KANLI AYIN MÜHRÜ kitap kapağı

16. bölüm / 16

16. BÖLÜM {SESSİZ ÇIĞLIK}

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 16Şu an: 16. BÖLÜM {SESSİZ ÇIĞLIK}

Peter Gundry - The Shadow's Bride

"Bazı sırlar, karanlıkta saklanmaz."

Küf kokusunu solumamaya çalışarak dışarıdaki seslere kulak verdi. Arbede ve boğuşma seslerinden başka bir ses yoktu. Arada Wiki'nin sesini duyuyordu ama uğultudan farksızdı. Saldırıdan sonra Joseph'in zoruyla, kulübenin zeminindeki kapıdan aşağı inmişlerdi. Sığınak gibi bir yerdi. Tavanda yer yer rutubet ve küf vardı. Tam indikleri merdivenin dibinde, suspus olmuş hâlde bekliyorlardı.

Böylesine eski püskü görünen bir kulübenin altında sığınak bulunması ise başlı başına tuhaftı. Üstelik yukarıdaki yapı, dışarıdan göründüğünün aksine şaşırtıcı derecede sağlamdı.

Yukarıdaki seslerin aniden kesilmesiyle incelemeyi bıraktı. Meraktan ölüyordu fakat Joseph tek kelime etmediği için olanları yukarıdakilerden öğrenecekti. Haftalardır bu garipliklere bir açıklama bulmaya çalışmıştı fakat bir arpa boyu yol katedememişti. Şimdi ise bu başına gelenler, tüm o olağandışı olayların üzerini örtmüş ve bambaşka sorularla boğuşmasına neden olmuştu.

Yukarıdan gelen ayak sesleri ile düşünceleri bir bıçak gibi kesildi. Tam üstlerindeki kapının önünde duran seslerle Joseph'e döndü.

-"Burayı sizden başkası biliyor mu?" diye korkuyla sordu.

Vücudundaki adrenalin hat safhaya ulaşırken Joseph'in endişeli gözleri korkusunu katladı.

Birkaç dakika süren sessizliğin ardından kapı, açıldı. Joseph ile nefeslerini tuttular. Korkudan küf kokusunu bile fark etmeyecek hâle geldi. Ölümcül bir sessizlik, ortama çöktü. Tavandan yere düşen su damlaları bile kesildi sanki. Gayriihtiyari kolunu Joseph'in önüne koyup geri geri adımlamaya başladı. Bunu neden yaptığını bile anlamlandıramıyordu.

Merdivenlerden inen tok ayak seslerine ayak uydurarak sessizce geri çekildi. Tek bir ses çıkarmamaya özen göstererek sığınağın köşesine geçti. Ayak sesleri merdivenlerin dibinde kesildiğinde nefesini tuttu.

Alnından süzülen ter, çenesinden doğum lekesine damladı. Teninde aniden yükselen yanma hissiyle dudağını ısırdı.

Zeminde tok seslerle dolaşan adımlar, sinir bozucu bir yavaşlıkla geziniyordu. Her seste vücudu bir yay gibi geriliyordu. Joseph ise aynı oyunu oynayarak ses çıkarmıyordu. Kalbi göğsünü dövmeye başlamışken birkaç adım ötesinde hissettiği varlıkla derin bir nefes soludu.

Karşı taraftan bir koklama sesi duyuldu. Ayzelyn kaşlarını çattı. Ardından hafif bir kıkırtı yükseldi. Dudaklarını birbirine bastırdı. Metalik bir ses duyuldu. Bir hançer kınından çekilmişti. Ayak ucundan, kirpiklerine kadar bir titreme, vücudunu esir aldı. Joseph'e siper ettiği kolu, güçsüzce yanına düştü.

Joseph'ten ise tek bir ses çıkmıyordu. Kafayı yememek için ekstra bir çaba içine girerken adım sesleri tekrar gelmeye başlamıştı. Kafasında delicesine dönen her bir senaryo, gözlerinin önüne vahşet görüntüler göndermeye başladı.

Acilen bir çözüm bulmalıydı yoksa burada ölüp gideceklerdi. Sağa sola baksa da kaçacak bir yer bulamadı. Sığınağın uzak köşeleri karanlığa bürünmüştü. Bu karanlıkta kaçmaya çalışırsa yakalanmak kaçınılmaz olurdu.

Çaresizlik bütün vücudunu kapladı. Elini başına atıp düşünürken ayaklarının altından bir şeylerin kıpırdadığını hissetti. İçine anlamsız bir his doldu.

Eli istemsizce kalbine gittiğinde bir anda güçlü bir ışık tüm ortamı aydınlattı. Gözlerini kapatırken birinin geriye savrulduğunu, ardından duvara çarptığını duydu.

Acıyla yükselen bir inilti sessizliği parçaladı. Bacakları kendisini taşıyamaz hâle geldi. Güçlü bir soluk vererek dizlerinin üzerine çöktü. Vücudu zangır zangır titrerken elleri zemine kaydı. Son hissettiği, bedeninin soğuk zemine yığılmasıydı. Ardından her şey karardı.

Aradan geçen birkaç saatin ardından başı zonklamaya başladı. Güçlü bir inilti çıkarıp elini başına götürdü. Yarım yamalak açtığı gözleriyle etrafı inceledi. Anladığı kadarıyla kulübedeki divanın üzerindeydi. Hissettiği inanılmaz sızıyla gözünden bir damla yaş süzüldü. Bir süre nefesini toparlayıp yeniden gözlerini açtı.

Başında dikilen üç çift göze baktı. Merak ve korku dolu ifadelerle yüzüne bakıyorlardı. Elenor yanına oturup başını okşadı. Telaş içinde konuşmaya başladı.

-"Ayzelyn, iyi misin? Nasıl hissediyorsun kendini?"

Kuruyan dudaklarını yalayıp güçlükle yutkundu.

-"Yorgun hissediyorum, her yerim sızlıyor, su var mı?"

Dedi kısık sesle. Wiki ilerleyip mutfağa girdi. Elinde ahşap bir tas ile geri geldi. Elenor ensesinden destek verip doğrulmasına yardım etti. Dudaklarına dayanan tastan birkaç yudum su içti.

Tanıdık gelen tat ile durdu. Tası dudaklarından uzaklaştırdı. Aynı tat. Aynı toprağın tadı. Demek o gün yaşadıkları da Kyrendel'le bağlantılıydı.

Belki aklındaki soruların cevapları da, Kyrendel'de saklıydı. Gözleri çaresizce kısıldı. Hafifçe geri çekildi. Büyük bir bilmecenin içindeymiş gibi hissediyordu. Cevabını bulmak ise sadece kendine düşüyordu. Buradakilere hemen güvenemezdi. Hiçbir şey olmamış gibi davranıp yüz ifadesini düzeltti.

-"Ne olduğunu anlatacak mısın artık Elenor, eksiksiz ve doğru bir biçimde lütfen."

Dedi uyararak. Yalan duymak istemiyordu artık.

-"Bak Ayzelyn, bizim bile bilmediğimiz şeyler var, sana net bir açıklama yapamamamın tek sebebi bu inan bana lütfen."

Soluğunu yavaşça verdi. Ne yaparsa yapsın sorularına cevap alamayacaktı. Omuzları çöktü. Haftalardır peşinden koştuğu cevaplar, her defasında biraz daha uzaklaşıyordu. Gözünden düşen bir damla yaş, üzerindeki yün battaniyeyi ıslattı. Ardı arkası kesilmeyen gözyaşlarıyla sessizce ağladı.

Neye ağladığını sorgulayan beynine ise tek bir cevap yeterliydi; babası için... Bir kitapta okumuştu, "Bir gün bir sevdiğim öldü, sonra ben neye üzülsem onun ölümü için ağladım." diyordu. Bundan sonraki bütün üzüntülerinin bahanesi bu olacaktı.

Uzun süre ağladı. Hıçkırıkları dindiğinde biraz sakinleşmişti. Vücudundaki sızı bir nebze dinince doğruldu. Ayaklarını sarkıtıp soğuk zemine bastı.

Ayaklarının altında hissettiği serinlemeyle gözleri açıldı. Hızla Joseph'e döndü. Dehşet içinde bakmaya başladı. Joseph ise duygusuz bir ifadeyle bakıyordu.

-"Aşağıda olanları hatırlıyorsun değil mi? Ne oldu orada? O ışık neydi? Gördün olanları, söyle kim yaptı onu?"

Dedi ardı arkası kesilmeyen sorularını sıralayarak. O gelene ne olduğunu bile bilmiyordu. Ölmüş müydü? O ışığın sahibi kendisi miydi? Gözlerini kısıp hatırlamaya çalıştı.

Tekrar Joseph'e baktı. Joseph ne başını sallıyor ne de bir işaretle karşılık veriyordu. Yalnızca yüzüne bakıyordu. Delirmek üzereydi. Hızla ilerleyip Joseph'in karşısına dikildi. Joseph'in ellerini tutmak üzere uzandığında Wiki hızla araya girdi.

-"Ayzelyn ellerine dokunma!"

Wiki'nin haykırması ile irkildi. Kolundan tutup geri çektiğinde anlamsızca Wiki'ye baktı.

-"Ne yapıyorsun sen? Neden Joseph'e dokunamıyorum?"

Wiki kollarından tutup karşısına dikildi.

-"Joseph'in eline dokunursan yanarsın majesteleri, ona dokunma." diye net bir biçimde uyardı.

Anlamaz gözlerle Wiki'ye baktı. Ne demek yanmak? Kafası iyice karışmıştı. Bu lanet olayların bir rüya olmasını ne çok isterdi oysaki.

-"İyi de neden? Bari bunu söyleyin."

Çaresiz sesine karşılık Elenor yanına geldi. Kolunu omzuna sarıp divana oturttu. Yanına oturup gülümsedi.

-"Joseph yıllar önce bir yasağı çiğnediği için gücünü kaybetti ve eskiden şifa dağıtan elleri, şimdi alev saçıyor, dokunursan yanarsın Ayzelyn."

Dedi anlayışlı bir sesle. Kafasını salladı. Gözleri şaşkınlıkla Joseph'e döndü. Demek şifacıydı ha.

-"Joseph, aşağıda o ışık ortaya çıktığında ne gördün?”

Bu soru ortama bir bomba gibi düştü. Hepsi suspus olmuştu. Her birinin yüzüne tek tek baktı. Hepsi anlamaz bir ifadeyle Joseph'e bakıyordu. Gözlerini tekrar Joseph'e çevirdiğinde hiç beklemediği bir ifade yakaladı;

Dehşet.

••••••••••••••••••••••••

Evettt, 16. Bölümün sonuna geldikkk, okuyan ve oy veren herkese teşekkürler. Bölümü nasıl buldunuz? Beğenip beğenmediğiniz yerler neler?

Yorumlarda bunları belirtirseniz sevinirim.

Gelecek bölümlerde görüşmek dileğiyle, hoşçakalın. Kanlı ayın eşsiz enerjisi sizinle olsun. ♡

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

5okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…