~♧Bölüm 6 ♧~

Hayat her zaman insana gülmezdi.
İnsan Hayata her zaman gülmezdi .
Hayat acımasız da olurdu .
Hayat Güzel de olurdu.

SILA..

Artık yorulmuştum.Gerçekten yorulmuştum.

Ceren ve Selim beraber duvar altında birbirlerine doğru dönmüş Cerenin eli Selimin sol göğsünde bir diğer eli selimin elini tutuyordu.
Ceren ağlamaktan mavi gözleri kan kırmızısı içinde sanki yok olmuştu.

Selimde içinde bir savaş veriyordu .
Cerene dokunamıyordu. Sadece sarılıyordu .

Aralarında neler olduğunu az da olsa anlayabiliyorum ama Selim ,Cerenin ona olan duygularını bildiği halde ona karşı bir davranış sergilemiyordu.

Ne kadar Acı .
Ne kadar Kötü .

Selim sadece yarım ağızla tebessüm ederek gözleri dalmıştı .
Onları izlerken kendimi umutsuz bir vakaymış gibi hissediyorum.

İçimdeki bu düşünceler sol gözümden damlaları akıtmaya yeterdi .

Ardından Emir yavaş adımlarla yanıma geldi elini kaldırdı,Belime koydu .

Sonra bana baktı .Ardından yüzümü inceledi .Her köşesini gördü .Başta ;Gözlerime ,burnuma yanaklarıma en son dudaklarıma bir süre baka kaldı .Sonra tekrar gözlerime daldı ve aniden beni kendine çekti .

Ve bana sarıldı.

Evet bana sarıldı .

Yüzümden bir gülümseme oluştu.

Fakat hemen ne yaptığını anladığı anda kafası karışmış bir şekilde , Geri çekildi.

Emir Ardından kısık bir sesle ;

"Ö-özür dilerim ." Dedi.

Bu sefer ben ona doğru yürüdüm sol kolumu ensesine sağ elimi de sol kolum üstüne çapraz bir şekilde sarıldım .

Bu ani hareketimiz Emiri afalladı.
Fakat Karşılık verdi .

Taki Burağın sesini duyana kadar .
"Tamam ,artık hadi yapalım bu işi lütfen ." Sesi çok kötü geliyordu.

Emirde kafasını onaylayarak salladı.

Cerenle Selim de geldiler.

Sonra aklıma kağıdın pantolonumun cebinde olduğunu hatırlayınca hemen çıkardım ve herkes duysun diye yüksek sesle okumaya başladım .

Ama bizi ne beklediğini zaten ben biliyordum .

𝑂𝑦𝑢𝑛 1 :𝐺ü𝑣𝑒𝑛

𝑆𝑖𝑧 𝑜𝑦𝑢𝑛𝑐𝑢𝑙𝑎𝑟, 𝑡𝑎𝑡𝑙ı 𝑚𝑖𝑠𝑎𝑓𝑖𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚. İç𝑖𝑛𝑖𝑧𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑖𝑛𝑖 𝑠𝑒ç𝑒𝑐𝑒𝑘 𝑣𝑒 𝑎𝑟𝑑ı𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑘ı𝑟𝑚ı𝑧ı 𝑘𝑎𝑝ı𝑦𝑎 𝑔ö𝑛𝑑𝑒𝑟𝑒𝑐𝑒𝑘𝑠𝑖𝑛𝑖𝑧.

𝑇𝑎𝑡𝑙ı 𝑘𝑎𝑟ışı𝑘𝑙ı𝑘𝑙𝑎𝑟 𝑚𝑖𝑛𝑖𝑘 𝑚𝑖𝑠𝑎𝑓𝑖𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚.

Ben sesli bir şekilde "Alın size oyun of,ne yapacağız ."

Emir "Tamam,bulacağız bir yolunu.'

Burak bağırarak "Hayır bir yolu yok ,lanet olsun "diyerek sol elini duvara vurdu.

Ceren korkarak Selime sarıldı .
Selim "Bence bir oylama yapalım ve kim en fazla oyu alırsa onu gönderelim ."dedi

Ardından Maskeli adamın sesi geldi

"Sizi bekliyorum misafirlerim ,sizi burda ne beklediğini ancak ben bilirim ."

"Belki bir ölüm "
"Belki bir işkence"
"Belki bir ödül "
"Belki de gerçekler "

៚✾

Bakışlarımı temkinli bir şekilde arkadaşlarıma çevirdim "Oylama yapıyoruz tamam mı ?"

Herkes kafasını tamam anlamında salladı.

Emir eline kaldırarak yanıma gelerek " Ben oyumu Burağa veriyorum."dedi .

Burak bakışlarını kaçırdı .Ardından yavaş ama bir o kadarda hızlı adımlarla Emirin yanına geldi .Sesinde öfke vardı ama belli etmemeye yemin etmiş gibiydi .

"Oyum Emire ."dedi

Ceren ,Selimin yanından geliyordu elindede annesinden kalan bir kolye idi .Ona destek olacak bir kolyesi vardı benim sadece eskiden kalma bir bileklik .

Ceren oyunu hemen söylemişti fakat sesi duyulmadığı için öksürdü .Sesini düzeltti.

"Üzgünüm çok üzgünüm "dedi ağlayarak göz yaşları damlıyordu gözlerinden .

"Beni affet lütfen Burak oyum sana ."Dedi ve köşesine çekildi .

Ardından Selim yüksek sesle "Oyum Emire ."dedi ve hemen Ceren’in yanına gitti.

Kahretsin buraya geldiğimiz güne oylarda durum eşitlikti.

Emir iki oy
Burak iki oy

Bana bırakılmıştı .Seçim yapmak çok zordu .

Emirle ,Burak arasında bir seçim yapacağıma kendim giderdim .

Ardından yüksek sesle "Ben ikiniz arasında seçim yapamam ." Bağırdım o kadar yüksek sesle bağırdım ki salonda sesler yankılanmıştı.

Herkes şok olmuştu .
Şaşkın şaşkın bakıyorlardı.

"Gerekirse ben girerim ama bana bunu yapmayın lütfen ."

Sonra Selim bağırarak "Biz zaten bittik yeter Sıla ."

Elleriyle önce kendisini ardından Cereni sonra bizleri gösterdi.
Kafayı yemişti artık Selimde.

"Bak biz zaten bittik artık geri dönüşü yok ."

"Oyunu yap ,kurtulalım lütfen "
Umutsuz verici bir bakışla .

Sonra aniden mikrofondan maskeli adamın robot sesi yerine başka bir erkek sesi çıkmıştı. Çok tanıdıktı
O kadar tanıdık tı ki ama dilimin ucundaydı .

Sonra ses cihazını takmadığını görünce takıp sesini düzeltti ve bana

"𝐘𝐚𝐳ı𝐤 ,Ş𝐢𝐦𝐝𝐢𝐝𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐟𝐚𝐲ı 𝐲𝐞𝐦𝐢ş𝐬𝐢𝐧𝐢𝐳 𝐒𝐞𝐯𝐠𝐢𝐥𝐢 𝐨𝐲𝐮𝐧𝐜𝐮𝐥𝐚𝐫 ."

"𝐒ı𝐥𝐚 𝐨𝐲𝐥𝐚𝐦𝐚 𝐲𝐚𝐩𝐚𝐦ı𝐲𝐨𝐫𝐬𝐮𝐧 ,𝐍𝐞𝐝𝐞𝐧 ?çü𝐧𝐤ü 𝐛𝐢𝐫 𝐭𝐚𝐫𝐚𝐟ı𝐧𝐝𝐚 𝐡𝐨ş𝐥𝐚𝐧𝐝ığı𝐧 𝐞𝐫𝐤𝐞𝐤 𝐛𝐢𝐫 𝐲𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐲𝐚𝐤ı𝐧 𝐚𝐫𝐤𝐚𝐝𝐚şı𝐧 𝐁𝐮𝐫𝐚𝐤 𝐚𝐦𝐚 𝐬𝐚𝐤ı𝐧 ü𝐳ü𝐥𝐦𝐞. 𝐁𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐫ı𝐦ı 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐢𝐦 .𝐒𝐞𝐧𝐢𝐧 𝐢ç𝐢𝐧 .kı𝐫𝐦ı𝐳ı 𝐤𝐚𝐩ı𝐝𝐚𝐧 𝐁𝐮𝐫𝐚ğı 𝐠𝐞ç𝐢𝐫𝐢𝐲𝐨𝐫𝐬𝐮𝐧𝐮𝐳 .

Çok sinirlenmiştim
Gözlerim dönmüştü sinirden
Ve ardından işaret parmağımı Televizyona doğru tuttum.
Ve bağırarak

"Ben Emirden hoşlanmıyorum seni korkak adam ."dedim

Ardından Emire baktım .Gözlerinde hayal kırıklığı vardı .Allahım ben ne yapacaktım mimiklerimi maalesef diyerek bakış attım.

Burak sinirli adımlarla kırmızı kapıdan geçti .

Lanet olsun
Şimdiden yorulmuştum.
Manevi olarak.

Emire karşı duygu beklemiyordum ki .

Burak benim arkadaşımdı .

Ben böyle bir şeyim yapamazdım .