40

eşyalarımı çantama koyarken kapım çat diye açılmıştı, gelen kişi boraydı. Eşyalarımı çantama koymaya devam ederken bora konuşmuştu “miray yanlış anladın herşeyi.” Aynen ya ben herşeyi yanlıs anladım gerizekalıyım ya ben! Hiç bir şey demeden çantamı kapattım ve odadan çıkıcaktım ki bora kolumdan tuttu
“Nereye?”
“Sanane?”
Boranın kaşları çatılmıştı, tekrar konuştu “miray nereye dedim.” Yok ya laftanda anlamıyor bu cocuk. “Bende sanane dedim bora?” Bora sabır cekerken ben tekrar gitmek icin arkamı dondüğümde bora tekrar kolumu tutmuştu. “Nereye gittiğini soylemeden hiçbir yere gidemezsin miray!” Of gıcık ya sinir ediyor beni! Uyuz şey! “ya sanane bora istediğim yere giderim!” Bora lafımı bitirdiğim gibi konuşmuştu. “gidemezsin miray.” Sinir olmaya başlamıştım sürekli miray demesi sinir bozucu oluyordu. “şimdi miray olduk ha? Git o yavrumları güzelimleri sudeye soyle zaten bora!” Ya of sinirlerimi bozuyor bu cocuk benim! Bora gozlerime bakıp piç gülüşü atmıştı, aptal cocuk! “komik mi bora?!” Bora dahada sırıtarak bakmaya başlamıştı iç çekip kolumu boradan kurtardım ve cantamı alıp kapıdan çıkıyordum ki ayaklarımın yerden kesilmesiyle şaşırmıştım, kafamı çevirdiğimde borayı gormuştum. Beni kucağına almıştı ve piç gülüşü atıyordu, kaşlarımı çattım ve ters bir şekilde konuştum. “Bırak beni!” Bora kafasını sallamıştı yani hayır demişti, gıcık! “Sen beni çok mu kıskanıyorsun ya?” Of benden baska kim kıskanabilir seni bora? Tabii ki de evet! “Hayır!” Dememle boranın gülüşü büyümüştü, bana oyle bakması beni utandırıyordu o yüzden hemen inmek için çırpınmaya başlamıştım. “ee gülüm o zaman ben bi su-“ “bora seni döverim otur oturduğun yere!” Bora aptal aptal sırıtırken konuşmuştu. “Kıskanmıyordun değil mi sen?” Of sinirlerimi bozuyor ya hayır yani bir kere gıcıklık yapmasan ne olur? “Kıskanmıyorum.”
“Kıskanıyorsun.”
“kıskanmıyorum.”
“Kıskanıyorsun.”
“Kıskanmıyorum dedim!”
“yalan soyleme gülüm ellerinle oynamaya başladın bile.”
Ya of ne alaka istediğimi yaparım gıcık sey. “canım istediği için oynuyorum ne alaka?” Bora kendinden emin bir şekilde cevap vermişti. “Hayır yavrum canın istediği için oynamıyorsun. Seni cok iyi tanıyan birine sokmez bu lafların ufaklık.” Gıcık ya gıcık! Of! “Sensin ufaklık indir beni!” Bora umursamadan rahat rahat konuşmaya başlamıştı. “Sinirliyken çok tatlı oluyorsun.” Ya askım benim. Miray kendine gel ne diyorsun. Ofladım ve boranın beni indirmesi için biraz daha çırpındım. Bora sonunda beni indirmişti ve bende hızlı arkamı dönüp gidicekken boda çantamdan tutup geri çekmişti ve “nereye gittiğini söylemeden bırakmam.” Sinirden kızarmaya başlamıştım. “Ya of! Bora bırak beni bırak! Sen bana hesap soramazsın anladın mı!” Bora ciddileşti ve kafasını hafif sola çevirip “sebep?” Demişti. “Sebep ne söyleyeyim mi? Sebep senin o kızla kavgalı oldugumuzu hatta sana asıldığı için kavgalı olduğumuzu bile bile bana haber vermeden buluşman! Ve hiçbir şeyim olmadığın için benden hesap soramazsın.” Bora kaşlarını çattı ve konuşmaya başlamıştı. “sinirli olduğun için böyle konuşuyorsun.” Aynen ya sinirli olduğum için böyle konuşuyorum. “Bora bırak ya seninle uğrasamıcam cidden.” Bora bırakmadan konuştu “nereye gittiğini söyle.” Boradan kurtulmak için soylemek zorunda kalmıştım. “yarene.” Dedim ve kendimi boradan kurtardığım gibi evden çıkmıştım.

Arabanın yanına gittiğimde abim yarene yalvarıyordu ama yaren yüz vermiyordu arabaya bindiğim gibi hemen çalıştırıp geri sürüp arabayı çevirip gitmiştim abim öylece kalmıştı. Arabada giderken herşeyi yarene anlatmıştım. O kadar sinirliydim ki suan gidip borayı dovmek istiyordum! yarenlere geldiğimizde arabayı park etmistim ve inmistik. Yaren evin kapısını actığında biran ağzımdan “oh be” diye cıkmıstı ve yarende gülmeye başlamıştı. İceriden bir erkek sesi gelmişti. “yeren sen mi geldin?” Karşımızda uzun boylu, yakısıklı, düzgün birine benzeyen bir kisi gelmişti yarene bu kim? Der gibi baktım ve yaren bana “abim.” Demişti. Yarenin abisi gülümsedi ve “hoş geldiniz. Bu arkadasın kim abicim?” Dediğinde yaren gülerek abisine “ardanın kardesi benimde cok sevdiğim arkadasım miray.” Dediğinde abisi bize gülerek baktı ve konuşmuştu. “Demek o meşhur ardanın kardeşi sensin. Merhaba bende anıl yarenin abisiyim.” Dediğinde gülümseyerek “merhaba.” Dedim ve yaren abisine “biz yukarıdayız.” Dedi ve yürümeye başladı, bende yarenin arkasından yürümeye başlamıştım. Yaren bir odaya girdi ve bende onunla birlikte girmiştim. Burası yarenin odasıydı. Yarenin yatağında oturduğumda telefonum calmaya başlamıştı. Kim olduguna baktım ve boranın aradıgını gorunce meşgule attım. Tekrar aradı, meşgule attım. Tekrar, tekrar, tekrar ve tekrar. Yine telefonu kapattım ve “of sinir hastası edecek beni!” Dedim sinirle. Yaren meraklı bir şekilde “kim arıyor?” Demişti. Bıkmış bir şekilde “kim olabilir tabii ki de bora.” Dediğimde yine telefonum çalıyordu, yine kapattım. Hatta telefonun kendisini kapattım. “Of ben pijamalarımı giyeceğim. Hatta sende pijamalarını giy birseyler izleyelim.” Dedim ve yaren hemen heyecanlı bir şekilde “ay evet!” Dedi ve bende heyecanlı bir şekilde çantamdan pijamalarımı alıp yarene döndüm ve “lavabo nerde?” Dedim ve yaren hemen arkasını gösterdi. Orda bi kapı vardı hemen actım ve iceri girip pijamalarımı giymistim. Lavabodan cıktım ve yarende giyinmisti ikimizde birbirimizi gorunce zıplamaya başladık kız neşesi işte! Benim tavşanlı pijama takımım vardı yareninde ördekli pijama takımı vardı. Yaren hemen bilgisayarını cıkartmıştı ve ışıkları kapatıp yatağına oturup film izlemeye başlamıştık.

Saat baya geçmişti ve hava kararmıştı. Yarenin odasının kapısı çalınmıştı ve yaren “gel” diye bağırmıştı. Yarenin abisi iceri girip. “Ben cıkıyorum arkadaşta kalıcam size iyi eğlenceler.” Dedi ve yaren “tamam abi.” Demişti. Yarenin abisi cıkınca yarene bakıp “annenle baban nerde?” Demiştim yaren “yazlığa gittiler.” Dediğinde anladım der gibi kafa salladım ve film izlemeye devam ettik.

Yarenin telefonuna sürekli mesaj geliyordu ve abim arıyordu, yaren dayanamadı ve acıp hoparlöre aldı.

yaren
ne var arda!

Abim
niye acmıyorsun yaren?

Yaren
Sanane arda hesap mı vericem?

Abim
Sevgilin olduğuma gore evet.

Yaren
Sevgilim mi? Güldürme beni. Kendine asılan kızlarla oturan bir kişi benim sevgilim olamaz.

Abim
Yavrum yemin ederim biz ordayken sonradan bizi gorup gelmişler sana yemin ederim.

Yaren
Aynen arda

Abim
Kim var sizde

Yaren
Kimse yok ne alaka?

Abim
Miray orda mı?

Yaren
Evet?

Abim
Abin orda mı?

Yaren
Hayır arkadasına kalmaya git- sanane ya Allahım bende geçmişim sana acıklama yapıyorum.

Abim
Bende seni seviyorum gülüm.

Yaren
Kapatıyorum arda arama.

Yaren abimin yüzüne kapattı ve gülerek “deli bu cocuk.” Dediğinde bende gülmüştüm. “Neyse ya bırak sunu izlemeye devam edelim.” Dedim ve izlemeye devam ettik.

Film bittiğinde yarenle birbirimize bakmıştık ve ikimizin bakışlarında da şimdi ne yapacağız bıkışı vardı. Tam o sıra kapı çalmıştı, yaren ayağa kalkarak “abim bir şey unutmuştur.” Dedi ve ışığı açıp aşağıya inmişti. Bende telefonumu elime almiştim ve açmıştım. Bora o kadar cok mesaj atmıştı ve aramıştı ki şok geçirmiştim. Aşağıdan sesler geliyordu, merak etmiştim ve tam bakmaya gideceğim sorada kapı cat diye acılmıştı. “Bora?” Bora şuan karşımda duruyordu ve elimden tutup “gidiyoruz.” Demişti, elimi çekip sinirle konuşmuştum. “Nereye ya! Gelmiyorum hicbir yere!” Dediğim bora bana dik dik bakıp “iyi” dedi ve aniden omuzlarına alıp yurumeye başlamıştı. Yaşadığım şoku atlatamadan boraya bağırmaya başladım. “Bora napıyorsun! Bırak beni!” Bora abimleri gorunce “görüşürüz kardeşim.” Dedi ve evden cıktı. Eğildi ve ayakkabılarımı diğer eline alıp arabanın kapısını acıp beni içine koyup kendiside binip kapıları kitlemişti. Arabayı sürmeye başladıgında bende bağırmaya başladım. “Ya nereye götürüyorsun beni!” Cıldırıcam ya