7. Bölüm

Selim

O küçük neyden bahsediyordu? Ne demek sadece yaşamak istiyorum. O paragöz herifle büyüdü o. Daha büyük şeylerin mi peşinde. Mirastan pay almak istiyor olabilir. Yine de onu bir süreliğine sıkıştırmayı bırakıp hareketlerini izlemek en iyisi.

Sadece ailem için en iyisini istiyordum. Onlar Bartu karşılarını çıktığından beri ona koşulsuz inanmaya başladılar. Onu onlar büyütmedi ve bir insanın kişiliğinin çoğunu onu büyüten kişi sayesinde alır. Büyütülüş tarzı onu belirler. Bartu'yu büyüten kişiyi biraz araştırdığımda ise onun paraya tapan bir uyuşutucu satıcısı olduğunu öğrenmek zor olmamıştı. Hakkındaki her bilgiyi okumuştum. Hakkında tek iyi konuşan yoktu ve herkes bana bu şeytandan hallice adamın büyüttüğü çocuğun göründüğü gibi melek olduğunu söylüyordu. Sanki herkes gözlerini, kulaklarını kapatmıştı.

Onun yanından ayrılınca kahvaltıya indim. Emir ve Emre masadakilerle yeme yarışması yapıyorlardı sanki. Bir durun lan ben de yiyeceğim bu ne hız. "Lan yavaş yesenize! Bana bi şey kalmamış." derken sandalyeye attım kendimi. Bartu'yla uğraşıcağım diye yemekten oldum. Her konuda zarar çocuk. Nurgül Teyze elinde bir tabakla gelip "Selim oğlum ben sana ayırdım bir şeyler. Afiyet olsun." dedi. Ben bu kadını gerçekten çok seviyorum. "Çok teşekkürler Nurgül Sultanım. " diyip aldım tabağı elinden. Ona her sultan dediğimde yaptığı gibi deli çocuk diye söylenerek mutfağa ilerledi. Bizde hakkı çoktu Nurgül Teyze'nin. Annemin yanı sıra onuda her zaman annem gibi görcektim.

Nurgül Sultan'ımın bana getirdiği tabağı ve sofrayı silip süpürenlerden kalanları yedim. Bartu neden kahvaltıya gelmemişti anlamamıştım ama böylesi daha iyiydi, onun suratını görmek zorunda kalmıyordum. O sırada Emir "Bartu niye gelmedi ki? Aç değil mi cidden? Keşke ısrar etseydik abi. " demişti Emre'ye. Aç değilmiş demek ki. Neden düşünüyorum onu? Son konuşmamızın aklımı karıştırmasına izin vermeyeceğim. İsterse açlıktan ölsün odasında.

Nurgül Teyze kapıdan kafasını uzatarak "Bahar temizliği yapacağım çocuklar. Odalarınıza da giriceğim zaten bir oralar kaldı. "dedi. Bunu demesiyle Emir " Dur Nurgül Teyze bir dakika birkaç şeyi toplamam lazım. Biraz bekle. " diyerek odasına kaçmıştı. Annemler yasaklasa bile hala odasında çok fazla video oynu vardı ki yasaklamakta haklılardı. Çünkü Emir çok abartıyordu. Bir oyuna başladığında uyumadan yemek yemeden oyun oynuyordu. En sonunda annem ve babam da bunun böyle olmayacağını anladığı için Emir'in yeni oyunlar almasını yasaklamıştı. Ama tabii ki Emir yeni çıkan oyunları ya benimle ya da Emre'yle çıktığında bize aldırıyordu. Tüm aile bunu bilse de eski oyun çılgınlığına dönmediği için görmezden geliyordu. Emir yine de oyunları saklıyordu. Haklıydı da göze sokar gibi ortada bırakmaması en iyisiydi. Benim gizlim saklım olsa ben de saklardım.

Nurgül Sultanım yine mutfaktan bize seslenircesine "Bartu'nun odasına da girmem lazım ona söylesenize çocuklar. Daha yeni geldi ama belki görmemi istemediği bir şey vardı." demişti. Neyi olucak sanki o veledin. Bir dakika bu fırsat kaçmaz. Bartu benden para istemiyor demek ki daha büyük planları var. Bizden para çalıp mı gidecekti? Bunu kontrol etmem lazımdı. Nurgül Teyze odayı temizlerken yanında olursam belki Bartu'nun bizden sakladığı bir şey olup olmadığını bulabilirdim. Emre sultanıma dönüp " Söylerim Nurgül Teyze hem bugün yine dışarı çıkıcaz, sen de rahat rahat yaparsın ayak altında dolaşmayız." dedi. Gel koçum anlından öpeceğim. Bu fırsatı artık istesem de kaçıramazdım.

Nurgül Teyze onaylar mırıltılar çıkardığında "Eline sağlık sultanım." deyip odama koşmuştum. Emre ona söylediğinde saklar mıydı acaba? Yok ya nereye saklayacak sanki. Olmadı temizlik ayağına odayı yerle bir ederdim. Bir süre bekledim evden çıksınlar diye. 1 saat oldu 2 saat oldu çıkmıyorlar evden. Çıldıracaktım. Tam gitmeyecek miydiniz gitsenize demek için odamdan çıkacakken Emre'nin "Biz çıkıyoruz. Akşama doğru döneriz." demesiyle resmen filmlerdeki kötü karakterler gibi gür bir kahkaha atmak istedim. Bir çocukla uğraşmak için düştüğüm hallere bak. Düzelt kendini Selim. Onun sakladığı paraları tabii varsa bulucak, ailene söyleyerek evden attıracak sonrasında mutlu bir şekilde tüm tehlikelerden arınmış hayatına devam edeceksin.

Odamdan çıkarak Nurgül Sulta'nın yanına gittim. "Yardım edeyim mi Nurgül Teyze?" dedim. Kabul eder heralde. Zaten ona daha öncesinde de temizlikte yardım ettiğim zamanlar oluyordu. "Çok iyi olur Selim oğlum." diyerek süpürgeyi alarak yukarı yöneldi. Tabii ki tüm centilmenliğimle süpürgeyi elinden alarak yukarı ben çıkardım. "Bartu'nun odasından başlayalım mı?" dedim. Sanki öylesine bir seçimmişçesine, umursamazca. "Olur. Oradan başlayalım." derken çoktan yönelmişti odaya.

Biraz vicdan azabı çekiyordum ne yalan söyleyeyim ama ailemin güvenliği daha önemliydi. Odaya girdiğimizde yatak topluydu, dağınıklık yoktu. Sanki hiç yaşanmıyormuş gibiydi ama hafif bi koku vardı içeride çok hafifti bayat ekmek gibiydi galiba. Ben benzetiyordum heralde mutfaktan geliyordu koku. K9'a bağladım iyice . Sultanım "Maşallah odası da toplu. Ben bu çocuğu sevdim Selim. Hem aslan yattığı yerden belli olurmuş. Bak her yer ilk geldiğinde bıraktığım gibi toplu çocuk valla. Bir süpürüp silsek tamam bu oda. Camları başka gün ben silerim. Bugün yağmur yağacakmış." demişti sevinçle. İşin kötü yanı haklıydı oda gerçekten temizdi.

Odaya ilerlerken o ekşi ekmek kokusu biraz daha artmıştı. Galiba gerçekten odadan geliyordu. Ama ekmek ne alakaydı başka bir şeymiydi böyle kokan. Nurgül Teyze'ye dönünce havayı kokladığını gördüm o da almıştı anlaşılan kokuyu. Bana dönünce "Havasızlıktan falan heralde. Belki kapı kapalı sıcak suyla çok yıkandığı için buhar yapıp rutubetlenmiştir. Sorun yok." dedi. Bunu nasıl düşündün be kadın helal olsun. Kafamla onaylayıp odayı süpürmeye başladım. Zaten çokta pis değildi. Birkaç gün önce geliyor diye temizlemişti sultanım. O da arkamda yeri silmek için bin bir çeşit deterjan kattığı suyu hazırlıyordu. Bir gün zehirlenecektik bu kadar kimyasaldan ama hadi bakalım ne zaman.

Süpürmem bitince Nurgül Teyze silmeye başladı yerleri. Sıra tuvalete gelince duraksayıp bana döndü. "Rutubet var galiba bana banyodaki dolaptan mavi kapaklı bir şişe var. Onu getirir misin?" dedi. Banyoya gittiğimde burada en az on tane mavi kapaklı şişe vardı üzerlerinde hiçbirinin rutubetle alakalı bir şey yazmıyordu. Elden bir şey gelmez hepsini götürecektim.

İki elime alabildiğim kadarını aldım ve birazını da kollarımın arasına sıkıştırdım. Şimdi asıl savaşım bunları düşürmemekti. Yavaşça odaya doğru yürümeye başladım. Odaya gelip bıraktığımda Nurgül Teyze hala tuvaletteydi. Tuvalete gidince Nurgül Teyze'nin elinde bir iki parça kıyafet tutuğunu gördüm. "Bunlar nereden çıktı Nurgül Teyze? Ver dolaba koyayım." diye elime aldım. Gardırobun kapısı açtığım an o ekmek kokusunu yüzüme çarptı. Tam kıyafetleri koyacakken gözüme bir poşet iliştişti. Askıların altında gizli bir yerdeydi. İşte Bartu sakladığın şeyi buldum. Poşeti elime aldığımda bu kadar şaşıracağımdan habersizdim. Ne yani dolapta ekmek mi saklıyordu. Ama neden?

Tam ben dolaptaki ekmekleri elime aldığım sırada Nurgül Teyze yanıma gelmeye başladı."Kendi yıkamış galiba peteğin üzerindeydi. Sabun kokuyordu buram buram. Benim hatam demedim ki çocuğa sepete at ben yıkarım diye." diyordu gelirken. Geldiğinde ise bir elimdeki poşete bir bana sonra tekrar elimdeki poşete baktı. "Bu ne Selim oğlum?" dedi şaşkınca. Ben de en az onun kadar şaşkındım. "Bilmiyorum ki Nurgül Teyze askıların altında buldum. Oraya saklamış. Neden ekmek saklamış ki?" dedim. Gerçekten mantıklı bir açıklaması yoktu. Evde 3 öğün sıcak yemek pişiyordu. Yani aç kalmıyorduk. Hem çamaşırlarını da mı kendi yıkıyordu? Hiç mantıklı değildi.

Nurgül Teyze'nin gözleri yavaşça dolmaya başladı. " Noldu Nurgül Teyze?" dedim ona bakarken oysa " Ben anlatamam yavrum. Anlatmam hiç doğru olmaz. Annenden duymalısın bunu. Ama galiba Bartu bunları aç kalmamak için saklamış." dedi ağlamalarının arasında. Neyi gizliyorlardı benden, annemden neyi öğrenecektim ve asıl sorum neden Bartu aç kalıcağını düşünmüştü. Şimdi bir düşününce burada bir yarım dilim vardı demek ki yemişti. Bu sabah kahvaltıya katılmayıp mı yemişti? Ama neden? Tamam biraz itip kaktım ve ne istediğini sordum ama kahvaltıya gelebilirdi.

Ben bunu düşünürken Nurgül Teyze hıçkırarak ağlamaya başladı. Bu kadar mı önemliydi öğreneceğim şey? Onu bu kadar mı üzüyordu? Ekmek poşetini yatağın üzerine bırakarak Nurgül Teyze'yi yatağa oturttum. Bir bardak su getirecektim. Biraz sakinleşmesi lazımdı. Suyu alıp yanına gittipimde hala ekmeklere bakıyordu. Bayat oldukları belliydi ekmeklerin hafif hafif ufalanmıştı, en azından küflü değillerdi. Ekmekleri ondan biraz daha uzaklaştırarak suyu uzattım. Bir iki bayat ekmek için bu kadar üzülmesini anlayamıyordum. Yani biz de ara sıra odalarımıza yiyecek bir şeyler taşıyorduk. Tamam bu genellikle ekmek olmuyordu. Ama yine de bu kadar üzülmesi saçmaydı.

En sonunda sakinleşerek bana döndü Nurgül Teyze "Sen odana dön keyfine bak Selim oğlum. Yarın yaparız bahar temizliğini. Yarının suyu çıkmadı ya." dedi zoraki bir gülümsemeyle. "Tamam sultanım. Sen nasıl istersen." diyerek odadan çıktım. Galiba bu akşam annemle konuşmam gerekenler vardı.

***

Selim'i böyle biraz sevdiklerine karşı komik ve korumacı yapmak istedim. Hem bir dahaki bölüm için ufak bir nefes aldırmış oldu.

Selim hakkında ne düşünüyorsunuz? Beğendiyseniz oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın lütfen. 💖✨