8.Bölüm

Merhaba canlarım bir tanelerim oy ve satır arası yorum yapmayı unutmayın.😘
______________________________

KENAN'DAN

Baran, o güzel yüzlü çocuk, şu an kanlar içinde kollarımda. Kollarımda olmasını ne çok istemiştim ama bu şekilde değil; mutlu olduğumuz anlarda...

"Nerede kaldı bu ambulans? Nefes almıyor! Yağız, oğlum bir şey yap, nefes alamıyor!"

"Baba sakin ol, Baran abiye bir şey olmayacak."

Olmazdı değil mi? Ona yeni kavuşmuşken gitmezdi... Benden lütfen gitme Baran, yine... Ambulans sonunda gelmişti. Dikkatli bir şekilde bindirdiler, ben de yanında gittim. Bizim hastaneye kısa zamanda gelmiştik ve hemen ameliyata aldılar.

(Arkadaşlar, hastane bütün şehrin ulaşabileceği mesafede.)

"Durumu nasıl?"

"Bilmiyorum, ameliyata aldılar," dedim. Bütün aile gelmişti. Kim yapmıştı bunu? Kim nişanı kana bulamak istemişti?

"Demir, kimin yaptığını buldunuz mu?"

"Hayır baba ama araştırıyoruz."

"Aslında benim bir tahminim var," dedi Arda. Aslında benim de vardı ama emin olmak istiyordum.

"Poyraz mı?"

"Evet. Hem senin düşmanın hem de bu adam Baran abiye takıntılı değil mi?"

"Aslında doğru. Salih, Poyraz itini bulmadan yanıma gelme sakın!"

"Tamam abi," deyip gitti. Pars yanıma geldi.

"Durumu nasıl?"

"Bilmiyorum, daha ameliyatta." Sesim çaresiz çıkmıştı. En son Aren kaçırıldığında bu kadar çaresiz hissetmiştim.

"Baran güçlüdür; bak, buradan sapasağlam çıkacak."

Bir şey demedim, diyemedim. Sustum. Ne diyebilirdim ki? Hayat ona bunu öğretmişti: Güçlü olmayı.

"Tanımadı seni değil mi?"

Bakakalmıştım. Biliyor muydu?

"Ben de Baran ile aynı lisedeydim Kenan, ondan tanıdım."

"Nasıl? Seni hiç görmedim."

"Baran'a o kadar odaklanmıştın ki, onun yanında takılan kişileri görmemişsin. O bakışlar normal bakışlar değildi; aşık gibi bakıyordun. Yani ben öyle zannediyordum."

Donakalmıştım. Ben daha hislerimi arkadaşlarıma bile söylemezken o anlamıştı.

"O ne demek?"

"Sonra senin okulda dedikodun duyuldu; okulun popüler kızı Efsun'la çıktığına dair... Ve doğruydu. Sene sonunda da evlilik haberiniz geldi. O zaman Baran o adamın yanında çalışmaya başlamıştı ama bana hiç tekin gelmiyordu. Sana Baran'ın onun yanında çalıştığını söyleyecektim ama bu haberi duydum."

"Ve sen de söylemedin, anlıyorum. O zaman Baran'ın biriyle —kim olduğunu bilmiyorum— sevgili olduğunu duydum. Sevgilisi olan birini sevemezdim. Ben de onu unutmak için Efsun ile birlikte oldum. 'Belki zamanla severim' dedim."

"Peki bunları Baran'a anlatacak mısın?"

"Bilmiyorum. Bana alışması için zaman lazım ve bu uzun sürecek. Bir hata yaptım."

"Ne hatası?"

"Onu seninle tehdit ettim."

"Yuh enişte, yuh gerçekten! Mirza'nın kime çektiği belli."

"Konu ne ara oğluma geldi? Ayrıca benim oğlum tabii bana benzeyecek."

"Keşke sadece tipi benzeseydi," dedi sitemli bir şekilde. Mirza sadece tip olarak değil, karakter olarak da bana benziyordu.

"Ne yani, karakteri Efsun'a mı benzesin?"

"Ay aman, Allah korusun!" dedi. Yüzümde buruk bir gülümseme oluştu. Bu sırada Vural çıktı.

"Durumu nasıl? İyi mi Vural?"

"Sakin ol Kenan. Baran çok güçlü. Ameliyatta iki kere kalbi durdu ama geri geldi. Şimdi 24 saat yoğun bakıma alacağız."

"Neden?"

"Gözlem altında tutmak için. Merak etme, uyanacak."

"Yanına girebilir miyiz?"

"Bir kişi girebilir."

Pars'a baktım. Onlar yakındı, hatta kardeş gibiydiler. Girmek onun da hakkıydı.

"Sen gir Kenan."

"Ama..."

"Hadi, ben fikrimi değiştirmeden gir."

Daha sonra Vural ile yoğun bakım ünitesine girdik. Bana steril önlük ve maske verdi. Güzel yüzü solgundu, dudakları kuruluktan mosmordu.

"Baran, güzel yüzlü çocuk... Ben özür dilerim. Ben ne yaptıysam seni sevdiğimden dolayı yaptım ama elime yüzüme bulaştırdım. Bundan sonra senin asla zarar görmene izin vermeyeceğim. Seni hep koruyacağım."

(Bu kısmı Aren'in özel bölümündeki bir yerle bağdaştıracaksınız, acaba anlayacak mısınız? Çok merak ediyorum.)

Dedim, elimi saçına attım ve yumuşacık saçını okşadım. Saçlarından öpüp ayağa kalktım ve sesine kurban olduğum çocuk konuştu:

"Kenan..."

Sesi pürüzlü çıkıyordu. Hemen yanına gittim.

"İyi misin?"

"Su..."

Dışarı çıktım ve Pars'a, "Pars git su al gel, Baran uyandı!" dedim.

"Ne? Hemen! Önce Vural'a haber vereyim ben."

"Aklımdan çıkmış. Demirgil söyler, sen git suyu al," dedim. Sesimde, sanki en çok istediği oyuncağı alan bir çocuğun heyecanı vardı. Daha önce Aren'i, miniğimi bulduğumuzda böyle hissetmiştim, bir de şimdi. Vural geldi, Baran'ı kontrol etti. Bu sırada Pars geldi, ona suyunu içirdim.

Zaten sonrası... Baran normal odaya alındı. Vural son kontrolleri yaptı.

"Gerçekten çok güçlü birisin Baran. Ameliyatta iki kere kalbin durdu ve geri geldin. Açıkçası 24 saat sonra uyandırmayı planlıyorduk ama sen kendin uyandın."

"Peki ne zaman çıkabilirim bu lanet olası hastaneden?"

BARAN'DAN

Yine gözlerimi şu lanet olası beyaz ışık ile açmıştım. Kim koyuyor bu beyaz ışığı? Hep öteki tarafa gittim sanıyorum, amına koyayım.

"Kenan..."

Ay amına koyayım, ben niye bu manyak adamın adını söyledim?

"İyi misin?"

Yok, ben kesin öldüm. Bu bana böyle davranmazdı. Acaba başına saksı falan mı düştü? Ay keşke hafıza kaybı yaşasaydı; kandırır, eğlenirdim bir güzel.

Sence şu an konu bu mu? Yani hani sen vuruldun ya... Diğer kişiler susar, sen kendi içinde neler diyorsun.

Susar mısın iç ses? Ben diğerleri değilim. Hem sen nereden biliyorsun?

Ben bilirim.

İç sesime göz devirdim, manyak manyak işler yapıyordu.

"Su," dedim. Çıkmadı; bakın, çıkmak ile uçmak arasında dağlar kadar fark var. Vural geldi beni kontrol etti. Daha sonra Kenan, nereden aldığını bilmediğim suyu bana içirdi. Sonrası normal oda ve Vural son kez beni kontrol etti.

"Gerçekten çok güçlü birisin Baran. Ameliyatta iki kere kalbin durdu ve geri geldin. Açıkçası 24 saat sonra uyandırmayı planlıyorduk ama sen kendin uyandın."

Yutkundum. Kalbim iki kere durmuş, hiç belli etmeden...

"Peki ne zaman çıkabilirim bu lanet olası hastaneden?" dedim. Hepsi bana "yok artık" der gibi bakıyorlardı. Korkmalı mıydım?

"Saçmalama istersen Baran! Daha yeni uyandın, ameliyat olalı kaç saat olmuş?"

"Ama Pars, biliyorsun hastaneleri sevmiyorum," dedim. Ona en masum yavru köpek bakışı ile baktım. Belki o yerdi; peki ya Kenan? O muammaydı.

"Bu sefer yemem Baran. Doktor ne diyorsa o!"

Bu sefer Vural'a baktım, belki onda yerdi bu bakışlar. Baktım, bana baktı; daha sonra Kenan'a...

"Bir şartla: Yatağında arada yürüyüş yapmak dışında kalkmayacaksın. Yatıp dinleneceksin. Zaten Kenan sana hastanedekinden daha iyi bakar, bundan eminim. Evde doktor var ama ben de sık sık gelip seni kontrol edeceğim. Şartlarım bu, tamam mı?"

"Tamam."

"Ha bu arada Kenan, düğünü erteleseniz iyi olur. İyileşmesi en az iki hafta sürer."

"Tamam, ben en iyi şekilde hastayla ilgileneceğim."

"Şey... Acaba beni bu adam ile yalnız bırakmasanız mı?" dedim. Ulan adam manyak, beni niye bununla yalnız bırakıyorlar ya?

"Ben sana kıyafet getireyim evden. Enişte, Salih'i alıyorum haberin olsun."

"Salih geldi mi?"

"Ha şey, Baran'ı iki dakika görmek için geldi. Beni eve götürecek."

"Tamam, gelirken de Salih ile gel."

Pars başını salladı. Ne oluyordu lan? Daha dün Pars üzerinden beni tehdit ediyordu. Acaba gerçekten saksı mı düştü? Yani inşallah bir ihtimal... Artık ona nasıl bakıyorsam, kaşlarını çatmıştı.

Haşin erkek mi, severim.

Ne diyorsun oğlum ne haşini? Hem o benim nişanlım, yani evlilik kağıt üzerinde de olsa benim kocam olacak. Yürüme ona!

Ay götüm, ne kıymetli kocan varmış!

"Ne oldu, niye öyle bakıyorsun?"

"Başına saksı mı düştü? Ay inşallah düşmüştür! Bir de hafızan gitseydi, bir güzel seninle eğlenirdim," deyip dudağımı büzdüm. Ben bunu deyince daha çok kaşlarını çattı.

"Çok çatma, yoksa hep öyle kalır," dedim ve odada bir kahkaha tufanı koptu. Baktığımda bütün aile bize bakarak gülüyordu. Vural kendini yerlere atıyordu.

"İşte benim intikamımı alacak o kişi!"

"Vural, istersen biraz daha vurabilirim. Belki bu sefer beyninin pekmezini akıtırım, ha ne dersin canım arkadaşım?"

"Ben pekmez sevemem, almayayım sağ ol."

Kenan ağzının içinde "salak" diye homurdandı. Onun bu haline güldüm. Bu aileyle tanıştığımdan beri ilk kez bu kadar çok gülmüştüm; ne kadar bu hastane odasında olsa da...

Hayat daha sonra ne getirir bilmiyorum ama ben galiba şimdiye bakmak istiyorum...
.
.
.
.
Bölüm nasıl?

Beklemiyordunuz dimi sllsldjd bu bölümü 2 günde yazdım normalde 1 saatte de yazardım ama elim kaos yazmaya o kadar çok alış mış ki kaos olamayınca yavaş yavaş yazdım merak etmeyin kaos seven yazarınız diğer bölüm iş başında lslaşşsw

Bu sefer uzun bölüm yazdım sırf kaoslu bitisin diye kısa yazıyordum şaşaşwşw

Bakın ben bu bölümü notlarda yazıyorum tamama mı burada 1000 falanken wattpad de 203 kalime

Benim wattpad kafayı yedi ben kitapları Çevrim dışı moda alıp okuyorum bittiğinde hemen değiştirmek için vpn açık normalde bir şey olmuyordu ama 2 gündür sanki Çevrim dışı modda değilde Çevrim içindeyken gibi oluyo diğer bölüm İnterneti açımadan giremiyorum sizde de oluyor mu?

Neyse ben yine çok konuştum yorumlarda görüşürüz 😘

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum

Sizi seviyorum💕🥰😘🥰💕😘🥰💕😘