BÖLÜM 40: Evde Sıkıyönetim Devri: 9 Aylıkların Gecesi

Karargâhın 9 aylık bu minik tim tarafından fethedildiği, Binbaşı Necdet’in saçlarının darmadağın edildiği ve Altan Paşa’nın teslim bayrağını çektiği o efsanevi günün akşamı, evde gerilim tırmanıyordu. Asaf karargâhtan eve dönerken üzerinde hâlâ o operasyonun yorgunluğu vardı ama asıl savaşın evde başlayacağını biliyordu.Eve girdiğimizde ortalıkta bir sessizlik hakimdi. Zaten fırtına öncesi sessizlik de tam olarak böyle olurdu!Asaf ceketini koltuğa atıp derin bir nefes aldı:– "Bugün karargâhı dağıttılar sevgilim," dedi, yüzünde hem gülümseme hem de şaşkınlık kalıntısıyla. "Naci Albay hala burnunun acıdığını söylüyor. Bu çocuklar büyüdüğünde orduyu devralacaklar, kesin bilgi."Tam o sırada, salonun karanlık koridorundan hafif fısıltılar ve tıkırtılar gelmeye başladı. Asaf ile birbirimize baktık. Yavaşça koridora doğru adımladık.Ve manzara karşısında donakaldık.9 aylık o beş minik kopya ve abileri Ayaz, salonda dev bir "operasyon merkezi" kurmuşlardı! Büyük abi Ayaz, eline geçirdiği Asaf’ın askeri şapkasını kafasına takmış, dört mini Asaf'ı (1, 2, 3 ve 4 numaralar) hizada dizmişti. Ortalarında oturan 5 numaralı minik prensesimiz ise elindeki oyuncak plastik dambılı bir komutan bastonu gibi yere vurarak onlara talimat veriyordu.Tabii ki "taktik" uğruna evdeki bütün yastıklar yere yığılmış, yorganlar tünel yapılmıştı.Asaf dayanamayıp gülerek ellerini beline koydu:– "Bakın hele bakin!" dedi sesini kalınlaştırıp komutan tonuna bürünerek. "Kıdemli komandolar, gece yarısı bu operasyonun amacı nedir?"Ayaz babasını görünce hemen selam durdu, ama arkadaki 1 numaralı mini Asaf, babasının ayağına doğru emekleyerek hızla yaklaştı. Asaf’ın botunun bağcıklarını hedef seçen o minik kopya, saniyeler içinde bağı çözüp zafer çığlığı attı. 2 ve 3 numaralılar ise koltuğun arkasından pusu kurmuş, el ellerindeki plastik oyuncak tankları babaya doğru nişan almışlardı bile!Asaf, kendisinin o eski sert, tavizsiz haline ve inatçılığına birebir benzeyen bu dört minik erkeğe baktı. Sonra yavaşça diz çöktü.– "Tamam," dedi Asaf ellerini teslim olur gibi yukarı kaldırarak. "Komuta kademesini devrediyorum. Ben bu eve sadece baba olarak geldim, esir alınmak istemiyorum!"O sırada 5 numaralı minik prenses, tahtından (yastık kalesinden) kalktı, minik adımlarla babasına doğru yürüdü. Asaf’ın dizinin dibine kadar gelip durdu. Minik, çatık kaşlarını kaldırıp babasının yakasından tuttu ve tıp tıpkı Asaf gibi sert ama sevgi dolu bir bakış atarak babasının yanağına minik bir öpücük kondurdu.Asaf’ın gözleri doldu. Dünyanın bütün ordularını dize getiren o eski korkusuz Yüzbaşı, şimdi 9 aylık o minik kızın ve evdeki altı minik kahramanın ortasında, hayatının en büyük ve en tatlı mağlubiyetini gururla kutluyordu. Küllerimizden doğan o yuva, artık sevginin, gülüşün ve bu muazzam kaotik ailenin sonsuz zaferiyle mühürlenmişti.