14.bölüm

"İNKÂR"
Etkinlik sona ermişti.
Herkes yavaş yavaş okuldan ayrılırken Melek çantasını omzuna takıp Duru'nun yanına geldi.
Duru: “Bugün nasıldı?”
Melek: “Normaldi.”
Duru kaşlarını kaldırdı.
Duru: “Normal miydi gerçekten?”
Melek: “Evet.”
Duru: “Hasan'la bütün gün birlikteydiniz.”
Melek: “Etkinlik öyle gerektiriyordu.”
Duru gülümseyerek başını salladı.
Duru: “Tabii.”
Melek tam cevap verecekken Hasan yanlarına geldi.
Hasan: “Melek.”
Melek ona döndü.
Melek: “Ne?”
Hasan: “Yarınki ödev için öğretmen grupları değiştirecekmiş.”
Melek: “Tamam.”
Hasan: “Yani artık aynı grupta olmayabiliriz.”
Melek birkaç saniye sessiz kaldı.
Melek: “İyi.”
Hasan da kısa bir süre ona baktı.
Hasan: “İyi.”
Duru ikisinin arasındaki sessizliği fark etti ama bir şey söylemedi.
Tam o sırada Hasan'ın yanına bi kız öğrenci geldi.
Öğrenci: “Hasan, yarın görüşürüz.”
Hasan: “Görüşürüz.”
Melek'in yüzündeki ifade bir anda değişti.
Duru bunu fark etti.
Duru: “Melek…”
Melek: “Ne?”
Duru: “Hiç.”
Melek çantasını düzeltti.
Melek: “Ben gidiyorum.”
Duru: “Beraber gidelim.”
Melek: “Olur.”
Melek uzaklaşırken Hasan arkasından baktı.
Eren yanına geldi.
Eren: “Sen de bayağı dikkat ediyorsun.”
Hasan: “Neye?”
Eren: “Hiç.”
Hasan gözlerini devirdi.
Hasan: “Herkes bugün çok garip.”
Ertesi gün okulda...

Melek sınıfa girdiğinde Hasan'ın başka bir öğrenciyle konuştuğunu gördü.
Bu kez yanlarından geçip gitmek istedi.
Ama Hasan'ın söyledikleri kulağına geldi.
Hasan: “Dün gerçekten iyi yardım ettin.”
Melek istemsizce durdu.
Bir saniye sonra yürümeye devam etti.
Duru onun peşinden geldi.
Duru: “Yine gördün.”
Melek: “Neyi?”
Duru: “Hasan'ı.”
Melek: “Sınıfta olması çok normal.”
Duru: “Ben başka şeyi söylüyorum.”
Melek cevap vermedi.
Tam o sırada Hasan yanlarına geldi.
Hasan: “Melek, dün neden bir anda gittin?”
Melek: “İşim vardı.”
Hasan: “Ne işin vardı?”
Melek: “Sana hesap mı vereceğim?”
Hasan şaşırdı.
Hasan: “Hayır ama…”
Melek sözünü kesti.
Melek: “O zaman sorun yok.”
Hasan birkaç saniye ona baktı.
Hasan: “Sen bana niye böyle davranıyorsun?”
Melek kollarını bağladı.
Melek: “Nasıl davranıyorum?”
Hasan: “Bilmiyorum. Değiştin.”
Melek: “Değişmedim.”
Hasan: “Öyle görünmüyor.”
Melek bir şey söylemedi.
Çünkü kendisi de neden bu kadar sinirlendiğini bilmiyordu.
Bir süre sonra Hasan uzaklaştı.
Duru Melek'e baktı.
Duru: “Bence sen…”
Melek: “Hayır.”
Duru: “Daha hiçbir şey söylemedim.”
Melek: “Ne söyleyeceğini biliyorum.”
Duru gülümsedi.
Duru: “Peki.”
Melek derin bir nefes aldı.
Melek: “Hem zaten kurallarımız var.”
Duru: “Hangi kural?”
Melek bir an düşündü.
Melek: “Birbirimizin özel hayatına karışmayacağız.”
Duru başını salladı.
Duru: “Doğru.”
Melek sınıfın diğer tarafında Hasan'a baktı.
Melek: “O yüzden umurumda değil.”
Ama tam o sırada Hasan'ın yanındaki kız bir şey söyleyince Hasan güldü.
Melek'in bakışları yeniden onlara döndü.
Duru bunu gördü.
Melek hemen başka tarafa baktı.
Melek: “Umurumda değil dedim.”
Duru sadece gülümsedi.
Çünkü Melek ne kadar inkâr ederse etsin, artık bazı şeyler eskisi kadar kolay saklanmıyordu.