19. bölüm / 22
HAYALLERİME DÜŞEN SON DAMLALAROn sekizinci
Bölümler 22Şu an: On sekizinci
- 1 AH KALBİM-12.593 kelime
- 2 İkinci1.172 kelime
- 3 Üçüncü744 kelime
- 4 Dördüncü992 kelime
- 5 Beşinci1.797 kelime
- 6 Altıncı899 kelime
- 7 Yedinci1.054 kelime
- 8 Sekizinci569 kelime
- 9 Dokuzuncu449 kelime
- 10 Onuncu643 kelime
- 11 On birinci759 kelime
- 12 On ikinci1.181 kelime
- 13 On üçüncü884 kelime
- 14 On dördüncü340 kelime
- 15 On beşinci483 kelime
- 16 On altıncı758 kelime
- 17 On yedinci658 kelime
- 18 On sekizinci284 kelime · Okuduğun bölüm
- 19 On dokuzuncu469 kelime
- 20 Yirminci649 kelime
- 21 Yirmi birinci-Final1.110 kelime
- 22 Kitap olduk131 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
17.01. 1991
Öğretmen Hanım'a, Sevdalım'a;
Mektubunu aldım, çok mutlu oldum inan. Günlerdir bekliyordum. Niye bu kadar geç geldiğini anlamıyorum. Teşekkür ederim. Ben iyiyim, mahalle, arkadaşların, herkes iyi. Yazman kalmış bizim evde saklıyorum. Siyah renk ve diğer renkli çiçekli olan işte. Mektubu yazmadan önce aklımda çok fazla şey vardı sana söylemek istediğim ama yazınca gelmiyor. Sanırım pek romantik olamıyorum. Seninle mektuplaştığımı Göktuğ ve Murat'tan hariç kimse bilmiyor.
Ben bir şey yaptım burada, anlatayım. Beni vuran adamı yakalamışlar. Ben de bunu öğrenince sinirlendim normal olarak, ölebilirdim, üzülürdüm üzüldüğün için. Huzurla ölemezdim o durumda zaten lakin hayatım, senin bedenin, gözlerin geldi düşüme. Neyse, benden beklemezsin, ben de beklemezdim ama adamı çok fena benzettim. Ağız burun daldım yani...
Bu Başkomiser de bana gıcıklı. İznimiz olmadan dokunman dahi yasak dedi. Karşı geldim. Sanırım sürüleceğim, bilmiyorum. Eğer seçme fırsatı verirlerse oraya geleyim mi? Bence istersin. Allah yüzümüze güler de senin yanına sürülürsem ceza değil ödül olur benim için emin ol.
Günlerimiz güzel geçer, al yanaklarını, sürme çektiğin gözlerine bakarken geçer saatlerim, beraber sıcacık uyurken hayaller kurarız seninle.
Ne diye beraber olduğumuz bunca yıl söylemedik ki? diye bunca acıyı reva gördük birbirimize?
Günden güne birbirimize olan aşkımız arttı ve biz söylemedik.
Ben seni çok üzdüm Öğretmen Hanım. Çok. Gözlerine sahte nefretle bakmaktan da çok yoruldum ama. Olmuyordu, yapamıyordum. Kalbim yanıyordu, söndüremiyordum.
Korktum ama ben. Sadece korktum. Korkak, basit bir insanım ben! Neyime aşık oldun? Neyime bekledin ki beni? Ben olsam beni beklemezdim.
Hiç mi hiç vazgeçmedin, bir kere olsun, 'Niye?' demedin. Ama aşkını da söylemedin, aşkımı da söylemedim. Mendilini bir saniye olsun ayırmıyorun yanımdan. İstemeyerek olsa içselleştirdim.
Fotoğrafın cüzdanımda, ne zaman baksam yaşama sevinci doğuyor içime.
Beni hiç bırakma olur mu? Hiç ama.
Çünkü sen beni bıraksan da ben seni bırakmayacağım...Söz.
Bölüm etkileşimi
