HAFÎ- 16. BÖLÜM

Merhaba oy ve yorum yapmayı unutmayın sınav haftasına girdiğimizden bir kaç hafta bölüm gelmeye bilir💗

​(yazardan)
​Herkes menüye göz atıp yemeğini sipariş ettikten sonra Murat öne doğru eğilip masadaki sessizliği bozdu:
— Komutanım, daha önce başka bir time girdiniz mi ve neden ayrıldınız?
​Bu soruyla Alev'in boğazına koca bir yumru oturmuştu. Elleri az da olsa titriyordu; bunu gizlemek için ellerini masanın altına koydu. Gözlerini boş tabağa çevirerek cevapladı:
— Girdim...hepsi hain çıktı.
​Gözleri de dolmuştu . Murat mahcup bir ifadeyle hemen özür diledi; Alev ise sorun olmadığını söyledi.
​Ömür araya girip konuyu değiştirme çabasıyla sordu:
— Peki ailen nerede Alev?
​Alev’in gözleri daha da doldu. Yine de cevap verdi:
— Dokuz yıl önce ikisi de şehit düştü.
​Alev bunu der demez masa buz kesti. Ömür, daha kötü olacağını bilmiyordu; hemen özür dileyip rahmet diledi. Ardından diğerleri de rahmet diledi. Alev, "Vatan sağ olsun," dediğinde yemek siparişleri gelmişti.
​Herkes yemeğini yerken Mete konuştu:
— Şimdi aklıma takıldı. Sizin bu iş resmileştiğine göre nişandan sonra düğün ne zaman yapmayı planlıyorsunuz? Ona göre hazırlık yapalım. Malum, nişan zaten masraflı olacak, üstüne bir de düğün. Masrafların altından kalkılacak gibi değil. Senin cebi bir hayli yolar Murat.
​Masada o gergin hava, Mete'nin bu çıkışıyla bir anda dağıldı. Alev'in yüzünde o anki diyalogla birlikte hafif bir tebessüm belirdi. Dudaklarının kenarı anlık da olsa yukarı kıvrıldı. Murat hiç istifini bozmadan tek kaşını kaldırarak Mete'ye sert ama eğlenceli bir bakış attı:
— Asıl takı derdi olan sensin oğlum. Altın fiyatlarından haberin var mı? Senin düğün masraflarından ziyade takacağın üç beş gram altın derdine düştün sen.
​Murat’ın bu laflarına masadakiler hafifçe gülüşürken, Mete savunmaya geçip sırıttı:
— Ne yapalım? Devir ekonomi devri. Şimdiden bütçe planlaması yapmak lazım.
​Masada hafif gülüşmeler varken, Ayaz’la Alev’in telefonuna aynı anda bildirim gelmişti. İkisi de saniyeler içinde bakıp, "Gitmem gerekiyor," diyerek masadan kalktılar.
​Ömür merakla sordu:
— neden?
Alev hızla cevapladı:
— Teyzem hastalanmış, o tek yakınım, gitmem gerek.
Derken Ayaz da soğuk bir sesle, "Şirketle alakalı," deyip hızla masadan kalkmıştı.