Bölüm 17: Hazırlık

Biz hala Ferit Bey'in odasında onun bu konu hakkında olan konuşmalarını dinliyorduk.

"Size verilen bu görev dosyalarında ne yapacaklarınız yazıyor. Herkesin çalışması gereken bir ortağı ve yapması gereken önemli işleri olacak."

Dediğim gibi bu normal bir işten daha fazlası olacaktı. Odadaki belirli kişiler ellerindeki dosyalara bakıyor içinden okuyor daha sonra kapatıyordu.

Herkes heyecanlı ve meraklı görünüyordu çünkü Ferit Bey'in konuşması hala bitmemişti.

"Ancak size söylemek istediğim son bir şey var. Sizler bu görevleri yaparken sizlere kolaylık sağlamak amacıyla yeni birini buraya çağırdım."

Yeni biri daha mı? Aslında... kötü olmazdı. Çünkü bütün bu organizasyon işlerini, dosyalarını ve yeni açılacak olan fuarı yönetmek biraz zor olabilirdi.

"O size hizmet etmek için değil, fuar için yardıma ve aynı zamanda kısa bir süreliğine bu şirkete katkı sağlamak için burada olacak. Sonrada kendi işine geçiş yapacak. Şimdi herkes işinin başına."

Arkamı döndüğümde herkesin hızlı adımlarla odadan çıktıklarını ve masalarına doğru gittiklerini gördüm. Ben ve Serkan en son çıkan olacaktık ki Ferit bey şöyle söyledi;

"Pelin, sen kal sana ayrıca söyleyeceklerim var."

"Peki Ferit bey."

Ben masanın önüne yaklaşırken Serkan son kez içeriyi ve bizi süzdükten sonra dışarı çıkmak zorunda kaldı.

"Pelin, arşiv katından kimseye bahsetmedin değil mı? Önemli bir bilgi çünkü bu. Sen ve şirketteki özel kişiler bazı gizli yerlerden sorumlu."

Başka gizli yerlerde mı vardı? Bu ilginç ve bir o kadar merak uyandırıcıydı. Demek ki bende bu özel kişiler arasındaydım.

"Elbette Ferit bey anladım ve tabiki kimseye söylemedim. Bana söylediğiniz ve hızlı olan tüm herşey güvende kimseye söylemedim."

"Güzel şimdi sende kimseye bir şey söylemeden işinin ve masanın başına dön. Ve yarınki fuarın acilisi için diğerlerine ve görevi olanlara yardımcı ol."

"Tamamdır Ferit bey şimdi müsaadenizle."

Kapıdan çıktığımda göz açıma Serkan girdi. Bir bana bir de Ferit beyin odasına bakıyordu. Ben onun bu bakışından kurtulup masama doğru yürüdüm.

Masama oturmadan önce bu çalışmanın yanında kahve iyi gider diye düşündüm ve kendime bir kahve almaya gittim.

Kahvemi alıp masama doğru ilerlerken çok kötü bir ana denk geldim... ELİMDEKİ KAHVEYİ ÇALIŞAN BİR KADININ UZERİNE DÖKMÜŞTÜM!

"Ay, çok özür dilerim... Bir şey oldu mu? Peçete verebilir misiniz acaba? Hemen hallederiz şimdi umarım yanmadınız?..."

"Tamam tamam, sorun yok iyiyim. İyi mı yanıma yedek kıyafet almışım. Buradan sonra işim var diye getirmiştim ama şimdi giymek nasip oldu..."

"Tekrardan çok özür dilerim..."

"Tamam kendinizi üzmeyin hallederiz. Bu arada sizi buralarda görmemiştim, yenisiniz galiba?"

"Yani sayılır, aslında birkaç aydır buradayım ama bende sizi ilk defa görüyorum."

"Tanışalım o zaman, benim ismim Simge. Simge Yılmaz, memnun oldum."

"Bende memnun oldum. Tekrar kusura bakmayın."

"Yok yok bir şey kalmadı zaten, sonra görüşürüz."

Meral'in sakatlığı banada bulaştı heralde... Görevlerin arasında bir de rezil olduk... Neyse işimize bakalım biz.

Açılacak olan yeni teknoloji fuarı için hazırlıklar ve dosyalar hazırlanacak ben şimdi bazılarını hazırlamaya başlayayım.

...

"Kolay gelsin Pelin hanım. Müsait miydiniz acaba?"

Kafamı kaldırdığımda yine o en çok gördügüm yüzle karşılaştım. Benimle aynı göreve sahip olan ama farklı bir bölümü hazırlayan Serkan'la karşılaşmıştım.

"Buyrun Serkan bey ne istemiştiniz?"

"Fuar için olan dosyaları hazırlamaya başladınız mı diye soracaktım, birde..."

"Hazırlıyorum umarım hızlı biter. Başka ne diyecektiniz?"

"Ortak noktamızın olduğunu söylemek istedim."

"Ortak nokta? Neymiş o ortak noktamız?"

"Sakarlık. Emin olun aynısı bende de var."

"Siz... gördünüz mü... az önceki yaşadığım rezilliği ya..."

"Rezillik? Bunu bilerek yapanlar bile var bu hayatta niye rezillik olsun ki? Hem bilerek yapmadığınızdan da eminim."

"Evet haklısınız ama insan mahcup kalıyor..."

"Tamam. Neyse siz işinizi bitirim sizi meşgul etmeyeyim ben "

"Yok meşgul etmek olmuyor bu ama tamam siz bilirsiniz."

Gerçekten tuhaf bir kişiliği vardı. Onu her an farklı bir kişilikte görüyorum gibi hissediyorum sanki... İşinin başında farklı biri, çıkarken başka biri ve benim yanımda farklı biri...

...

Dosyalar neredeyse hazırdı ve şirkette çoğu kişi çıkmaya hazırlanıyordu. Bende eşyalarımi toplayıp dış kapıya dosru ilerledim.

İlerlerken Serkan beyi de dış kapının önünde telefonla konuştuğunu ancak yüzünün düştüğünü gördüm.

Aman bana ne ki, belki bir kötü haber almıştır yada... Her neyse işte.

Arabamın olduğu otoparka girdiğimde arabamın yanına doğru yürüdüm.

Telefonumu işin başından beridir açmamıştım, açıp baktığımda ise ilk defa bu kadar çok mesajı aynı yerde görüyordum. Çoğu gereksizdi ama en fazla mesaj bildirimin yanındaki isim Meral'e aitti. Yine bir sürü mesaj atmıştım ve ben yine bakmamıştım.

Meral:Neler yaptın dünyanın en iyi kuzeni :))

Meral:Sıkıldım ben tek başıma. Bugün dersim erken bitti.

Meral: Erken çıkma şansın yok mu? Yoksa gelir kaçırırım seni bak ona göre(!). Hemen eve gel yaa.

Meral:Ya insan bir tane masaja bile cevap yazmaz mı ya? Neyse gelince sana fuarda ne giyeceğimi göstereceğim ve sanada bir kombin yapacağız. Ne de olsa önemli bir fuar ve önemli kişileri içeriyor.

Meral:Kendimden bahsediyorum ama senin aklına başka kişiler geliyorsa bilemem artık...

Of gerçekten insanı delirtir bu kız ya! Ama seviyorum onun bu hallerini iyi ki yanımda o var yoksa gerçekten ben sıkıntıdan patlardım...

Onu bekletmeden hemen mesaj yazdım.

Ben:Geliyorum işte heyecanlanma. Ne seçtin acaba kıyafet olarak gerçekten merak ettim şimdi.
*Gönderildi*

*Görüldü*
*Yazıyor*

Mesajlara geç cevap vermemesini seviyordum ama galiba ben cevap vermede o kadar da hızlı değildim.

Meral:Sonunda geri döndün, öldün sandım. Geliyordum yanına neredeyse :) Hadi hızlı ol özledim seni zaten sıkıldım da, yine film izleriz belki olur mu?

Meral:Ya da dur dur sana yardım edeceğim eğer işle ilgili işin varsa, şu fuar için sana yardım ederim ve işin çabuk biter ne dersin. Bak bunu her zaman söylemem ona göre iyi değerlendir.

Gerçekten bunu her zaman söylemezdi. Galiba fuar için o da en az benim kadar heyecanlı. Ve bana yardım etse hiçte fena olmazdı. Hemen cevap yazdım.

Ben:Madem bu kadar istiyorsun, tamam bana yardım edersin ama birakta şimdi araba kullanayım yoksa eve geç geleceğim ona göre.

Meral:Gittim ben. Hadi sende hızlı sür ve çabuk gel bekliyorum.

Telefonu kapatıp yan tarafıma ön koltuğun üzerine koydum. Ve arabayı çalıştırdım.

...

Evin önüne vardığımda çoktan arabayı park edip inmiştim ve eve doğru ilerliyordum.

Kapıyı tek tıkladığımda hemen açıldı ve karşımda sevinçten dört köşe olmuş kuzenim Meral'imi görüyordum.

"Sonunda... Nerede kaldın hani hızlı gelecektin bir saat oldu neredeyse."

"Abartsaydın Meral. Neyse çekilse içeride bira dinleneyim. Sende bana bir kahve yapsana lütfen valla hakim kalmadı..."

"Bir şartla bende seninle bu fuar ile ilgili her şeyi öğrenecem tamam mı? Sakın itiraz etme bak, çok istiyorum bu fuarı görmeyi tamam mı?"

"Tamam tamam hadi yap şu kahveyi bekliyorum seni anlatacağım sana herşeyi söz veriyorum nerede olacağını kimlerin olacağını da söyleyecem söz veriyorjm. Rahat bırak şimdi beni."

"Birde bende sana birini de oraya davet edebilir miyiz diye soracağım. Peki mümkün mü acaba başkasının gelmesi. Aslında halka açık ama yine de bir sorayım dedim!"

Meral'in mutfaktan seslenişine hemen cevap verdim.

"Neden olmasın gelsin gelmesinde! Kimi getireceksin oraya, tanıyor muyum?!"

"Caner varya hani, annesinin ameliyatı sona ermiş ve güzel geçmiş. Bunu söylediğinde aklıma onu sevindirmek için direkt fuar geldi eğleniriz ya olamaz mı Pelo?"

"Senin arkadaşın ben karışmıyorum gelmek istiyorsa gelsin."

"Teşekkür ederim Pelom. Al kahvenide biraz dinlen. Ben telefondan haber verecm ona tamam mı odamdayım ben!"

Kahveyi elime tutuşturdu gibi odasına uçtu. Neyse benimde dinlenmeye hakkım vardı artık...

(...)