık ki evet. Ve şu an bahçede elinde kahveyle dikilip telefona uzaylı görmüş gibi bakan kızı görmek hiç zor değil.
Ada’nın kalbi bir anlığına garip bir ritimle çarptı. Başını hızla bahçeye doğru çevirdi. Birkaç metre ileride, bankta oturan Evren elindeki telefona bakıyordu. Dudaklarında belirsiz, hafif bir tebessüm vardı. Başını kaldırdı ve doğrudan Ada’nın olduğu tarafa baktı.
Ada panikle Burcu’nun arkasına saklanırken gözleri faltaşı gibi açılmıştı.
"Ne oldu kızım sana?" dedi Burcu şaşkınlıkla.
"Burcu..." dedi Ada sesi kısılarak. "Ben dün gece kiminle penguen muhabbeti yaptım biliyor musun?"

evet arkadaşlar ilk hikayem canım sıkıldı diye yazıyorum okunursa sevinirim bb.