Karanlığını Bile Seviyoruz 4

BN:Naber,Bade.Siz:Kimsin lan!BN:Gizli kalması iyi.Söylemeyeceğim.Soruma cevap?Siz:İyi.Söyleyeceksin.Yoksa maalesef engellemem zorunda kalırım.BN:Her engellediğin numarayı siler,yeni numaradan yazarım,Bade.Siz:Bende her yazışında engellerim.BN:Peki.Söylememekte kararlıyım ama bilgi verebilirim.Çok sevdiğin biriyim.Yakınındayım ama uzağındayım.Siz:Çok sevdiğim biri olsaydın numaran kayıtlı olurdu egoist pislik.Bu Kişiyi Engellediniz.Hemen hazırlanıp okula gittim.Okul bomboştu.Kimsenin olmaması bi yandan iyi bi yandan kötüydü.Okul çok korkunç,fakat bir o kadarda huzurlu görünüyordu.Sınıfa girdiğimde Azat’ı gördüm.Normalde derslere girmez,geç gelirdi.Bu sabah erken gelmişti.Göz temasında bulunmak istemediğim için gözlerimi kaçırıp direkt yerime geçtim.Dünki olaydan sonra Azat’tan korkmaya başlamıştım.Yazan o muydu?Yazdıysa numaramı nereden buldu?Sorulara cevap bulamazken sıramın başında bir gölge gördüm.Kafamı kaldırdığımda Azat’ı bana sinirli bi şekilde bakarken gördüm.Kolumdan tutup beni kaldırdı ve sürüklemeye başladı.”Bırak!Ne yaptığını sanıyorsun sen!””Sus Bade!”Çok korkuyordum ama güçlü durmalıydım.En sonunda bir anda Azat durdu.Geldiğimiz yere baktığımda donup kaldım.Burası okulun zorba kişilerinin masum kişileri ezdiği yerdi.Bende onlardan biri olmuştum.Onlar yıllar önceydi fakat aklımda hala travmatik bir yeri vardı.Buraya geldiğimizi gördüğümde,“Neden burdayız?Ne yapacaksın bana!”diyerek uzaklaşmaya çalıştım.Azat ise”Bade sakin ol.Sana bir şey yapmayacağım.”diyerek beni sakinleştirmeye çalıştı.Ama o kadar korkmuştum ki,düşünemiyordum.Bir mafya tarafından travmalarıma götürülüyordum resmen.