Sezon Finali

Merhaba canlarım bir tanelerim oy ve satır arası yorum yapmayı unutmayın iyi okumalar. 😘
______________________________

BARAN'DAN

Gözlerimi yoğun bir baş ağrısı ile açtım. Etrafıma baktığımda odadaydım, konaktaki odada... Ayağa kalkacakken bileğimde gördüğüm kelepçe ile gözlerim şokla açıldı.

"KENAN ALLAH BELANI VERSİN! BU NE ALLAH'IN CEZASI?!"

Diye bağırdım ve kelepçeyi zorladım ama bu sadece bileğimi ağrıttı.

"Kenan!"

"Geldim bebeğim."

"Bebeğini siksinler orospu çocuğu!"

"Tıch tıch, ne terbiyesiz oldun sen? Ayrıca bebeğimi benden başka kimse sikemez."

"Ulan çöz ellerimi, ben sana kim kimi sikiyor gösteririm!"

İlk önce alayla baktı, daha sonra ciddileşti ve yatağa oturdu piç.

"Baran, biliyorum şu an senin gözünde seni terk etmiş gibi gözüküyorum ama..."

"Zaten terk etmedin mi Kenan? Ne oldu, niye geldin? İstanbul'a gittim diye mi ya da senden daha iyisini bulurum diye mi geldin?"

"Saçmalama Baran, o yüzden gelmedim. İzin ver anlatayım, sadece bir kere bölmeden anlatmama izin ver."

"Tamam anlat, ama açıklamadan memnun kalmazsam giderim; sen de paşa paşa boşanmayı kabul edersin."

Yutkundu ve başını salladı. Ellerimi çözdü.

"Anlat."

"Sabah 6-7 gibi telefon aldım, Poyraz'ı bulduklarına dair. Bakıp gelecektim sen uyanmadan ama gittiğimde tuzağa düştüm. Poyraz tuzak kurmuş, gözümü açtığımda depodaydım. Nerede olduğumu bile 1 ay sonra öğrendim."

"Ne yaptı sana?"

"Her gün ayrı bir işkence yaptı ama artık bunun bir önemi yok."

"Nasıl kurtuldun?"

"Bir adamım vardı, yanıma geldi; ondan öğrendim nerede olduğumu. Lübnan'daymışız. Abim geldi, bir şekilde haber vermiş."

"Peki, o öldü mü?"

"Öldü."

Dedi. Gözümden yaşlar gelmeye başlamıştı. Bitmişti, en büyük kabusum ölmüştü. Kenan'a sarıldım.

"Bitti mi yani şimdi? Kurtulduk mu ondan?"

"Kurtuldun, kurtulduk bebeğim."

Dedi. Sondaki hitabı ile utanmıştım. Aklıma gelen şey ile ayağa kalktım ve banyoya girdim. İlk yardım çantasını aldım ve odaya geri döndüm.

"Nerede yaran varsa aç da pansuman yapayım."

Dedim. Üstündeki kazağı çıkardı. Gözlerim karın kaslarına, baklavalarına gitti. Kafamı iki yana salladım, ne diyorum ben ya?

"Çok beğendin galiba güzelim?"

"Ne beğeneceğim be! Yani karın kası falan görmesek neyse derim."

Dedim, demez olaydım. Belimden tutup altına aldı.

"Kimin kasını gördün bakayım?"

"Ooo Erdem, Yasin, Mahmut, Pars... Daha çok var yani."

"Biraz daha konuşursan gidip hepsini öldürürüm Baran."

"Hı hı, çok öldürürsün."

Dedim. Eline telefonunu aldı.

"Alo Salih, bana Baran'ın tanıdığı Erdem, Yasin, Mahmut bir de senin sevgilini getir."

Gözlerim far görmüş tavşan gibi açıldı.

"Ya şaka yaptım! Kimsenin karın kasını falan görmedim."

Dedim. Güldü, evet güldü ve telefonu gösterdi; kapalıydı. Numara yapmıştı. Yataktaki yastıkları alıp attım.

"Pansumanını da artık kendin yaparsın pislik!"

Dedim ve ayağa kalktım. Kapıyı açtım, çıkmadan önce:

"Bu arada Pars'ın karın kaslarını gördüm!"

Deyip çıkmadım, uçtum adeta. Onun da küfür ettiğini duydum.

"Selam konak halkı!"

Dedim. Herkes bana baktı.

"Ooo gelmişsin cici baba."

"O cici babayı alır gö—"

"Küfür yok bebeğim."

Diyen sesle irkildim. Hay amk, bunlar da birden çıkıyorlar, ödüm bokuma karışıyor.

"Eee barıştınız mı CİCİ BABA?"

Bir de bastırıyor pezevenk, aynı babası.

"Yoo barışmadık."

"Ne demek barışmadık?"

"Ben seni affettim demedim Kenan."

"Ama sen beni her seferinde affedersin."

"Hayır Kenan, ben sadece affetmiş gibi davranıyorum. Yaptığın hiçbir şey affedilir şeyler değil."

Deyip odaya çıktım ve kapıyı kilitledim. Sürünsündü pezevenk. Dolaptan kazak ve pantolon çıkardım, giydim. Saçımı da yaptım, en son parfüm sıkıp odadan çıktım.

"Nereye cici baba?"

"Cehenneme! Davulcunun düğünü varmış da ona gideceğim, gelecek misin Mirza?"

"Yok ben almayayım, sevmiyorum ben düğün müyün."

Dedi. Kenan bana kaşları çatık bir şekilde bakıyordu, çok da umurumda!

"Nereye Baran?"

"Dedim ya, cehenneme davulcunun düğü—"

"Baran!"

"Bana bir daha bağırma Kenan, yoksa..."

"Ne yaparsın?"

"Onu da o zaman görürsün."

Dedim ve çıktım. Kendi arabama bindim, direkt Pars'ı aradım.

"Alo kardeşim iyi misin? O piç sana bir şey yapmadı değil mi?"

"İyiyim kardeşim, o bana hiçbir şey yapamaz."

"Oh rahatladım, evi tavaf ettim resmen. De, sen araba mı sürüyorsun?"

"Evet."

"Lan sen araba sürerken niye arıyorsun?"

"Abartma Pars. Şey diyecektim; eğer şu an Mardin'e geldiyseniz AVM'ye gelsene. Senin çok istediğin bir şeyi yapacağız."

"Hadi canım, ciddi misin? Hani 'Ben onun parasını kullanmam' diyordun?"

"Artık kullanıyorum. Madem o böyle yapıyor, ben de kullanırım. Hatta benim mağazam bile var Pars!"

"Hasiktir, cidden mi lan? Oha aşırı iyi! Salih! Ben de mağaza istiyorum!"

Dedi ağlamaklı sesiyle. Bu hali komik gelmişti.

"Geliyorum, bekle beni."

Deyip kapattı. Sırıttım. Bunlar daha iyi günlerin Kenan efendi, daha ben seni çok süründüreceğim. AVM'nin otoparkına arabayı park ettim ve indim. 5 dakika sonra Pars gelmişti.

"Ay hadi beni mağazana götür Baran, sonra da Kenan'ı fakir yapalım!"

"Yalnız güzelim, Kenan abiyi fakir yaparsan ben de fakir olurum. Hani ondan alıyorum ya maaşımı."

"Ay ben seni unutmuşum sevgilim. Neyse, sana güzel bir iş buluruz. En fazla hastanede benim asistanım olursun."

"Hm, hastane fantezisi... Sevdim. Evet, siz gidin abiyi fakir yapın."

"Cilveleşmeniz bitti mi? Girelim mi artık?"

Dedim. Tabii ikisinde de utanma namına bir şey olmadığı için devam ettiler. Ben de mağazaya girdim. Bu ne, cıvık cıvık, ıyyy!

"Güzelmiş gerçekten. Pezevenk falan ama kaliteden anlıyor."

Dedi mağazadan çıkarken.

"Yani buna bir şey diyemem. Zaten kaliteden anladığı beni alarak anlaşılıyor kardeşim."

Kahkaha attı. AVM'nin ortasında herkes bize bakıyordu.

"Pars sussana, herkes bize bakıyor."

Dedim. Bu sırada yanımızdan ne zaman ayrıldığını bilmediğimiz Salih geldi.

"Gitmem gerek, şirkette sorun çıkmış."

"Tamam Salih sen git, arabam var zaten."

"Tamam, dikkatli olun."

Dedi Pars'ı öpüp çıktı.

"Seni gerçekten çok seviyor Pars, nazar değmesin maşallah."

"Bir yere oturalım, öyle konuşalım."

Dedi. Kafe tarzı bir yere oturduk.

"Baran, gerçekten çok seviyor. Ben de öyle, çok aşığım ona."

"Nasıl aşık oldunuz? İlk kim itiraf etti?"

"Açıkçası nerede aşık oldum bilmiyorum. Onunla sürekli kavga ederken bir bakmışım aşık olmuşum. İlk kabul etmedim. Yurt dışına gittiğimizde bana çok güzel bir şekilde çıkma teklifi etti, ben de kabul ettim."

"Ya inşallah her zaman mutlu olursunuz."

"Siz de inşallah Baran'ım."

"Bizimki imkansız Pars. Özellikle Kenan böyle davrandığı müddetçe daha da imkansız bizim mutlu olmamız."

"Öyle deme, belki değişir. Her insan değişir."

"Kenan mı değişecek? Güldürme beni Pars. Neyse kapatalım, daha fazla ondan bahsederek ağzımızın tadı bozulmasın."

Dedim. O da gülümseyip kafa salladı. Biraz daha oturduktan sonra kalktık ve arabaya bindik.

"Pars, konağa mı geleceksin yoksa eve mi bırakayım?"

"Salih konağa gel demiş."

"Oy, çen kocanın sözünü mü dinliyon çen?"

Deyip yanaklarını sıkmaya çalıştım.

"Çek elini be!"

Dedi. Bu tavrı beni daha çok güldürdü. Ama gülüşüm, arabanın önünü kesen araçlarla kesildi.

"Ne oluyor be?"

"Bilmiyorum."

Dedim Pars'a. Kafamı çıkarıp:

"Arabalarınızı çekin de geçelim birader!"

Dedim ama kimse ses etmedi. Ardından bir yığın koruma çıktı ve biri gelip:

"Patron ikinizin de arabadan inmesini istedi."

"Başka var mı patronunuzun emri?"

Dedim alayla. Adamdan ses gelmeyince ikimiz de indik.

"Ne istiyorsunuz bizden?"

"Canlarına susamışlar kardeşim."

"Hm, biriniz Kenan'ın kocası, diğeri koruması ve sağ kolu Salih’in sevgilisi. Bir taşla iki kuş, güzel."

"Ne diyorsun lan değişik?"

"İntikam istemiyorum. Senin eşin, senin de sevgilin benim abilerimi öldürdüler."

"Öldürdüyse vardır bir bildikleri!"

"Pars doğru diyor. Kocam öldürdüyse vardır bir bildiği, hak etmişlerdir."

Dedim ben de Pars'ın ardından.

"Sizinle bunun hakkında uzun uzun konuşmak isterdim ama o kadar yaşamayacaksınız."

Dedi. Silahını çekti, bana doğrulttu ve ateşledi. Bedenimde ağrı hissediyordum çünkü önüme Pars atlamıştı...

"Pars..."

"B-baran..."

"Pars, niye yaptın bunu?!"

Dedim, gözümden yaşlar akarken.

"Abi lütfen gözünü kapatma n'olur!"

Dedim. Arabadan bez tarzı bir şey getirdim.

"A-abi sen bunu bastır, ben Kenan gile haber vereceğim. Sakın uyuma tamam mı?"

"B-baran çok uykum var ama..."

"Hayır sakın uyuma! Eğer yardım gelene kadar uyumazsan ne istersen onu yaparım, hayır falan da demem."

"Gerçekten mi?"

"Gerçekten."

Dedim. Arabaya tekrar dönüp telefonu aldım. Kenan'ı aradım, açmadı. Sonra Salih'i aradım, o da açmadı.

"Hay ben böyle işin!"

Dedim kendi kendime. Daha sonra önüme gelen ilk numarayı aradım.

"Ooo cici baba, sen beni arar mıydın?"

"Mirza!"

"Ne oldu, bir şey mi oldu?"

"Mirza, saldırıya uğradık. Orman yolundayız. Mirza, Pars vuruldu! Ne kadar dayanır bilmiyorum, çok kötü, çok fazla kan kaybetti. Çabuk gel!"

"Yoldayım, geliyoruz!"

Dedi ve kapattı.

"Dayan abi, geliyorlar. Lütfen biraz daha dayan."

"B-ben özür dilerim kardeşim... D-dayanamıyorum, ç-çok uykum var."

"Hayır, hayır kapatma gözlerini n'olur abi!"

Dedim ama gözlerini fazla açık tutamadı.

"HAYIR! HAYIR PARS!"

Allah'ım, neden beni sevdiklerimle sınıyorsun? Neden....
.
.
.
.
.
.
Bölüm nasıl?

İşte size sezon finali... Çok dicek bir şey yok aslında yeni sezon bomba gibi

Sizce Pars yaşıcak mı ölücek mi?

Arkadaşlar diğer bölümde sordum ama cevap alamadım Ali diye bir karakter vardı bir önceki bölüm sadece bir iki kişi söyledi aileden mi olsun yoksa sıradan bir koruma mı?

Gizli Görev kitabını bu kitabı düzeldikten sonra bölüm atmaya başlayacağım O Adamın Avukatında ne zaman bitirirsem o zaman atıcam yarısını yazdım

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum

Sizi seviyorum🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊