16. bölüm · Dalgaya Doğru 🌊
İyikiler
(Azra’nın Gözünden)
Okul koridorlarında geçen üç hafta... Tuna'nın o gizemli ve mesafeli tavrı, aslında sadece dış dünyaya karşı ördüğü ince bir duvardı. Bizim grubun içindeyken o duvarın arkasındaki Tuna, çok daha farklıydı. Güneş ve Emre ile konuşurken sesindeki o soğukluk yerini doğal bir rahatlığa bırakıyordu.
Bu üç hafta içinde sadece okul sıralarında kalmamıştık. Bir akşam, şehir kütüphanesinin çatısına gizlice çıkıp şehri izlediğimizde, Tuna'nın dış dünyadan tamamen kopuk o sessizliği ile baş başa kalmıştım. Ya da o hafta sonu, Emre’nin "harika" fikriyle eski bir hurdalıkta gerçekleştirdiğimiz o kaotik fotoğraf çekiminde, Tuna’nın aslında ne kadar yaratıcı ve dikkatli bir gözlemci olduğunu keşfetmiştim.
Okulda ise Güneş'le olan bağım, hiç sahip olmadığım o kız kardeşlik hissine dönüşmüştü. Bazen dersin ortasında yanıma gelip, "Bu akşam bizimkilerle sinemaya gidiyoruz, itiraz istemiyorum," dediğinde, onun o korumacı ama içten tavrına karşı koyamıyordum. Emre ile olan ilişkimiz ise tam bir "kedi-köpek" savaşıydı; o sürekli saçma şakalar yapar, ben ona gözlerimi devirirdim ama günün sonunda en çok onunla kahkaha atıyorduk.
Annem ve babam, akşamları okul günümün nasıl geçtiğini sorduklarında, Tuna'dan veya gruptan bahsederkenki ses tonumun değiştiğini fark ettiklerini hissediyordum.
Bir gün yine koridorda, Emre’nin okulun duvarındaki panoda bir şeyi taklit ederek herkesi güldürdüğü o anlardan birinde, Güneş yanıma yaklaştı. Emre'nin o gürültülü haline rağmen Tuna, köşede öylece durmuş, elindeki kalemi çevirerek bizi izliyordu. Bakışlarında bir yabancıya ait olan o soğukluk yoktu; aksine, bizden biri olmanın huzuru vardı.
Güneş fısıldayarak, "Bak şuna," dedi, Tuna’yı işaret ederek. "Dışarıya karşı hala o 'Buz Adam' rolünü oynuyor ama bizim yanımızda aslında ne kadar rahat, görüyor musun?"
Tuna o sırada başını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde, dışarıdaki herkesten sakladığı o özel, samimi parıltı vardı. Emre'nin saçmalıklarına dönüp küçük bir tebessüm etti. O tebessüm, benim için çok değerliydi; çünkü o tebessüm, herkes için değil, sadece bizim için vardı.
____________
Bu bölüm biraz kısaydı ama ilerki bölümlerde çok güzel şeyler bekliyor siz sevgili okurlarımı🫶🥰