5. bölüm · Aynı Gök Yüzü Altında
Bölüm 5
ALIŞKANLIK
Emir bir daha geldi.
Sonra bir daha.
Her seferinde aynı şey olmadı.
Ama aynı his vardı.
Bazen gerçekten bir şey aldı.
Bazen sadece mağazanın önünden geçti.
Nazlı bunu fark edecek kadar dikkatliydi.
İlk zamanlar görmezden geldi.
Tesadüfleri ciddiye almamayı Kanada’da öğrenmişti.
Ama bazı insanlar
tekrar edince tesadüf olmaktan çıkıyordu.
Emir içeri girdiğinde
Nazlı’nın eli istemsizce askılarda duruyordu.
Bakmamaya çalışıyordu.
Bakmamak daha zor geliyordu.
— Bugün iş yoğun mu? diye sordu Emir bir gün.
— Burası hep aynı, dedi Nazlı.
— Gelenler değişiyor, askılar değil.
Emir gülümsedi.
— İnsanlar da biraz öyle.
Nazlı cevap vermedi.
Ama akşam eve gittiğinde
o cümle kulağında kaldı.
Bazen Emir kasaya gelmiyordu.
Bazen geliyordu ama konuşmuyordu.
Nazlı bunu rahatsız edici bulmadı.
Zorlamaması hoşuna gitmişti.
Bir gün Emir mağazadan çıkarken durdu.
— Her hafta buradayım fark ettiniz mi?
Nazlı başını kaldırdı.
— Evet.
— Rahatsız ediyor mu?
Nazlı kısa düşündü.
— Hayır.
Emir başını salladı.
— Güzel.
Başka bir şey söylemedi.
Ama o günden sonra
Nazlı onun gelmesini bekler oldu.
Beklediğini kendine itiraf etmedi.
Ama kalbi, ondan önce fark etmişti.