Kendi Karanlığıma 10

Berkay,Eren ve Miraç kapıya koşup bizi görünce ne olduğunu anladılar ve Eren beni Azat’tan içeri aldı,Miraç ve Berkay’sa kimsin diye konuştular.Koca adamı dövemeyeceklerini anlayınca böyle bir yola başvurdular.Ben olanlardan dolayı hiç bir telaş yaşamamıştım.Eren sorduğunda ise “Çünkü bir şey yapmadı.Yapmadıysa travma kalmaz.İnan bana yapsaydı şu an burda olmaz,kapının önünde bayılmış olurdum.Yapmamış haliyle bile Adamın yanında tavşan gibi kaldım.”diye cevap verdim.Bu olaylar olmasına rağmen Özüm hala ortalıkta yoktu.Tekrardan Özüm’ü aradım.”Kızım nerdesin sen?Ağaç olduk.””İki dakikaya oradayım.”yüzüme kapadı.Gerçekten yaklaşık iki dakika sonra kapı çaldı.Özüm geldiğinde elinde bir sürü şey olduğunu görüp direkt elindekileri aldım.O sırada çocuklar bir film bulmuş,açmışlardı ve bizi bekliyorlardı.Hemen atıştırmalıkları hazırlayıp yanlarına geçtik.Özüm ile yorum yapa yapa filmi izledik.En sonunda bir çoğumuz-Özüm ve ben-ağlamaktan kırmızı olmuş gözlerini siliyordu.Çünkü izlediğimiz film Çizgili Pijamalı Çocuk du.Ben Miraç Eren ve Berkay’ın filmden nasıl etkilenmediğini düşünüyorken kapı tekrar çaldı.Ben kalkıp delikten baktığımda tanımadığım bir adam gördüm.Berkayları çağırıp “Siz tanıyor musunuz?Tanıyorsanız açalım,tanımıyorsanız hiç açmayalım.Gerek yok.”dedim.Tanımadıklarını söyleyince kapıyı açmadık.Ama adam asla gitmedi.Yaklaşık yarım saat sonra kapı bir kere daha çaldı.Yine aynı adamdı,ama bu sefer yüzünde rahatsız edici bir gülümseme vardı.Kapıyı tekrar açmadık ama ben gerçekten tedirgin olmaya başlamıştım.Kendimi sakinleştirmeye çalışarak Özüm’le kahve yapmaya gittim.Kahve yaparken tekrar kapı çaldı,tekrar gittim ama bu sefer adam bir değil iki olmuştu,ve ikisininde yüzünde rahatsız edici bir gülümseme vardı.Özüm’e tedirgin olduğumu söyledim ve “Benimle sabahlayabilir misin?”diye sordum.O da “Tabi,eğlenceli olur.Hem korkmazsın da.”diye karşılık verdi.Kahvelerle salona girdik ve yatma düzenini konuştuk.