6.bölüm

Melek sabah okula geldiğinde ilk işi Hasan'ı bulmamak olur.

Çünkü dün koydukları kurallardan sonra bugün onu görmek bile istemiyordur.

Ama koridorda yürürken Hasan karşısına çıkar.

Hasan: “Günaydın sevgilim.”

Melek bir anda durur.

Melek: “Sakın bir daha öyle deme.”

Hasan: “Unuttun mu? Artık herkesin önünde sevgiliyiz.”

Melek: “Herkesin önünde dedim. Burada kimse yok.”

Hasan: “Tamam, Melek.”

İkisi yan yana yürümeye başlar.

Melek birkaç saniye sonra durur.

Melek: “Neden benimle aynı yöne geliyorsun?”

Hasan: “Çünkü sınıfımız aynı.”

Melek gözlerini devirir.

Melek: “Bu oyun şimdiden sinirimi bozmaya başladı.”

Hasan: “Benim de.”

Sınıfa girdiklerinde Duru, Sude, Kuzey ve Eren onları birlikte görünce şaşırır.

Duru: “Siz gerçekten devam mı ediyorsunuz?”

Melek: “Mecburuz.”

Hasan hemen ekler:

Hasan: “Hem de hiç istemediğimiz hâlde.”

Melek ona bakar.

Melek: “Bunu özellikle söylemene gerek yoktu.”

Hasan: “Gerçeği söyledim.”

Sude gülerek:

Sude: “Siz sevgiliden çok düşman gibisiniz.”

Melek ve Hasan aynı anda:

“Çünkü öyleyiz!”

Sınıfta bir anda sessizlik olur.

Eren kahkaha atar.

Eren: “Bence bu iş hiç normal değil.”

Teneffüste Hasan'ın yanına birkaç öğrenci gelir.

Öğrenci: “Melek nerede?”

Hasan etrafa bakar.

Hasan: “Bilmiyorum.”

Tam o sırada Melek koridorun diğer ucundan gelir.

Hasan ona seslenir.

Hasan: “Melek!”

Melek yanına gelir.

Melek: “Ne var?”

Hasan sessizce:

Hasan: “Yanımda dur.”

Melek istemeyerek yanında durur.

Öğrenciler onlara bakıp uzaklaşır.

Melek hemen Hasan'dan uzaklaşır.

Melek: “Bir daha beni böyle çağırma.”

Hasan: “Ne yapayım? Oyunu oynuyoruz.”

Melek: “Oyunu oynuyoruz diye emir vermene gerek yok.”

Hasan: “Seninle uğraşmak gerçekten çok zor.”

Melek: “Seninle uğraşmak daha zor.”

İkisi yine tartışmaya başlar.

Duru uzaktan onları izler.

Duru: “Bunlar böyle devam ederse sahte sevgililikten önce birbirlerini okuldan attıracaklar.”

BÖLÜM SONU....