Kendi Karanlığıma 9

Saat yaklaşık 03:30 olduğu için annem direkt uyanmıştı.Annem gelince ona olanları söyledim ve odaya bakmasını istedim.Fakat annem geldiğinde adam çoktan gitmişti.Sonraki gün cumaydı.Okulda bu olayları Özüm,Miraç,Eren ve Berkay’a anlattığımda Berkay “Bade,bence halüsinasyon değildi.Her şey senin üzerine oynanıyor.Saldırıda adamların seni istemesi,kaçırılman,ve bu.Güvende değilsin Bade.”dedi yalvaran bakışlarla.Sanki benden bir şey istiyordu.’Ne istiyorsun?’sorarcasına bakış atınca “Bade,ben diyorum ki…Erenlerle aynı evdeyiz zaten.Birkaç günlüğüne Özüm ve sende gelsen?””Bilmiyorum.Olabilir.Hem bir arada olmuş oluruz.Anneme bir sorayım.””Benim şüphe yok.Geliyorum.”diye ekledi Özüm.Anneme’Anne arkadaşımda iki üç günlüğüne kalacağım.Haberin olsun.’diye mesaj attım.Anneme haber verme mesajı atınca kabul eder,izin alma mesajı atınca kesinlikle hayır derdi.Yazıp geri yanlarına döndüğümde ne yapacağız diye organize ediyorlardı.Özüm atıştırmalık alacak,ev sahipleri ise film falan ayarlayacaktı.Bana düşen bir görev olmadığını fark edince hemen “Ben ne yapayım?”diye sordum keşke sormasaydım dedirtecek o dörtlü Hayır! sözü gelince “Tamam”diyebildim. Buluşma gününü yarın olarak belirleyip evlere geçtik.Buluşmayı zorunlu değil istekli olarak yapılmışa çevirmiştik.Çünkü beni güvende tutmak değil buluşmak olsun istiyordum.Onlarda bunu bildikleri için böyle yapmışlardı.Okul saldırısında ölen insanların sayısı belliydi ve ben Azat’ın evindeyken haberlere çıkmışlardı.Doğrusunu söylemek gerekirse o okula geçtiğim için ve bu olayı çok takmadığım için içimde bir vicdan azabı vardı.Eve geçince günüm çok da farklı geçmedi.Odama geçtim,telefona baktım ve uyudum.Uyandığımda sabah erkenden Berkay’ın evine geçtim.Gittiğimde kapıyı giyinmiş değil pijamalarıyla açtı.”Çok mu erken geldim?”diye sorunca “Hayır,sadece alarmımı duymamışım.”bunun yalan olduğundan emin olarak salona geçtim.Berkay giyinirken Eren ile Miraç geldi.Bende sona kaldığı için Özüm’ü aradım.Gelmek üzere olduğunu öğrenip Erenlere bu bilgiyi verdim.Sonrasında “Bu okulda kendi aranızda yaptığınız şaka neydi?Şu, kışmı- kokış yok ya neydi?””Kışmıkım.Biz bir ara gittiğimiz bir festivalde yürürken bi ablaya çarptık.Turistmiş herhalde,bi anda Kışmıkım yaptı.O günden beri taklidini yapıp gülüyoruz.”diye cevap verdi Miraç.Biz konuşurken kapı çaldı.Özüm’ün geldiğini anlayıp kapıya koştum.Ama açtığımda Özüm’ü değil,Azat’ı gördüm.Anında çığlık atıcakken Azat ağzımı tuttu ve ben dışarı çekip kapıyı kapattı.Korkuyla yüzüne bakarken yüzünde hiçbir ifade yoktu.Sanki bir kızı kaçırıp günlerce bir eve kapatıp sonrasında bir notla rahatsız etmemiş gibi rahattı.Nefesim sakinleşince ağzımdan elini çekti bende bi hışımla kapıyı yumrukladım.