120. bölüm · Günahların Gölgesi - Son Varis
Bölüm 120: Lillian’ın Gazabı
Sınıftaki hıçkırıklar ve Owen’ın öfke dolu nefesleri arasında kapı, menteşelerinden sökülecekmiş gibi bir gürültüyle açıldı. İçeri giren kişi sıradan bir anne değil, yeraltı dünyasının çekindiği o meşhur örgüt lideri Lillian’dı. Üzerindeki uzun siyah paltosu ve soğuk bakışlarıyla sınıfa girdiğinde, öğretmen bile tek kelime edemedi.
Lillian, kızını Bella’nın kollarında, yüzü yaşlar içinde görünce duraksadı. Gözlerindeki o anne şefkati saniyeler içinde safi bir nefret ateşine dönüştü. Yanına gelen Owen’ı elinin tersiyle sertçe itti. "Kenara çekil evlat! Onu koruyamadın, şimdi izle," dedi sesi buz gibiydi.
Lillian, yerdeki kanlar içinde kalmış Arda’ya doğru yürüdü. Arda korkudan nefes bile alamazken, Lillian belindeki gümüş işlemeli silahını ağır ağır çıkardı. Silahın emniyetini açma sesi sınıftaki sessizlikte bir gök gürültüsü gibi patladı.
Arda’yı gömleğinden tutup bir paçavra gibi sınıftan dışarı, okulun o geniş bahçesine doğru sürüklemeye başladı. Bütün okul pencerelere üşüştü. Lillian, Arda’yı bahçenin tam ortasına fırlattı, ayağıyla dizlerine vurarak onu yere çöktürdü. Silahın namlusunu Arda’nın alnına dayadı.
"BAĞIR!" diye kükredi Lillian. Sesi tüm kampüste yankılanıyordu. "O pis gözlerinle baktığın, canını yaktığın kızımdan özür dile! Sesin şehri inletene kadar bağır!"
Arda, silahın soğukluğunu alnında hissedince hıçkırarak bağırmaya başladı: "Özür dilerim Lily! Lütfen affet! Çok pişmanım! Lily özür dilerim!"
Lillian silahı indirmeden, penceredeki kızına baktı. Sınıftaki Lily, Owen ve diğerleri bu dehşet verici ama adalet dağıtan sahneyi izliyordu. Lillian tekrar Arda’ya döndü ve kulağına eğilip sadece onun duyabileceği, kemik donduran bir fısıltıyla konuştu:
"Bugün nefes alıyorsan, sadece kızımın elini kana bulamak istemediğim içindir. Ama bir daha adını bile anarsan, seni bu dünyadan silerim."
Lillian silahını tekrar beline yerleştirdi, üzerini düzeltti ve hiçbir şey olmamış gibi tekrar okula, kızının yanına girmek üzere yürümeye başladı. Bahçede yüzlerce öğrenci varken kimse yerinden kıpırdayamadı.