Kendi Karanlığıma 5

Sandviçi masada oturarak yediğimi sanıyordu ama ben sandviçi masaya bırakıp peşinden gittim.O beni nasıl korkutmuşsa bende onu korkutacaktım.Bi anda arkasından BÖ! diye bağırdım ama haraket dahi etmedi.”Ya off.Neden korkmadın?””Çünkü geldiğini anladım.Limon kafa.””Bana öyle deme.””Ne var?Limon kadar samimiyetsiz,ekşisin,ve limon gibi sarı saçlısın.””Bana samimiyetsiz diyorsun.Ama beni kaçıran bir adamla nasıl samimi olmamı bekliyorsun?”Bana açıklama yapmak için ağzını açtı ama bu sefer de ben onun sözünü böldüm.”Hiç açıklama yapma.Birisini kaçırmanın,onu esir tutmanın hiçbir açıklaması yok.”dedim ve odama çıktım.Unutmuştum ama akşam yemeğim hala oradaydı.Yemeği yedim ve uykuya daldım.Bu sefer çok erken uyanmıştım.Duvardaki saate baktığımda saat sabah dört elliyi gösteriyordu.Hava aydınlanmamıştı bile.Bi o yana,bi bu yana döndüm ama bir türlü tekrar uyuyamadım.En sonunda kendi kendime’Şimdi gidip onu korkutabilirim.’dedim ve kalkıp onun odasına gittim.Ama tahmin ettiğim gibi orada uyumuyordu.İçerisi boştu.Hemen alt kata indim,çıkış kapısını açmaya çalıştım ama açılmadı.Bir pencere buldum ve dışarı çıktım.Artık özgürdüm.Beni kaçırmışlardı,ama ben özgürdüm derken karşımda onu gördüm.Yaklaşık iki metre uzağımdaydı ama beni görebilirdi.Hemen başka bir tarafa doğru koşmaya başladım.Hava çok soğuktu ve benim ayağımda ayakkabı yoktu,üstümde ise kısa kollu vardı.Çok üşümeme rağmen onun beni gördüğünü anlayıp koşmaya devam ettim.En sonunda beni yakaladı.Bense kahkahalarla gülmeye başladım.Deli gibi.”Bade delirdin mi ne oluyor!””Delirdim tabi kaçıyorum yakalıyorsun.Bırak da gideyim işte!Ne istiyordun bende ya.”“Kaç aydır senin peşindeyim haberin var mı?””Ne?Peşimde misin?Bi de saplantılısın yani.Bravo.Ne buldun bende peki?Neden yani.””Baban benim annemi ve doğmamış kız kardeşimi suikastle öldürdü.Babamın borcu için.Bende ona intikamım yakın dedim ve senin kızını öldüreceğim dedim.Babansa bunu size söylemedi ama seni sürekli korudu.Okulunu değişti falan.Arkadaşların söylemiştir okulda olan ikinci olay diye,İlkinde seni alacaktık yine ama okula gelmediğin için alamadık.Anladın mı?””Ha bide diyosun ki seni öldüreceğim ama bunu bilmemeliydin.Baban seni koruduğu içinde daha çok sinirlendim,o yüzden seni daha acı verici bir şekilde öldüreceğim.Peki babamın yaptığı bişey yüzünden neden ben ölüyorum ha!Babamın hatasından neden ben sorumluyum?”Ağlamaya başladım.Yapabileceğim tek şey ağlamaktı.”Babamın borcundan da annem ve kız kardeşim sorumlu değildi.”En son hatırladığım şey buydu.Sonrasında nerdeyse soğuktan donacakmış gibi hissettim ve yere yığıldım.”Bade!İyi misin!”Uyandığımda hastane odasına değil,yine yatağımdaydım.Başımda değildi.Uyandığımı çaktırmadım ve ağladım.Saatlerce ağladım.Bu halde olduğum için,kaçırıldığım için.En sonunda kalkıp tuvalete gittim.İşimi halledip çıktığımda beni bekliyordu.“Ne var,ne istiyorsun yine?””Konuşmak.””Konuş o zaman.Bakalım nasıl açıklayacaksın kendini.””Bade.Babana kızını öldüreceğim dedim ama sonrasında bunu çok düşündüm ve sadece babanı korkutmak için birkaç aylığına seni kaçırmak aklıma geldi.Yani sana bir şey yapmayacağım.İstersen telefonunu da vereyim.Ne dersin?””Yok kalsın.”dedim ve yatağıma gittim.Trip atmak diyebilirsiniz.Ama ben sadece aklını başına getirip beni bırakmasını sağlayacağım.Yalnız kalmak istiyorum çünkü.Hiçbir şey demeden odadan çıktı.Derin bir nefes aldım ve odayı incelemeye başladım.Pencereler kilitliydi.Kapıdan çıkamazdım.Lavabodada hiçbir şey yoktu.Ev o kadar düzenli yapılmıştı ki,sanki labirent gibiydi.’Bi dakika’ diye düşündüm içimden.Kalkıp Azat’ın odasına gittim ve lavaboya girdim.Ama hayal kırıklığına uğradım.Buradada hiçbir şey yoktu.Lavaboda çıkıp gizlice odama gitmeyi planlıyordum ama lavabodan çıktığımda Azat’ı gördüm.Bana arkası dönüktü ama duymuş olmalıydı.Hemen kapıyı kapadım ama ayak seslerini duyabiliyordum.Kapıyı tıklattı.Bende”Dolu.”dedim”Ne yapıyorsun Bade orada?””Odamdaki lavabodan pis bir koku geliyor.O yüzden buraya geldim.Senin için sorun var mı?””Yok.Ama lavabodan pis koku gelebilecek herhangi bir şey de yok.Yalan mı söylüyorsun Bade?””Yo.Gerçekten geliyor.Bekle çıkayım da bakalım.”Lavabodan hızlıca çıktım ve odamdaki lavaboya girdim.Bi anda sahte öğürmeyle beklemediğim bir şekilde lavaboya kusmaya başlamıştım.”Bade.İyi misin?”bulaşmasın diye saçlarımı tutarken konuşmamı mı bekliyordu?Kusmam bittiğinde gözlerine sinirli bi şekilde baktım ve ağzımı çalkaladım.Burada kalmak beni hasta ediyordu.”Eve gitmek istiyorum.Annemi özledim.””Biraz daha dayan.Sonra gideceksin.”gözlerime bana acıyormuşçasına baktı.Bende onunkilere dolu gözlerle baktım.”Peki eğitim hayatım ne olucak?Senin yüzünden o da bitti.””Merak etme sana gizlice burs verceğim.””Hiçbir şeyi düzeltmez.””Düzelticek.”“Pekala.Telefonumu alabileceğimi söyledin verir misin?””Tabi.”dedi ve cebinden bir telefon çıkardı.Bu telefon benim değildi.”Bu benim değil.””Senin değil,çünkü seninkini verirsem babanı arayacaktın.Değil mi?””Doğru.”dedim mahcup bir sesle ve telefonu alıp yatağıma yattım.Uzun süre telefona baktım.Çünkü bulunduğum durumdan tek kaçış yolum telefondu.