GERİ DÖNMEK

Eskiden bu yaşlara gelmek için herşeyimi verirdim;çok isterdim kendime ait, yalnız yaşayacağım bir ev bunun için herşeyimi verirdim işte.Ama şimdi düşünüyorumda bunların hiçbir değeri yoktu keşke bunu ergen Derin'e de birileri anlatsaydı.Keşke ergen Derin o yaşlarının değerini bilseydi çünkü şuan 27 yaşındaki Derin o yaşlarına fazlasıyla dönmek istiyor.Hayatdan evet tam olarak bu yaşta soğudum başıma gelen şeyler, sürekli yoğun tempoda çalışmak ve en kötüsü de kimseye vakit ayıramamak başta da kendime.
Güneş ışınları perdemi tam kapatmadığımdan yüzüme vuruyordu ama ben asla o sıcacık yatağımdan kalkmak istemiyordum.Gözlerimi açmadan yastığımın altındaki telefonumu aramaya başladım,bu iş böyle olmayacaktı gözlerimi zor da olsa yavaşça açtım ve telefonumu sonunda bulup saatte baktım
"siktir gerçekten siktir"geç kalmıştım hemde bir savcı olarak geç kalmıştım.Kim bilir stajyerler bile adliyededir.Hızlıca yataktan kalktım ve kendimi banyoya attım.Ve sorun şu ki saçlarımı kurutmadan uyuduğum için acayip kabarıktılar,bu saçlarla asla bı yere çıkamazdım.Güzellik takıntım yoktur ama her zaman iyi ve estetik gözükmeyi severim ve bundan ödün vermeyi de asla sevmem.Bu yüzden biliyorum hiç etik değil ama stajerim e yazdım ve benim hastanede olduğunu söylemesini istedim,1 saat geç kalicagimin haberini verebilir misin dedim.Biliyorum bı savcıya yakışacak birşey değil ama her zaman yaptığım birşey de degil.Hemen saçımı düzleştirmeye başladım,tam son tutamı da düzleştircekken elimi yaktım hemde çok fena.Fakat şuan onunla ilgilenecek zamanım yoktu.Hızlıca dolabımın karşısına geçtim lanet olsun ki ben bu terazi burcuyum ve hiç birşeye karar veremem.Ama uzun zamandır giymek istedigim siyah,kısa kollu,bisiklet yaka ve dizimin bir tık üzerinde biten elbisemi giydim.Hava soğuk olduğu için altına siyah muz çorabımı giydim biraz altın renkte takılar taktım.Yüzüme biraz kapatıcı,kontür, şeftali tonlarında bi allık, fazlasıyla maskara,biraz pudra,dudak kalemi ve nude tonlarda bı ruj uyguladım.Topuklu siyah ayakkabılarımı giyip üzerime de gri blazer ceketimi giydim ve siyah çantamı alıp hemen alt kata indim.Hızlıca evden çıkıp kapamıyi kilitledim,adliyede işler başlayalı 30 dk olmuştu ve ben arabama daha yeni binmiştim.Arabayı çalıştırıp hemen yola koyuldum çok fazla açtım ama iş çıkışına kadar yemek yiyebilcegim bir zamanım olacağını düşünmüyorum zaten geç kaldım.Yapılacak işler için daha az zamanım vardı, büyük ihtimal bugün adliyeden başım ağrıya ağrıya çıkacaktım.Şimdiden iş çıkışındaki yorgunluğumu tahmin edebiliyorum.Bunları düşüne düşüne 30 dk bin sonunda adliyeye gelmiştim.Hızlıca kartımı basıp içeri girdim güvenlik başını eğip selam verdiler bende onlara karşı bı selam verdim.Onlara selam verdikten sonra yere çarpan topuklularımın sesiyle hızlıca koridoru geçtim odama girmeme çok az kalmıştı ki.Evet beklediğim şey oldu karşıma başsavcı Esat Koç çıktı.Ve acayip sinirli gozlerle, canımı okuyacaktı bunu gözlerinden anlamak çok da zor degildi.
"Derin bu kadar dava,cinayet her türlü iş başımızdayken sen nerelerdeydin acaba çok merak ediyorum."
Hafifçe yutkundum.
"Başsavcım stajyer Aslı ya haber etmiştim zaten.Hastaneydeydim ben söylemedi mi size?"
"Söyledi söylemesinede gerçekten hastanede mıydın? Çünkü ben çok emin olamadım Derin.Hiç te hasta gözükmüyorsun, nasıl bı hastalıkmış bu?'
Öylece kaldım tekrardan yalan söylemek istemiyordum ama gerçeğinde söylemek istemiyordum çünkü daha fazla kızacaktı.Aslında bu noktada bende kendime kızmaya başladım tam ağzımı acikcakken.Stajer Aslı beni bu durumdan kurtardı.
"Derin Savcım gelmişsiniz işler bugün çok yoğun hemen başlayalım bence"
"Geliyorum Aslıcım." dedim ve Esat Savcıya dönüp
"Başsavcım bu konu hakkında size açıklama yapmak isterdim ama görüyorsunuz halletemiz gereken bir sürü dosya var."
Bunu dedikten sonra yüzüme masum bir bakış yerleştirdim.
Esat Savcı daha fazla sinirlenmemek için zor duruyordu kendine hakim oldu.
"Şimdilik birşey demiyorum ama bir daha böyle geç kalma yaşanmasın,yaşanırsa bende daha kötü şeyler yaparım Derin Savcım."
Başımı hızlıca sallayıp Aslı'nın koluna girdim.İkimizde hızlı adımlarla odamin oraya gittik anahtarımı çıkartıp kapıyı açtım hızlıca ikimizde içeri girdik.
"Ohh be adam bir anda karşıma çıktı.Kesin beni bekliyordu zaten.Tam ne diyeceğimi düşünürken sen geldin valla gelmeseydim oracıkta kala kalacaktım." dedim Aslı ya dönüp
"Sadece sizi değil savcım siz bana yazdığınızdan beri benimle konuşuyor yok 'yalan mı söylüyorsun' yok 'Derin Savcı gerçekten hastanede mi' sayenizde sabah sporu yapmış kadar oldum Savcım"
Dudaklarımın kenarı kıvrıldı.
"O zaman sana çıkışta yemek ısmarlayayım olur mu?Hatta bu üstün başarından dolayı üstüne tatlı da ısmarlarım"
Aslı karşımda küçük bı kahkaha attı.Basta anlam veremedim
"Derin Savcım ben bugün sizin bu adliyeden erken çıkabileceğinizi düşünmüyorum" diyip gözleriyle masayı işaret etti.
Kafamı masaya çevirdim, sanki birisi başımdan aşağı kaynar sular dökmüştü.Kolumdan kalın sayamadığım kadar fazla dosya vardı.Normalde de böyle günler olurdu ama bugün fazlasıyla stresli,geç kalmış ve fazlasıyla da açtım ama aynı zamanda da bu kadar dosya varken yemek yiyebilceğimi de düşünmüyorum.Bu yüzden kollarımı sıvadım ve masanın başına oturdum.
"Aslı sana mail olarak attım sabah gelirken orda yazanları titiz bir sekilde yapmanı istiyorum.Ayrıca bi PDF attım sana onları da çıkar sonrada bana getir."
"Tamam Savcım"diyip odadan çıktı.
Süper bu kadar fazla dosyayla beraber tek kalmıştım.Neden kimse 18 yaşındaki ergen Derin'e bu mesleğin ve bölümün çok zor olduğunu söylemedi.Bu dosyalar karşılaşmadığım şeyler değildi ama bu aralar çok belli etmesemde moralim bozuktu çünkü teyzem yoğun bakımda yatıyordu ama bir türlü izin bulup memlekete de gidemiyordum.Zaten bu konu yeterince kafamı yorarken işlerime odaklanmak zordu ama kendime lise ye geçmeden bir söz vermiştim bu yüzden benim kitabımda pes etmek diye birşey yoktu.Derin bir nefes alarak ilk dosyayı açtım.
Evet saat 10 da oturduğum bu masada 6. saattimdeydim ve başım fazlasıyla ağrıyordu.Bi de bu yetmezmiş gibi hemen karşımızda karakol olduğu için yeterince fazla insan sesi ve fren sesi geliyordu.Tam sinirlenip kendime tokat atacakken içeriye Aslı girdi
"Savcım istediğiniz evrakları getirdim.Savcım siz iyimisiniz?"dedi buruk bı sesle bişeyler olduğunu yüzünden anlayabiliyordum Aslı'nın bı derdi var gibiydi
"YA iyiyim iyiyim de çok ses var ya hele şu karakol ne olay olduysa çok sesli,başım ağrıyor.Aslı"
"Efendim savcım"
"Sen bı otursana karşıma"dedim ve Aslı sessizce oturdu.
"Senin bı problemin mi var canım bı solgunsun.Bak gerçekten bişey varsa bana söyleyebilirsin her şekilde hallederiz."
Aslı karşımda bi anda ağlamaya başladı.Hızlıca sandelyemden kalkıp yanına gittim ve sarıldım.Çünkü biliyorum ki böyle anlarda insanlarların senle konuşmaya çalışmasından daha çok işe yarayan ve bence ne çok işe yarayan şey küçük bir sarılma gerçekten öyle ama ben hayatımda son 10 yıldır o sarılmadan mahrumum en kötü günümde bile yanımda olan tek kişi vardı o da en yakın arkadaşım Selin di.Onun dışında o sarılmaları hayatımda kimseden almadım.O sarılmayı birinden çok almak istiyordum ta 14 yaşımdan beri hiçbir zaman hayatımın küçük bir parçası bile olamayan birinden o sarılmayı çok istiyordum.Onu çoktan unuttuğumu sanıyordum ama unutamıyordum.Hayatımda eksikliğini fark etmediğimi sandığım tek şeyin, aslında yıllardır en çok özlediğim kişi olduğu gerçeğini bugün tekrardan hatırlamıştım.
Hızlıca kafamı toparladım ve Aslıyla olan sarılmamı bitirdim.
"Aslı noldu hadi söyle bak halledebiliriz ne olduysa söyle lütfen"
"Sa-savcım ben...birkaç gün önce sevgilimden ayrıldım.Kötü işlerle uğraşan biriydi ve ben bunu yeni öğrenmiştim.Öğrendiğim gibi de ayrıldım zaten savcım ama az önce kahve almaya çıkmıştım....adliyeden sonra beni bi anda ıssız bı sokağa sürükledi.Be-beni tehdit etti.Cok korktum Savcım." dedi ve göz yaşlarını akıtmaya devam etti.Yavas yavaş onu sakinlestirdim ama aynı zamanda hem şaşkın hem de öfkeliydim ülkede ki bu iğrenç insanlar yüzünden öfkeliydim.
"Aslıcım bak bana ben o sokağın kamera kayıtlarını alacağım ve elimden geleni yapacağım tamam mı ama sen şimdi sakin ol.Bak burda dinlenebilirsin sen daha fazla çalışma ben şu işlerimi bitiriyom sonra birlikte çıkarız tamam mı?"
Aslı yüzü asık bir şekilde kafasını salladı ve odamdaki deri büyük koltuğa geçti.Bende geri masama geçtim saat 17 ye geliyordu bir an önce kalan işleride bitirip çıkmak istiyordum karnım fazlasıyla acıkmıştı.İki saat geçmişti ve her zaman ki gibi karakoldan gelen sesler susmamıştı.Son dosyada bitmişti kafamı kaldırdım ve Aslı ya baktım.Sessizce kitabını okuyordu ve iki saat öncesine göre sakinleşmişti.Masamı düzenleyip sandelyemden kalktım.Sabah üzerimden çıkardığım gri blazer ceketi askılıktan alıp geri giydim.
"Aslı işim bitti hadi hazırlandı bi yemek yemeye gidelim şu karşıdaki restorantın oraya."
"Savcım gitmesek ben çok istemiyorum sizin de başınıza dert açmayayım."
"Sana sabah söz vermiştim zaten hadi kalk ayrıca başına yanında ben varken birşey gelmez merak etme.Hem şu olayı biraz daha detaylı anlatırsın bana."
"Peki Savcım"diyip ayağa kalktı Aslı, üzerine kabanını giyip çantasını aldı.
Birlikte odadan çıktık ve odanın kapısını 4 kere kilitledim.4 kere olmasının özel bir sebebi vardı gençliğimden kalkma.Kapıyı kilitleyip Aslı'nın koluna girdim.
"Ya tamam asma şu suratını ayrıca gülümsemezsen tatlıyı ısmarlamam"dedim
Aslı hafifçe tebessüm etti.
"Sana sadece tebessüm etmek yakışıyor o güzel yüzünü üzgün gösterme tamam mı"
"Söz Savcım"
Güvenliklere iyi akşamlar diyip adliyeden çıktık ve karşımızda olan karakolun yanındaki restorana girdik karakoldaki sesler asla kesilmiyodu.Başımı alıp koparasım vardı.Aslı ya baktığımda tedirgin bir sekilde etrafı kontrol ediyordu
"Aslı yanında ben varken hiç birşey olmaz sakin ol ve sadece yiyeceğimiz şu güzel yemeklere odaklan valla ben çok açım" diyip bos bı masaya oturdum karşımada Aslı oturdu.
"Savcım zor zamanımda bana destek olduğunuz için sağolun, hayatımda hiç ablam olmadı.Ama siz bir abladan fazlasınız."
"Yaa her zaman yanındayım.Beni gece yarısı bile arayabilirsin" dedim o sırada yemekler geldi hem sohbet ettik hem yemek yedik acayip mutluydum.Tam tatlıda gelmişti çatalımı alıp tatlıdan bir dilim alacaktım ki Aslı'nın yanında ki sandalyeyi biri çekip oturdu.Aslı ya baktığımda kız donup kalmıştı.Ve o an anladım bu adam Aslı'nın ayrıldığı sevgilisiydi.Sakin davranmaya çalıştım
"Kimsiniz beyefendi?"
"Sanane ayrıca sen kimsin, Aslı'nın yanında ne işin var?"
"Asıl şuan senin yanımızda ne işin var belli ki Aslı'nın sevmediği birisin"
Herif ben yokmuşum gibi beni duymamazlıktan geliyordu tam ağzımı açmıştım ki adam Aslı'nın kolundan tutup zorla kaldırdı.Bende dayanamadım adamın Aslı'nın kolunu tuttuğu elini yakalayıp ters cevirdim.Canı fazla acımış olmalı ki küfür etti.Adamı kolundan itip duvara yasladım.O an restorandaki herkes panik yaptı ve kacismaya başladı.
"Aslı çantamdan araba anahtarımı al ve arabaya girip arabayı kilitle"
"Savcım siz-"
"Derhal"
Restorandaki herkes dışarı çıktı.Adami sabit bir şekilde tuttuğunu sanarken bir anda bana döndü ve tokat attı arkamdaki masaya savrulmuştum.Daha fazla sinirlendim ve hafifçe sırıttım.Hızlıca kalkıp adama doğru yürüdüm ve yumruğumu adam geçirdim.
"Ahh siktir lan bu de senin yüzünden güzelim elim acıdı"
Ama o bana daha sert bı yumruk atarak beni yere yığdı ve insanların arasından sıyrılıp çıkışa yöneldi.Hemen yerimden doğrulup çantamdan silahımı alıp adamın peşinden koşmaya başladım.Ayağımda topuklu olmasına rağmen hızlı koşuyordum çünkü artık alışmıştım.Dışarı kosarak çıktığımda insanlar hayretle bizi izliyorlardı ve polis çağırıyorlardı ama zaten karakolun dibindeydik hızlıca adamın peşine düştüm
"HEMEN DUR YOKSA SIKARIM"
Adam beni dinlemeden koşmaya devam etti ve karakolla restorantın arasında ki sokağa saptı gerçekten aptaldı ya da aptala yatıyordu.Bende hızlıca o sokağa girdim ve koşmaya başladım.Ve bi anda yağmur bastırdı ben koşarken arkama baktığımda biri karakoldan çıkıp benim arkamdan koşmaya başladı.İlk başta ikimizde adamın peşinden koşuyoruz sanıyorumdum ta ki arkamdaki polis mi neyse bana
"SİLAHİNİ İNDİR VE KAÇMAYI BIRAK YOKSA SIKARIM"diye bağırdı
Hassiktir meslekte ki ilk günü falan mıydı.Önümde Aslı'nın eski sevgilisi sağdaki sokağa saparken bende tam oraya sapacaktım etraf giderek karanlıklaşıyordu.Tam sağıma döndüm derken birinin eli beni hafifçe belimden tuttu.
Her kimse acayip bir şekilde stres olmuştum.