5. bölüm · Dalgaya Doğru 🌊

İlk Akşam

Black Night

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Dalgaya Doğru 🌊 2 İlk Günün Ağırlığı 3 İlk Dalga 4 Küçük Tanışmalar 5 İlk Akşam 6 Kıyı Ateşi 7 Ay Işığı ve Dalga 8 Kıvılcım 9 Yol Ayrımı 10 Mesafe 11 Oyun ve Cesaret 12 Bela 13 Gülme Krizi 14 Yeni Üye 15 Buzlar Eriyor 16 İyikiler 17 Tarçınlı Kurabiye 🍪 18 Boşluk 19 Ne Arkadaş Ne Aşık 20 Kehribar 21 Sahilde Karmaşa 22 Dertleşme Seansı 23 Geçmişin Hayaleti 👻 24 Gerçekler 25 Beste 26 Güvenli Liman 27 Huzur 28 İsim Koymak 29 Operasyon : Yenge 30 Klübe, Işıklar ve Gizli Planlar 31 Güneş'in Planı 32 Kalbimin Anahtarı 🗝️ 33 Sevgilim 34 Ait Olmak 35 Olması Gereken 36 Taraf Seçimi 37 Hayat Bilgisi 38 Aldatılma 39 Geçmişin Yükleri 40 Huzurun Kayboluşu 41 Sessizliğin Ağırlığı 42 Mühür 43 Çatı Katı 44 Geçmiş 45 Geçmişin Kırık Aynası 46 Yabancıdaki Yansıma 🪞 47 Cevap 48 İtirafın Eşiğinde 49 Yüzleşme 50 Sığınacak Liman 51 Operasyon: Dede

(Azra 'nın anlatımıyla) Okulun çıkış zili çaldığında, koridorlar yine o tanıdık uğultuyla doldu. Çantamı omzuma attım, tam çıkışa yönelmiştim ki biri koluma dokundu. Güneş’ti. "Akşamı unutmadın değil mi?" dedi heyecanla. "Senin numaran bizde yok, hadi telefonunu ver de kaydedeyim. Grubun WhatsApp grubuna da ekleyeyim, planlar değişirse oradan yazarız." Numaralarımızı verdik birbirimize.
"Londra'dan sonra burası sana çok boş geliyordur, biliyorum," dedi Güneş, sanki zihnimi okur gibi. "Ama inan bana, doğru insanlarla burası dünyanın en güzel yeri olabilir. Ben ... her zaman buradayım." Okuldan çıkıp eve doğru yürürken kulaklıklarımı taktım. Londra’daki o yağmurlu günlerde, İstanbul’daki o kalabalık kafelerde hep yanımda olan bir "güvenli limandı" müzik. Telefonda kendi yazdığım yarım yamalak sözlerin olduğu notlarımı açtım. İyi arkadaşlarım vardı, o şehirlerde kendimi hiç yalnız hissetmemiştim ama bu kasaba... burası sanki kendi sesimi bulmamı bekliyordu. Eve gidip üzerimi değiştirdim. Pencereyi açtığımda, denizden gelen rüzgar odamı doldurdu. Defterimi elime alıp birkaç satır karaladım. “Kıyıya vuran her dalga, sessizliğin sesidir... / Biz birleşince, o ateşin gölgesidir.” Tuna’nın o "sahil akşamları daha dürüsttür" cümlesi zihnimde bir melodi gibi dönüp duruyordu. Londra’daki o yapay, sürekli bir yerlere yetişmeye çalışan insanlardan sonra, buradaki o "maskesiz" yaşam tarzı aslında tam da aradığım şeydi. Güneş batarken sahil yoluna koyuldum. Kulaklığımda sakin bir ritim, aklımda ise bu üçlüyle geçireceğim akşamın heyecanı vardı. Kasabanın sokakları, sanki bir sırlar geçidi gibiydi. Denize yaklaştıkça dalga sesleri müziğime karışmaya başladı. Uzaktan, kumsalın ilerisinde yanan o turuncu ışığı gördüm. Ateşin etrafında birkaç gölge hareket ediyordu. Emre yine bir şeyler anlatıyor olmalıydı çünkü kahkahaları rüzgarda yankılanıyordu. Kalbim, okulda olduğundan daha hızlı çarpmaya başladı. Bu ateş, sadece ısınmak için değildi. Bu, onların dünyasına giriş biletimdi. Kulaklığımı çıkardım; rüzgarın, denizin ve dostluğun sesini duymaya hazırdım.

_______

Sizce Azra buraya kolay alışabilecek? Yorumlarınızı merakla bekliyorum 🫶