BÖLÜM 31: Paşanın Gülme Krizi ve Karargâhın İflası

Sağlık ocağındaki o küçük odada aldığımız "beşiz bebek" haberi, başımızda adeta atom bombası etkisi yaratmıştı. Ben şokla karnıma bakarken, Asaf hâlâ yerde diz çökmüş, kelimenin tam anlamıyla sistem hatası veren bir bilgisayar gibi ekrana bakar gibi bana bakıyordu.Doktor odadan çıkarken, "Yüzbaşı, eşinizin tansiyonuna dikkat edin, bol bol dinlensin... Ve şimdiden kulaklık alın, ev biraz gürültülü olacak" diye takılıp gitti.Tam o sırada, sağlık ocağının kapısı paldır küldür açıldı. İçeriye, elinde acil bir operasyon dosyasıyla giren Korgeneral Altan Paşa daldı. Altan Paşa, oğlunun ve gelininin sağlık ocağında olduğunu duyduğunu, ayakta duran Asaf’ın yüz halini görünce aniden durdu.– "Hayırdır Yüzbaşı?" dedi Paşa, kaşlarını çatarak. "Ne bu haliniz? Asya iyi mi? Düşman nerede?"Asaf yerden yavaşça kalktı, yüzünde hem ağlamaklı hem de iptal olmuş bir gülümsemeyle babasına baktı. Kelimeler boğazına dizildi, konuşamadı. Ben yatağın kenarından hafifçe doğrulup, elimdeki ultrason raporunu titreyen ellerimle uzattım.– "Dede oluyorsunuz komutanım..." diye mırıldandım. "Hem de... Beş kez."Altan Paşa kaşlarını daha da çatarak raporu eline aldı. Gözlüklerini taktı, kâğıttaki o siyah-beyaz ultrason görüntülerine uzun uzun baktı. Önce bir, iki, üç... Ekrandaki o minik kalp atışlarını ve karaltıları saydı.Odanın içinde derin, buz gibi bir sessizlik oldu. Korgeneral Altan Karatay, hayatı boyunca nice terör operasyonlarını yönetmiş, en kanlı savaşlarda bile kılı kıpırdamamış o demir iradeli komutan... İlk defa kelimenin tam anlamıyla şoke olmuştu.– "Beş..." dedi Altan Paşa, sesi çatallaşarak. "Beş tane mi? Yanlışınız var, bu makine bozuk! Tekrar sayın!"– "Bozuk değil baba," dedi Asaf, ellerini teslim olur gibi iki yana açarak. "Doktor onayladı. Beş tane... Yani bu evden artık beş tane daha Ayaz çıkacak."İşte o saniye, o demir adam, karargâhın korkulan Korgenerali Altan Paşa’nın içinde bir şeyler koptu. Yüzü önce kıpkırmızı oldu, dudakları titredi. Sonra o tutmaya çalıştığı kahkaha, boğazından öyle bir patladı ki sağlık ocağının camları zangır zangır titredi!Altan Paşa kahkahadan iki büküm oldu, elini duvara dayadı, gülmekten gözlerinden yaşlar akıyordu.– "Ha... Ha ha ha!" diye kükredi Paşa. "Desenize Yüzbaşı, bittik biz! Dün bir tanesi Naci Albay'ı ve Vehbi Bey'i tokat manyağı yaptı, karargâhı salladı... Şimdi beş tane mi geliyor?! Tabur iflas etti! Ordu teslim bayrağını çekiyor!"Asaf da babasının bu gülme krizine katıldı; ikisi o küçük odada birbirine girerek kahkahalarla gülmeye başladılar. Ben yatakta şaşkınlıkla onlara bakarken, koridordan içeri sürünerek giren minik Ayaz, dedesinin ayağına yapıştı ve kıkırdayan dedesine bakıp o da kendine has sesiyle "Ba-ba! Da-da!" diye bağırarak koroza katıldı.O gün karargâhta anlaşıldı ki; Yüzbaşı Asaf’ın öfkesiyle başlayan o karanlık fırtına tamamen dinmişti. Artık dağları, orduları ve tüm dünyayı altüst edecek, beş kat daha güçlü, minik bir "Ayaz ordusu" yoldaydı!