Karanlığını Bile Seviyoruz

Nutkum tutulmuş.bir yer yatağının üzerinde Özüm’ün elini tutarak evden çıkmalarını bekliyordum.Berkay.Eren ve Miraç bir kere bile gözlerini kapıdan ayırmamıştı. “Çocuklar,bırakın gideyim.”sesim evdeki zifiri sessizliği bölen bir bıçak gibiydi.Kalkacakken Özüm elimi daha sıkı tuttu ve yanımda oturan Berkay’da bir anda sıkıca kolumu tutup beni yere çekti.Hızlıca çektiği için dengem bozuldu ve yer yatağına çakıldım.Adamlar üst katta bizi ararken sesi duydukları anda salona daldılar.”Kızı salın.Alıp gidelim.””Salmıyoruz.İstiyorsanız polisle konuşun.”Eren’e baktığımda çoktan polisi arıyordu.Polis açtığında “Çabuk … adresine bir polis gönderin lütfen evime baskın yapıldı ve konuşacak durumda değilim.””Tamamdır hemen gönderiyorum.Hattan ayrılmayın lütfen.”Eren adamlara sırıtarak bakarken adamlar donakalmıştı.Sanırım Azat bu konuda ne yapacakları hakkında onları tembihlememişti.Adamlar panik yaparak beni kolumdan tuttu ve çekmeye başladı,fakat neyseki Miraç bir anda önümüze atlayarak adamlara yumruğu indirdi.Adamlar bellerinden bıçak ve silah çıkarınca işler değişti.Ben kalkıp teslim olmaya çalışırken hepsi anlaşmış gibi bir anda Berkay beni odanın en arka köşesine çekti,Özüm çantasından çıkardığı biber gazını sıktı,Eren ile Miraç ise biber gazı yüzünden geriye kaçıştı.Adamlar gözlerini kapamış görmeye çalışırken beşimiz koşup evden çıktık ve kapıyı üzerinden kapattık.Pencere açabilirlerdi ama o halde yapamazlardı.Özüm öyle bir nefretle sıkmıştı ki birkaç saniyeliğine ordan koşarken bile gözlerim yaşarmıştı.-Yaptıkları da birazcık duygulandırmış olabilir.-“Biliyor musunuz?İçimden onları kendi karanlığıma çekemem diyip teslim olmaya çalıştım.””Işık yakıp o karanlıktan seni çıkarmak varken karanlıktan kaçamazdık.””Biz senin karanlığını da seviyoruz Bade.”diye yanıtlar verdiklerinde onlara sarılarak ağlamaya başladım.Duygulandım çünkü hayatımda resmen ilk defa böyle önemsenmiştim.Sonrasında Berkay”Oğlum biz neden evden çıktık adamlar evde!”dedi.