Bölüm 18: Fuarın Açılışı

*2 gün sonra hafta sonu fuar açılışı*

"Pelooo! Peloşum. Kalk hadi, senin yöneteceğin benimde hayranlıkla izleyeceğim bir fuar açılışı var!"

İş için kurduğum alarmım bile daha çalmadan Meral beni uyandırmıştı başarmıştı.

Ama işin gerçeği ben hala uyumak istiyordum.

"Ne var Meral ya... Bir gün beni rahat bırak bir gün..."

"Hadi ama, söz vermiştin hem ben gelemsem bile senin gitmen gerekiyor unutma. Oranın işleyişi ve bazı yeni getirilen araçların tanıtımı sana aitmiş, sana verilen görev dosyasında öyle yazıyordu."

Doğru, bugün o önemli fuar açılışı vardı. Ve evet orada olacak bazı işlerden ben sorumluydum.

"İyi tamam kalktım. Benden erken kalmışsın hayret... Genelde günün uykucusu hep sen olurdun ama neyse."

"Hem benimle uğraşma diyorsun hem de sen benimle uğraşıyorsun. Aşağıdaki kahvaltı masasının güzelliğini gördükten sonra benden bunun için özür bile dileyeceksin emin ol."

"Kendinden bu kadar eminsin yani. Sen düzgün bir şekilde mutfağa gitmezsin ki. Ama... Bu aralar seni gerçekten mutfakta fazla görüyorum. Gelmiştim mi bakalım(!)."

"Ben iniyorum ve hazırlanıp masaya oturuyorum sende herşeyini hazırla yoksa seni beklemem ona göre."

"Tamam tamam in sen bende üzerimi değiştirip geliyorum."

"Bugün çok güzel olacak!"

Meral'in koşusuna arkadan güzel bir tebessüm atarak bende yataktan kalktım.

Bugün biraz özenli olmalıydım çünkü gelen konuklar özel ve bir o kadar da uzak yerlerden gelen kişiler olacaktı.

Şirketimiz için güzel bir anlaşma olabilirdi bu fuar. Bu fuar sayesinde hem para kazanacak hem de şirketimizin adını daha fazla yerlere duyurabilecektik.

Hemen dolabının karşısına geçtim ve aynaya baktım. Pijamalarım ile çok tatlı görünüyordum ama şimdilik.

Dolabımı hızlıca açtım ve içerisinden keten siyah bir kot ve bir tane V yaka siyah bir gömlek aldım. Bugün siyah olmak göze batmazdı.

Saçlarımı dağınık bir topuz yapıp, telefonumu alıp odamdan ayrıldım.

Mutfağa girdiğimde ise gördüğüm manzara bana özel bir yemek davetine getirilmişim gibi bir hava veriyordu.

Mükemmel kıvamda yapılmış bir omlet, özenle kızartılmış patatesler ve güzelce dizilmiş meyveler... İnsanın karnı acıkmasa bile bu yemekten yemek ister.

"Meral? Ne yapmışsın kuzen sen böyle... İsteyince neler yapıyormuşsun neler. Kendine böyle kahvaltı hazırlayamazsın sen."

"Ne yaptın Pelo ya, bizde de var bir şeyler ama yani bugün özel ve güzel bir gün olduğu için böyle özenle hazırlayayım dedim. Sana gerçektende yaranılmaz Pelo ya..."

"Tamam sürat asma hemen, herşey için özür, bunlar için teşekkür. Tamam mı? Hadi gel yiyelim ve çıkalım yoksa geç kalacağız ona göre."

"Yok geç kalmak istemiyorum, oturdum tamam."

*20 dakika sonra*

Ben dışarıda arabayı hazırlıyor Meral da hem kendi hem de benim eşyalarımı getiriyor.

"Hadi Meral! Gel arabaya bin yoksa bu sefer ben sensiz gideceğim!"

"Geldim Pelin'imm canım kuzenim hadi sür su arabayı gidelim."

"İstesem bu kadar kibar olmazsın Meral gerçekten."

"Hadi hadi sür sen sür."

...

Kısa bir süre içerisinde şirketin otoparkına giriş yapmıştık. Meral heyecandan ne yapacağını şaşırıyor az önce gördüğü kalabalığın şokunu yaşıyordu.

"Pelo... Çok fazla kişi var..."

"Şaşırmayı bırak ve çantanı alıp aşağıya in."

Benim fazla bir esyam yoktu telefonum ile cüzdanım tek yanımdaydı ama Meral bu ortam için kamerasını bile getirmişti!

"Sen buraları gez ama pek bir şeye dokunma tamam mı? Ben içeri ile ilgileneceğim Meral."

"Tamam buralar bende!"

Başına bela almasa bari... Neyse bende o tüm kalabaligi atlatıp şirketin kapısından içeriye girdim.

Gözüme ilk çarpan şey çalışanlara bilgi veren Ecrin Hanım daha sonra ise Ferit Bey'in görev verilen kişiler ile bir şeyler konuşması oldu.

Beni de ilgilendireceğini düşünüp biraz daha yaklaşıp en son geldiğimi haber verdim onlara.

"Pelin geç sende söyle tam vaktinde geldin. Hepiniz size söyleneni yapacaksınız ve size yardıma gelen Alp Kara'ya işini öğreteceksiniz yani kısa bir süreliğine ne yapacağını söyleyeceksiniz."

Evet, bu fuar için kısa bir süreliğine gelecekti. Ve şimdi Ferit Bey'in tam solunda duruyordu.

"Simge kızım sen gel Alp'e ne yapacağını söyle, Pelin sende ona ait dosyaları alt kattan getir ve Alp'e teslim et sonra da benim odama uğra."

"Tamam Ferit Bey hemen gidiyorum."

...

Serkan Soysal
Biraz geç kalmıştım fuara ama yinede yetiştiğini düşünüp içeri girdim. Düşündüğünden biraz kalabalıktı. Bu benim işime yarayabilirdi.

"Ferit Bey! Geldim geç kalmamışımdır umarım?"

"Yok Serkan yok, gel sende özel konukları içeri al ve fuarı tanıt sonra Alp ile beraber çalışabilirsiniz istersen ama istersen Simge yanında sana ihtiyaç olmayabilir. Ne dersin?"

Alp mi?! Umarım düşündüğüm kişi değildir...

"Tamam... Tamam olur Ferit Bey, siz Simge hanıma söyleyin o yorulmasın biz erkek erkeğe hem daha iyi anlaşırız..."

"Aslında haklısın Serkan, tamam senin dediğin gibi olsun ben Simge'ye haber veririm. Az önce herkes buradaydı ama görevlerini yerine getirmeye gittiler, sende şu karşı odada ki Alp'e yardım edersin orada seni bekliyor."

"Tamamdır Ferit Bey o iş bende."

Gidip bakalım kimmiş bu Alp denilen kişi.

Hemen Ferit Bey'in yanından ayrılıp gösterdiği odaya doğru ilerledim ve kapıyı tıklayıp içeri girdim.

"Sonunda geldin. Serkan."

"Senin ne işin var burada! Niye geldin sen şimdi!"

"Tamam dur, bir sakin ol. Kontrole geldim ve fazla kalmam merak etme. İşini bozmam."

"Patron biliyor mu senin burda olduğunu, kendi kafana göre iş yapma!"

"Yok biliyor merak etme. Kendi kafasına göre yapanların sonu ne oluyor biliyorsun."

"Tamam. Ne için geldiysen onu yap işime karışma..."

Pelin Aksoy
Elimdeki dosyayla beraber Ferit Bey'in odasına dostu ilerliyordum çünkü dosyayı vereceğim kişinin nerde olduğunu göremiyordum.

En sonunda kapıyı tıklattım.

"Gel!"

"Ferit Bey Alp beye vermemi istediğiniz dosya burda ama Alp beyi göremedim. Acaba nerede?"

"Odamdan çıktıktan sonra tam karşındaki odada olacak Serkan bey ile birlikte. Sen dosyayı verdikten sonra yanıma gel. Hatta biraz sonra gel, karşılayacak önemli ziyaretçilerim var."

"Tamam Ferit Bey izninizle..."

Odadan çıktıktan sonra Ferit Bey'in bahsettiği oda tam karşımda duruyordu.

Ama ben odanın önüne yaklaşmadan önce Serkan bey odadan çıktı. Ve hızlı adımlarla oradan uzaklaşıp dışarı çıktı.

Bende hızlıca odanın kapısına yaklaşıp içeri girdim.

...

Meral Sarkaç
Herşey fazla donanımlı ve gelişmiş araçlardı. Bunlar özel işler ve yerler için tasarlanmıştı galiba.

Bende tüm standı dolaşırken bir yandan da her aracın fotoğrafını çekiyordum.

Pelin hala iceriden çıkmamıştı. Bende beni görmeyince emdiselenmesin diye kapı önünden fazla ayrılamıyordum.

İçeri girip bir baksam mı diye düşünürken Pelo kapıdan dışarı adım attığında fikrim uçup gitmişti.

Hemen önünde belirdim.

"Neredesin sen ya, beni yalnız bıraktın gittin gelmedin? İşin bitti gel gezelim biraz."

"Meral sen geziyorsun işte hem benim yapacak isterim daha bitmedi."

"Of tamam... Peki bende seninle geleyim sıkıldım burada..."

"Ne çabuk sıkıldın sen ya? Neyse tamam ama fazla dikkat çekme tamam mı?"

"Tamam!"

İzin vermesi bile mucizeydi şu an çünkü ne zaman yanında dolaşsam 'ayağıma dolanıyorsun' der başından savmaya çalışırdı.

Bende aynen dediğini yapacak ve pek fazla dikkat çekmeyecektim.

(...)