♤Gölge Savaşları♤

Savcı Harun’un kelepçelenip götürülmesi ve Reşat’ın finansal ağının çöküşü adliye koridorlarında ve yeraltı dünyasında büyük bir şok etkisi yaratmıştı. Haber kanalları son dakika gelişmesi olarak geçiyordu ancak bu zafer, tehlikenin bittiği anlamına gelmiyordu. Reşat gibi adamlar hücreye girse de, inşa ettikleri o karanlık düzen bir gecede buharlaşmazdı; aksine başsız kalan yapı daha kontrolsüz ve yırtıcı bir hal alırdı.
Sancaktar Tower’ın cam duvarlı üst katında, kriz masasının üzerindeki haritada şehrin kritik noktaları kırmızı ışıklarla yanıp sönüyordu. Karan, elindeki kadehi masaya bırakıp haritaya doğru yaklaştı. Üzerindeki siyah gömleğin kolları dirseklerine kadar kıvrılmıştı; çene kasları gergin, bakışları ise bir kaplanınki kadar keskindi.
"Reşat’ın dışarıda kalan son kanadı, Balkan bağlantıları," dedi Karan, sesi odanın loşluğunda buz gibi yankılanarak. "Harun’un tutuklanması onları panikletti. Şehirdeki liman ve lojistik hatlarını kaybetmemek için son bir hamle yapacaklar."
Yanına yürüdüm. Parmağımdaki siyah pırlanta, haritanın ışığında hafifçe parıldadı. Elimi Karan’ın koluna koyduğumda, kaslarının ne kadar gerildiğini hissettim.
"O hamleyi limanda değil, adliyenin emanet deposunda yapacaklar," dedim kendinden emin bir sesle.
Karan kaşlarını çatarak bana döndü. "Emanet deposu mu?"
"Reşat’ın kasasından çıkan dijital bellekler ve kara para trafiğinin orijinal mühürlü evrakları hâlâ adliyenin alt katındaki adli emanette tutuluyor. Harun’un tutuklama kararı henüz kesinleşmediği için o kanıtlar üst mahkemeye sevk edilmedi. Eğer o kanıtları yok ederlerse, Harun serbest kalır ve Reşat’ın davası düşer."
Karan’ın gözlerinde anlık bir şaşkınlık, ardından derin bir hayranlık belirdi. Belimden yakalayıp beni kendine doğru çekti. "Sen sadece kanunları değil, düşmanın atacağı adımları da benden iyi okuyorsun Avukat," diye fısıldadı. Dudakları şakaklarıma basıldı. "Bu zeka seni benim yanımda en tehlikeli silah haline getiriyor."
"Sadece silahın değilim Karan," dedim, gözlerinin içine bakarak. "Bu krallığın ortak aklıyım."
Karan’ın dudakları dudaklarımı bulduğunda, aramızdaki o tehlikeli arzu yine tüm odayı kapladı. Beni masanın kenarına doğru yaslayıp elbisemin askısını omzumdan düşürdü. Dışarıdaki şehrin kaosu ve yaklaşan fırtına, onun yakıcı dokunuşları karşısında tamamen anlamını yitiriyordu.