Kendi Karanlığıma 3

”Bade aç şu kapıyı!””Açmayacağım!”diye bağırıp kapıyı kitledim.Yatağa uzandığım anda kapıyı kırdı.”Çık dışarı!””Çıkmayacağım.”benimle uğraşırken baya baya keyif alıyordu.Sırtımı ona çevirdiğimde konuşmaya başladı,bende kulaklarımı tıkadım.”Sen beni dinliyor musun?””Valla duyuyorum ama dinlemiyorum açıkçası.”diye alaycı bir cevap verdiğimde sanırım bana sinirlendi ve beni gucağına alıp alt kata doğru yürümeye başladı.”Bırak beni!”diye bağırıp tepiniyordum.Tepinmeme hiç aldırış etmeyip beni zorla masaya oturttu,yemeğimi yedirdi.Kahvaltıdan sonra yine yukarı çıktım ve yatağa uzanıp uyudum.Uyandığımda önüme akşam yemeğimi koymuştu.Yemeği bir kenara koydum ve lavaboya gittim.Yere oturdum ve düşündüm.Belki on dakika belki saatlerce düşündüm.En sonunda kapıyı tıklattı ve”Bade,iyi misin?”dedi.”İyiyim.””Her hangi bir sıkıntı yok yani.Değil mi?””Evet,yok şimdi gider misin?””Tamam”Tuvaletten çıktığımda karşıdaki yatakta oturmuş telefona bakıyordu.”Sana git dedim,tamam dedin,ama gitmemişsin.Ne kadar yalancı birisisin.””Yalancılık böyle bir şey ise evet yalancıyım.”dedi ve telefona bakmaya devam etti.Bende tuvaletteyken üzerimdeki kıyafetlerin çok kötü olduğunu fark ettiğim için dolaba doğru ilerledim ve”Çıkar mısın,üzerimi değiştireceğim.””Tamam.”dedi ve odadan çıktı.Ama bir sorun vardı kapım kırıktı ve kapanamaz bir haldeydi.Hemen peşinden koştum ve”Kapımı kırdın ya hani,nerde üstümü değiştirebilirim?””Gel,benim odamda değiş.””Tamam.”dedim ve arkasından ilerledim.Düşünürken aklıma bişey geldi.Kapımı kırdığı için hem odasını öğrenecek,hemde üzerimi değişecektim.Ben düşünürken kapının önünde beklediğimizi fark ettim.Bana bekleyen gözlerle bakarken hemen odanın içine girdim ve üzerime dolaptan bulduğum kırmızı kısa kollu tişört ile siyah eşofmanıgeçirdim.Sonrasında odasındaki lavaboya girdim ve yüzümü yıkadım.Sonrasında ise acıktığımı fark ettim ve aşağıya indim.”Acıktım.Ne yiyeceğim?””Gel sana bir şeyler bulalım.”dedi ve mutfağa doğru ilerledi.Dolabı açtı ve içerisine baktıktan sonra birkaç malzeme çıkardı ve bir sandviç hazırlamaya başladı.”Sen yemeyecek misin?””Hayır.”O sandviçi hazırlarken kaçırılmamı çok çabuk kabullendiğimi fark ettim.