4.bölüm

Ertesi sabah Melek okula geldiğinde Duru'nun yanına gider.

Melek: “Dün müdür yardımcısının verdiği görev yüzünden hâlâ sinirliyim.”

Duru: “Hasan'la aynı görevde olmak o kadar mı kötü?”

Melek: “Duru, o çocukla beş dakika aynı yerde durmak bile sinir bozucu.”

Tam o sırada Hasan yanlarından geçer.

Hasan: “Ben de senin için aynı şeyi düşünüyorum.”

Melek arkasını döner.

Melek: “Kimse senin fikrini sormadı.”

Hasan: “Sen de benim hakkımda konuşmasaydın.”

Melek: “Sen her konuşulan şeyi üzerine alınmak zorunda mısın?”

Hasan: “Senin konuştuğun her şey zaten sinir bozucu.”

Melek sinirlenerek çantasını alır.

Melek: “Seninle tartışmayacağım.”

Hasan: “İlk defa mantıklı bir karar verdin.”

Melek hiçbir şey söylemeden uzaklaşır.

Öğle arasında Melek, Duru, Sude, Kuzey ve Eren bahçede otururken Hasan ve arkadaşları karşı taraftadır.

Sude, Hasan'ın olduğu tarafa bakar.

Sude: “Bunlar birbirlerini görünce neden hemen kavga ediyor?”

Duru: “Bilmiyorum. Ama ikisi de birbirinden gerçekten nefret ediyor.”

Melek konuşmaya katılır.

Melek: “Ben onunla bir daha aynı ortamda bile bulunmak istemiyorum.”

Karşı tarafta Hasan da arkadaşlarıyla konuşmaktadır.

Kuzey: “Melek senden gerçekten nefret ediyor.”

Hasan: “Ben de ondan nefret ediyorum. Sorun yok.”

Ders çıkışında herkes okuldan ayrılırken Hasan'ın telefonu çalar.

Hasan telefondaki kişiyle konuşurken yüzü bir anda ciddileşir.

Hasan: “Ne demek yarın burada olacaklar?”

Bir süre sessizce dinler.

Hasan: “Tamam. Ben hallederim.”

Telefonu kapatır.

Yüzündeki ifade değişmiştir.

Tam o sırada koridorun diğer ucunda Melek onu görür.

Hasan'ın bu kadar ciddi olduğunu fark eder ama ne olduğunu anlamaz.

Melek: “Ne oldu buna şimdi?”

Hasan Melek'i fark eder ve hemen uzaklaşır.

Melek arkasından bakar.

İlk defa Hasan'ın gerçekten bir sorun yaşadığını düşünür.

Ama onunla ilgilenmek gibi bir niyeti yoktur.

Ertesi gün ise Hasan'ın başına gelecekler, ikisinin hayatını tamamen değiştirecektir.

BÖLÜM SONU....