♤Kanun Kadınının İtaati♤

Limanın o kasvetli ve soğuk havası geride kalmıştı. Siyah SUV, Karan’ın şehir merkezindeki ultra lüks penthouse daifesine yanaştığında saat gecenin üçünü geçiyordu. Kazandığımız galibiyetin adrenalini hâlâ damarlarımızda dolaşıyor, aramızdaki o elektrikli havayı daha da patlamaya hazır hale getiriyordu.
Asansörün aynalı kabininde yükselirken Karan’ın bakışları bir an bile üzerimden ayrılmadı. Ceketini çoktan çıkarmıştı, gömleğinin kolları dirseklerine kadar kıvrılmıştı. Çelik gibi sert gözlerinde bu gece beni tamamen fethedeceğinin, hiçbir sınır tanımayacağının tehlikeli vaadi vardı.
Asansörün kapısı doğrudan daireye açıldığı an, beni belimden yakalayıp kapıya doğru yasladı. Dudakları aç bir hırsla dudaklarıma kapandığında, nefesim boğazımda düğümlendi.
"Bu gece mahkemeyi de kanunları da sen yönettin Avukat..." diye fısıldadı, sesi arzudan boğuklaşmıştı. Ellerim göğsüne tutunurken, dudakları çeneme, ardından boynuma kaydı. "Ama bu kapının arkasında patron benim. Bütün kontrolü bana devredeceksin."
Beni kucağına alıp devasa, karanlık yatak odasına taşıdı. Odanın ortasında, tavandan sarkan deri bağlama kayışları ve loş kırmızı ışıklar bu gecenin sadece sıradan bir sevişmeden ibaret olmayacağını fısıldıyordu. Karan, o mermer koridorların disiplinli avukatını, kendi fantezi dünyasının sınırlarında tamamen soyutlamak istiyordu.
Beni yatağın deri başlığına doğru yatırdı. Yatağın kenarındaki komodinden çıkardığı yumuşak ipek bir kumaşı gözlerime bağladığında karanlığa gömüldüm. Görme duyumu kaybetmem, tenime dokunan her hissi bin kat daha keskinleştirdi.
"Karan..." diye fısıldadım, hem heyecandan hem de teslimiyetin verdiği o tatlı korkudan titreyerek.
"Şşt," dedi, başparmağı alt dudağımı okşarken. "Sadece hisset. Bırak aklın değil, vücudun konuşsun."
Bileklerimi yatağın başlığına bağlayan o soğuk deri kelepçelerin sesini duydum. İki elim de yukarıda sabitlendiğinde içimdeki o kontrolcü kadın tamamen yok oldu; yerini Karan’ın iradesine teslim olmuş tutkulu bir kadına bıraktı.
Karan, üzerimdeki elbisenin kumaşını tek bir hamlede kesip kenara attı. Çıplak tenime çarpan soğuk oda havası, birkaç saniye sonra onun sıcak ve kaslı gövdesiyle buluştu. Elinde tuttuğu buz küpünü köprücük kemiğimden aşağı, göğüslerimin arasına ve karnıma doğru yavaşça gezdirdi. Derim buzun soğukluğuyla ürperirken, hemen ardından Karan’ın yakıcı dudakları buzun geçtiği yerleri ısıtmaya başladı.
"Bana ait olduğunu söyle," diye fısıldadı kulağıma. Sert bir hareketle kalçalarımı kavrayıp beni kendine daha da çekerken, aramızdaki o devasa arzunun zirvesindeydik.
"Seni seviyorum... Ve tamamen seninim," diye inledim, başımı geriye atarak.
Karan kelepçeleri çözdü, gözümdeki bandı çıkardı. Işığa kavuşan gözlerim, onun üzerimdeki o hakim, tutkulu ve tamamen bana adanmış bakışlarıyla buluştu. Beni kucağına çekip tutkunun ve fantezinin en uç noktalarında ritmik bir dansa sürüklerken, adliye koridorlarının o soğuk avukatı ile yeraltı dünyasının tehlikeli lideri aynı bedenlerde tek bir ruha dönüştü.
Sabahın ilk ışıkları penthouse’un camlarından içeri süzülürken, Karan’ın geniş göğsünde, onun kokusuyla sarılı uyanıyordum.
Mermerin bittiği yerde başlayan bu tehlikeli yolculuk; kurşunların, kanunların ve tutkunun arasından geçip ikimiz için de kaçınılmaz bir sonla tamamlanmıştı. Ben onun kanunlarını yazmış, o ise benim ruhumu kendi dünyasına mühürlemişti.