HAFÎ - 7.BÖLÜM

Merhaba oy ve yorum yapmayı unutmayın💗

​Sabah saat 6 gibi uyandım. İlk işim lavaboya gidip elimi yüzümü yıkamak oldu. Sonra üstümü değiştirip kirlileri bir poşete koyup sıkıca bağlayarak bavula bıraktım. Laptopumu çıkarıp lojman başvurusuna baktım, kabul edilmiştim. Odadan çıkınca anahtarı resepsiyona bırakıp otelden çıktım.
​Gördüğüm ilk boş taksiyi durdurup bavulumu bagaja koydum. Taksiye binince, "Gökberk Komando Tugay Karargâhı, abi," dedim. abide , "Tamam kızım," deyip sürmeye başladı. Kırk dakika sonra durmuştu. Parayı verip indim. Bagajdan bavulumu çıkarttığımda taksi gitmişti. Karargâha girmeden önce nöbetçi askere asker kimliğimi gösterip bahçeye girdim. Karargâhın kapısına geldiğimde bekleyen askerlerden biri konuştu:
— Buyurun?
— Albayı göreceğim, dedim.
​Diğeri söze atladı. Konuşmama izin vermeden, "Bacım hadi uğraştırma, işimiz çok zaten, uzaklaş buradan," dedi. Ben de öylemi bakışı atıp asker kimliğimi gösterdim. İkisi görür görmez hazır ola geçip tekmil verdi. Sonra konuştular:
— Buyurun komutanım, albayın odasına götüreyim sizi, dedi.
​Bavulumu birine verip, "Sende kalsın, gelince alırım," dedim. Diğerine de dönerek, "Hadi," dedim. O askerin yanına yürüyerek bir kapının önünde durunca askere dönüp, "Gidebilirsin," dedim. Başını sallayıp gittiğinde ben de postaya dönüp Albay'ın müsait olup olmadığını sordum. Posta "müsait" deyince kapıyı tıklattım.
​Gel sesi gelince içeri girip tekmil verdim:
— Kıdemli Üsteğmen Alev Aktürk, emredin komutanım!
​Geç otur deyince oturmadım. Tekrardan "Otur, bu bir emirdir!" dedi. Ben de oturdum. Albay, "Evet, dinliyorum," deyince konuşmaya başladım:
— Komutanım, yeni görev yerim burası. Lojmanlarda kalmak için başvuru yaptım, kabul edildi. Anahtarı almaya ve tören için konuşmaya geldim.
​Sözümü bitirdiğimde Albay konuşmaya başladı:
— Biliyorum, birazdan anahtarı veririm. Tören yarın 13.00'te. Alaca olan timin komutan yardımcısısın, törenden sonra göreve başlayabilirsin.
​Diyerek ayağa kalktı. Dolaptan bir anahtar çıkarttı. Ben de ayaklandım. Anahtarı bana uzatıp sözüne devam etti:
— Daire 7, no 28.
— Müsaadenizle komutanım, deyip anahtarı aldım.
​Başını aşağı yukarı salladığında odadan çıktım. Girişe geldiğimde yine aynı iki asker vardı. Beni görünce ikisi ayaklanıp tekmil verdiler. Elinde bavulum olan askerden bavulumu alıp teşekkür ettim ve çıktım.
​Karargâhın bahçesinden çıktıktan birkaç dakika sonra biriyle çarpıştık. Şöyle kafamı yukarı kaldırdığımda, hafif yükselmiş sesimle:
— Önüne baksana! diye konuştum.
Adam da:
— Sen önüne bak asıl, dedi.
Ben de ona:
— Saygısız deve! deyip hızla uzaklaştım.
​Birkaç dakika sonra taksi durdurdum. Yine bavulumu bagaja koyup arka koltuğa oturdum. Lojman arabayla 30 dakika, motorla 15-20 dakika yol alırdı. Ben bunları düşünürken lojmana varmıştık.