Kendi Karanlığıma 11

”Bence erkekler bir yerde,kızlar bir yerde yatsın.”diye söze girdi Miraç.Eren’de”Üç kişi bir odaya nasıl sığalım?Az aklını çalıştır.”dedi.”Senin fikrin var sanki.”Berkay’a da yanıtsız kalmadı tabi Eren.”Evet abi.Hepimiz yer yatağıyla burda yatalım.Gayet mantıklı.””Pekala.Ben okeyim.”diye herkes bir ağızdan konuştu ve yer yataklarını sermeye koyulduk.Serdikten sonra kimsenin uyumayı planlamadığı ortaya çıktı.Herkes telefona bakmaya başladığı için Berkay’ın kulağına eğilip,”Kutu oyunu var mı?”diye sorduğumda anında”Var.Getireyim.”dedi ve başka odaya geçti.Geldiğinde elinde bir adet tombala vardı.Tombala’yı açtık ve herkes rastgele kağıtları seçti.Eren ilk turu kazandı.Ben ise sonuncu olmuştum.Birkaç el daha oynadıktan sonra bir elin ortasında yaklaşık gece üç buçuk sularında kapının açılma sesini duyduk.Herkes bi anda sustu,birbirine baktı.Herkes birbirinin gözlerinde ‘Ne oluyor?’sorusunun cevabını arıyordu.Kapını zorlanma sesini kahkahalarımız yüzünden duymamış olmalıydık.Kapı açıldığında öyle sessizdik ki içeri girenlerin fısıltıyla birbirlerine”Kızı alıp çıkalım.O çocuklar uyanmasın.”dediğini dahi duyduk.Bunu duyduğum anda her bir arkadaşımın gözlerine baktım.Herkes benim için geldiklerini biliyordu.Hepsi bana ‘Seni bırakmayacağız,ve sen bunu çok iyi biliyorsun.’der gibi bakıyordu.Bense ‘Kader gitmemi istiyor resmen,anlasanıza.’der gibi bakıyordum.Çünkü her şey olmuştu gitmem için.