25.bölüm

Kıskandım mı?
Ertesi gün Melek sınıfa girdiğinde Duru çoktan yerine oturmuştu.
Melek çantasını bırakıp yanına geçti.
Duru: Dün ne konuştunuz?
Melek: Çok şey.
Duru: Hasan ne dedi?
Melek: Özür diledi. Bir şans istedi.
Duru: Sen ne dedin?
Melek: Hemen affetmeyeceğimi söyledim.
Duru: Peki?
Melek: Uğraşmasına izin verdim.
Duru başını salladı.
Duru: Bence bu bile yeterli.
Melek cevap vermeden defterini çıkardı.
Ders başladığında konu kapandı.
Öğle arasında Melek ve Duru kantine gitmek için sınıftan çıktılar. Koridorun diğer tarafında Hasan'ı gördüler.
Hasan yalnız değildi.
Yanında bir kız vardı.
Melek yürümeye devam etti.
Duru da onunla birlikte ilerledi.
Duru: Tanıyor musun?
Melek: Hayır.
Duru: Hasan'ın yanında ilk defa görüyorum.
Melek: Ben de.
İkisi yanlarından geçip gitti.
Melek birkaç adım sonra dönüp arkasına baktı.
Hasan hâlâ kızla konuşuyordu.
Duru: Ne oldu?
Melek: Bir şey yok.
Duru: Emin misin?
Melek: Evet.
Kantine gittiler.
Bir süre sonra sınıfa döndüklerinde Melek, Hasan'ı yine aynı kızla gördü.
Bu kez kız Hasan'ın yanında oturuyordu.
Melek durdu.
Duru: Melek?
Melek: Bekle.
Duru: Ne yapacaksın?
Melek cevap vermeden Hasan'ın yanına doğru yürüdü.
Hasan konuşurken Melek'in geldiğini fark etti.
Hasan: Melek?
Melek kıza baktı.
Sonra Hasan'a döndü.
Melek: Sevgilim, bu kim?
Hasan birkaç saniye ne diyeceğini bilemedi.
Kız da şaşkınlıkla Hasan'a baktı.
Kız: Sevgilin mi?
Hasan: Evet.
Melek: Kim olduğunu sormuştum.
Hasan: Eski arkadaşım.
Kız: Eski arkadaşın mı?
Hasan: Evet. Uzun zamandır görüşmemiştik.
Kız Melek'e baktı.
Kız: Gerçekten sevgili misiniz?
Melek hiç beklemeden cevap verdi.
Melek: Evet, sevgiliyiz. Niye şaşırdın bu kadar?
Hasan Melek'e baktı.
Melek onun elini tuttu.
Melek: Hadi gidelim aşkım.
Hasan ayağa kalktı.
Hasan: Tamam.
Melek onu sınıftan çıkardı.
Koridorda birkaç adım ilerledikten sonra Hasan konuştu.
Hasan: Aşkım mı?
Melek: Ne var?
Hasan: Hiçbir şey.
Melek: O zaman konuşma.
Hasan: Peki.
Bir süre yürüdüler.
Hasan: Ama bir şey soracağım.
Melek: Sor.
Hasan: Kıskandın mı?
Melek hemen elini bıraktı.
Melek: Hayır.
Hasan: Emin misin?
Melek: Evet.
Hasan: O zaman neden yanıma gelip sevgilim dedin?
Melek: Çünkü sevgilinim.
Hasan: Gerçekten mi?
Melek: Evet.
Hasan: Dün sahte sevgililik hakkında konuşuyorduk.
Melek: Şimdi de devam ediyoruz.
Hasan: Ama bu sefer sen söyledin.
Melek: Ne söylemem gerekiyordu?
Hasan: Hiçbir şey.
Melek: O zaman konu kapandı.
Hasan gülümseyerek başını salladı.
Hasan: Tamam.
Melek: Neye gülüyorsun?
Hasan: Hiç.
Melek: Hasan.
Hasan: Tamam, sustum.
İkisi sınıfa doğru yürümeye devam etti.
Melek önden giderken Hasan birkaç adım gerisinden onu takip etti.
Sınıfa girdiklerinde Duru ikisine baktı.
Duru: Ne oldu?
Melek: Hiçbir şey.
Hasan yerine oturdu.
Duru bu kez Hasan'a baktı.
Duru: Sen neden böyle gülüyorsun?
Hasan: Bir şey yok.
Duru: Hımm.
Melek hemen araya girdi.
Melek: Duru, ders başlayacak.
Duru: Tamam, tamam.
Öğretmen sınıfa girdiğinde herkes yerine geçti.
Melek defterini açtı.
Hasan da önündeki kitaba baktı.
Birkaç dakika sonra Hasan sessizce Melek'e doğru eğildi.
Hasan: Bu arada...
Melek ona baktı.
Hasan: Güzel söyledin.
Melek: Neyi?
Hasan: Aşkım kısmını.
Melek: Bir daha söylersen seni sustururum.
Hasan: Tamam.
Melek tekrar defterine döndü.
Hasan da önüne baktı.
Ama birkaç saniye sonra tekrar gülümsedi.