0.2 Tepetaklak

Merhabalar
Yeni bölüme hoş geldiniz
Umarım seversiniz
🤍🩶🖤

.....

Çağla YILDIRIM

Ablamın kapıyı çalması ile içerden 'gir!' sesi yükseldi önden ablam sonra ben girdim içeri.

'Memnunsuzun' masasının önündeki koltuklardan sağ ikisinde bir adam ve kadın oturuyordu. Bizim içeri girmemizele bakışlarının buraya döndüğünü hissettim ama bakmadım.

Ablamın

"Müdüre hanım" demesi ile bendeki bakışlar ona döndü.

"Elvan, hoşgeldiniz. Gelin oturun şöyle"

Bizde sol taraftaki koltuklara oturmuştuk.

Odadaki sessizlik ile daha fazla gerilirken Müdüre hanımın boğazını temizleyerek dikkatleri kendine çekmesiyle üçüde ona dönmüştü. Bense kucağımdaki ellerime bakmak ile yetiniyorum.

"Kusura bakmayın pazar pazar sizi rahatsız etmek istemezdim ancak bazı şüphelerden dolayı en erken şekilde yapılması gereken testler var. Bunlar Kutay Bey ve Fulya Hanım geçtiğimiz hafta içerisinde öğrendikleri bir gerçek ile savcılığa durumu bildirmişler ve hem zaman hem benzerlik dolayısıyla en uygun çocuğun sen olduğu görülmüş Çağlacım..."

Anlamadığım şeyler ve ismimin geçmesi ile kafamı kaldırıp Müdüreye baktım ama genede anlamamıştım. Ne diyordu bu kadın?

Bakışlarımı ablama çevirdim onunda anlamadığını fark etmemle sözü ablam aldı.

"Ne demek istediğinizi anlamdık malesef biraz daha açık konuşur musunuz?"

Müdüre sıkıntılı bir nefes verdi ve o cümleyi kurdu

"Kutay Bey ve Fulya Hanım biyolojik olarak Çağla 'nın ebeveynleri olduklarından şüpheleniyorlar. Hatta şüphelenmeklede kalmayıp sağlam kanıtlar sundular. Bu yüzden DNA testi yapılması uygun görüldü."

Ablamın bana bakması ile ben ne yapacağımı bilememiştim daha onların suratına bile bakmamıştım sadece kıyafetlerinden ve ayakkabılarından cinsiyetlerini anlamıştım tabii bide isimlerini söylemişti Müdüre.

Ablam ise sadece lal olmuştu. Ne bir şey diyebiliyor ne bir şey yapabiliyordu. Aradan geçen birkaç dakika ile ablam biraz toparladı kendini.

"Benim bildiğim kadarı ile trafik kazası esnasında Çağla nın anne ve babası hayatlarını kaybetti üzerlerinden kimlik çıkmadığı için kimlikleri adli tıp tarafından belirlendi ve dosyada Çağla onların çocuğu olarak görülüyordu. Bunu bana ve Çağlaya açıklayın lütfen."

Ne olacaktı, ne yapacaktım, ne yapacaktık, bu nasıl olabilirdi ki?

Bir süre sonra bakışlarımı yine ellerime çevirmem ile Kutay Bey 'in sesini duydum.

Odadaki tek erkek oydu sonuç olarak.

"Deniz..yani Çağla üç yaşlarında iken kaçırıldı. En Baştan başlamak gerekirse. Benim ailemin düşmanı yoktur aslında eşiminde öyle ancak ikimizinde ailelerinin şanı ve şöhreti çoktur e gençken bizimle evlenmek isteyenlerde vardı. Ancak bizimkisi önce anlaşmalı evlilik sonra aşk evliliğine döndü. Benimle evlenmek isteyen bir kadın vardı, para için .İlk başlarda bunu bilmiyordum. Ancak sonradan fark edip en kısa sürede nişanı attım. Daha sonra sıkıntı yaşadığım için Fulyaya evlenme teklifinde bulundum."

Fulya Hanım olarak düşündüğüm kişi sözü aldı bu sefer.

"Ben o dönemde ailemi kaybetmiştim. Kardeşlerime bakmak zorundaydım, babam seyisti ve aynı zamanda yönetmem gereken bir çiftlik vardı. Aynı dönemde çiftlikte çalışan bi adam bana sarkıntılık etti meğer adam manyakmış daha önceden taciz suçu ile hapiste yatmış ama genede işe alınmış."

Kutay Bey devamın getirdi. Paslaşarak konuşuyorlardı resmen.

"Fulya'nın da zor durumda olduğunu fark edince anlaşmalı bir şekilde evlendik. Ancak bu iki manyak birbirlerini bir şekilde bulmuş ve evlenmişler. Planlı olarak bize saldırıda bulunmak için resmen pusuda beklemişler."

Bakışlarının bana döndüğünü hissedince göz göze geldik ama ilk kaçıran ben oldum. Olayları düşünüyordum gerçekliğini ve doğruluğunu hesaplıyordum.

Kutay Bey devam etti.

"Deniz 3 yaşına gelince kaçırdılar ve kendi çocukları gibi göstermişler ancak bir süre sonra sanırım Deniz 5 yaşlarında iken hesaplayamadıkları bir şekilde kaza sonucu ölmüş ikiside."

"Aradık biz,o kadar çok aradık ki insanlar artık yüzümüze 'o kız artık öldü boşuna arıyorsunuz.' diyorlardı inanmadık daha sonradan tek tek araştırmaya başladık çevremizdeki herkesi, onların yapabileceğini düşünmüyorduk çünkü vaz geçmişlerdi yani bizi öyle kandırdılar. Ve şu an senin bizim kızımız olma ihtimalin varken ben bunun peşinden giderim."

Söyledikleri içime oturmuştu ne oluyordu ben tam olarak ne yaşamıştım? kazayı hatırlıyordum. Öncesi kabustan ibaretti. Hatırlamadığım tek şey ise yüzleriydi. 4 yaşlarım vardı zihnimde unutamazdım olanları ama ondan öncesi hiçti.

Söyledikleri uyuşuyordu gerçekten, ama ne olacaktı?

Ablam benim cevap veremediğimi fark edince boğazını temizleyerek dikkatleri kendine çekti.

"Çağla'nın yaşadıkları ile anlattıklarınız uyumlu bunu pek tabii bizde fark ettik ancak DNA testi bu gün mü yapılacak?"

Kutay Beyin
"En kısa sürede. Sonuçların çıkması bir haftayı buluyor. En hızlı şekilde ayarlandı ancak 3 güne indirilebildi bu süre." demesi bende minik bir şok etkisi yarattı.

Üç gün, o üç gün nasıl geçecekti kim bilir.

Ablamın 'tamam' demesi ile mecburen kabul etmiş bulunmuştuk. İzinleri vardı ve dahası savcılık desteği ile ilerliyorlardı.

Kutay Beyin öğleden sonra hastaneye gelmemiz gerektiğini söylemesiyle anlaşmıştık. Daha doğrusu onlar anlaşmıştı çünkü ben ne hastane seviyordum ne de doktor. Korkutucuydu ikiside. Düşünmek bile tüylerimi ürpertirken hissettiğim bakışlar karşımda oturan Fulya hanıma aitti.

.........

Ablam ile beraber yurttan çıkarak en sevdiğimiz yere gelmiştik. Deniz kenarında ki kayalıklara oturmuş şeftalili soğuk çay içiyorduk. Normalde mısır yerdik ama mısırcı bu gün yoktu görünürde.

Ablam konuşmak istiyor ama kelimelerini toparlayamıyordu. En sonunda derin bir nefes aldı

"Güzelim... bak biliyorum zor ama korkma tamam 'mı? Bak hem ben yanındayım, bırakmam seni. Kimse seni yapmak istemediğin bir şeye zorlayamaz."

Derin bir nefes aldım farkında değildi ama Kutay Bey de Fulya Hanım da kararlıydı yüzlerine bakmadan anlamıştım bunu. Gerekirse dava açar alırlardı beni. Onlarla yaşamamı isterlerdi ayrıca bu çok belliydi ama ablam görmek istemiyordu bu ihtimali.

"Abla görmek istemediğin şeylerin ikimizde farkındayız."

"Bak güzelim ailen olmasını çok istiyorum annen olsun,baban olsun, kardeşlerin olsun. Nasıl bir duygu olduğunu gör bunların. Ama bir taraftan seni yalnız bırakmak istemiyorum. Beni anlıyorsun dimi?"

'Anlıyorum abla emin ol ama ne yapacağımıda ne hissedeceğimide bilmiyorum.'

Bunu diyemedim, çok demek istedim ama kafa sallamak ile yetindim sadece. Hayatım tepetaklak olmuştu ve ben ne yapacağımı bilmiyordum.

..........

Hastaneye gelmiştik ve ben sırf hastanede olduğum için bile stresli iken bide durumu düşündükçe daha kötü oluyordum. Karşımdaki hemşire bana hafif tebessümle bakıyordu. Ama karşılık veremedim.

Kutay Bey telefon ile konuşuyordu ve anladığım kadarıyla birilerini ikna etme çabası içindeydi. Bu sırada yanımda ablam oturuyor karşımda ise Fulya Hanım gözleri dolu dolu bana bakıyordu.

Hiç birşey yapamayan ben daha çok kızarıyordum, yanaklarımın alev aldığına yemin edebilirdim.

Durumu farkeden Kutay Bey eşinin yanına adımlamış kulağına bir şeyler söylemişti. Bu durumdan sonra ise Fulya Hanım kendini toplamaya çalışmıştı ama ne kadar başarılı olduğu tartışılırdı.

Beni korkutan bir diğer şeyse benzerliğimizdi saç rengi dışında aynıydık resmen bide onun mavileri daha açıktı.

Her ikisindende test alacaklardı, ihtimali yoktu ama aldatma durumuna karşı savcılığın önlemiymiş.

Bu çifti gören savcılık böylesi bir ihtimali nasıl düşünmüştü? Bakışları her şeyi anlatıyordu aslında.

Kutay Beyin beni fark edip gülümsemesiyle dahada utandım. Anında kafamı çevirirken ablamın bize güldüğünü farketmemle dahada yandığımı hissettim. Ne zaman bitecekti bu illet iş? Hemşirenin bana uzattığı vişne suyuyla ilk başta şaşırsamda daha sonradan herkese iki damla kan aldıktan sonra meyve suyu vererek girdikleri masrafı düşündüm, akıl kârı değildi.

Ablamın kulağıma eğilip

"Kutay Bey hemşireden vermesini istedi. Senin için almış kendisi verse çekineceğin den dolayı, adam yarım günde çözdü seni."

demesiyle daha ne kadar yanacağımı düşünemiyordum. Domates olduğuma yemin edebilirdim.

.......
Bölüm sonu
Umarım sevmişsinizdir
🤍🩶🖤