44. Ali

44. Bölüm – Ali
Freya o gece eve döndüğünde aklında tek bir isim vardı.Ali.Yıllardır Ahmet Ali’nin ikinci adı olarak bildiği bu isim, şimdi bambaşka bir anlam kazanmıştı.Sanki karşısında aynı yüzün içinde başka bir insan vardı.Aynı gözler…Aynı ses…Ama farklı bir bakış.Farklı bir duruş.Farklı bir sessizlik.Freya yatağına uzandı fakat gözlerini kapatamadı . Adamın söyledikleri hâlâ kulağında yankılanıyordu.
“Ben Ali’yim.”Freya yavaşça doğruldu.“Sen kimsin?”Soruyu kendi kendine sordu.Cevap gelmedi.Ertesi sabah Ahmet Ali kahvaltı masasında oturuyordu.Her zamanki gibi sakindi.Freya karşısına geçtiğinde ona uzun uzun baktı.Ahmet Ali elindeki fincanı masaya bıraktı.“Bir şey mi oldu?”Freya başını salladı.“Yok.”“İyi görünmüyorsun.”“Gece uyuyamadım.”Ahmet Ali ona dikkatle baktı.“Neden?”Freya bir an durdu.Sonra gözlerini kaçırdı.“Çok düşündüm.”Ahmet Ali elini onun elinin üzerine koydu.“Son zamanlarda çok düşünüyorsun.”Freya elini çekmedi.Ama aklından geçenleri söylemedi.Dün gece seninle konuştum.Ama sen değildin.Gün boyunca bu düşünce Freya’nın peşini bırakmadı.Akşam olduğunda Ahmet Ali yine evden çıktı.Freya bu kez arkasından gitmedi.En azından hemen gitmedi.Pencereden onu izledi.Araba uzaklaşınca uzun süre yerinden kalkmadı.Sonra çantasını aldı.İçinde bir korku vardı.Ama daha güçlü olan şey meraktı.Ali’yi yeniden görmek istiyordu.Gece yarısına doğru aynı sokağa geldi.Bir süre bekledi.Sonra ileride bir gölge gördü.Kalbi hızla çarpmaya başladı.Ali.Bu kez onu takip etmedi.Sadece olduğu yerde durdu.Ali onu fark etti.Yavaşça yanına geldi.“Yine geldin.”Freya hafifçe gülümsedi.“Bu kez peşinden gelmedim.”“Fark ettim.”“Sen hep böyle misin?”Ali kaşlarını kaldırdı.“Nasıl?”“Gece başka biri gibi.”Ali bir süre sustu.Sonra:“Belki geceyi daha çok seviyorumdur.”Freya onun yanında yürümeye başladı.“Ahmet Ali geceleri böyle değil.”Ali ona baktı.“Ben Ahmet Ali değilim.”Freya başını kaldırdı.“İkinizin arasında ne fark var?”Ali hafifçe gülümsedi.“Çok soru soruyorsun.”“Çünkü cevap vermiyorsun.”“Belki cevapları bilmek istemezsin.”Freya durdu.“Belki istiyorum.”Ali de durdu.Bir süre birbirlerine baktılar.Sonra Freya sessizce sordu:“Sen beni gerçekten tanıyor musun?”Ali’nin cevabı gecikmedi.“Tanıyorum.”“Ne kadar?”“Yazar olduğunu biliyorum.”Freya şaşırdı.“Başka?”“Edebiyat okuduğunu.”Freya’nın gözleri biraz daha açıldı.“Başka?”“Emre’yi sevmediğini.”Freya kaşlarını çattı.“Emre’yi neden konuya katıyorsun?”Ali’nin yüzündeki ifade bir anda değişti.“Sevmiyorum onu.”Freya şaşkınlıkla baktı.“Sen Emre’yi nereden biliyorsun?”Ali cevap vermedi.Freya onun yüzünü dikkatle inceledi.“Ahmet Ali sana ondan mı bahsetti?”Ali’nin yüzünde kısa bir şaşkınlık belirdi.“Ahmet Ali?”Sonra başını salladı.“Hayır.”Freya daha fazla soru sormak istedi.Ama Ali konuyu değiştirdi.“Çok yoruluyorsun.”Freya istemsizce karnına dokundu.“Son zamanlarda evet.”Ali’nin bakışları karnına indi.“İkiniz de dikkat etmelisiniz.”Freya bir an sustu.“İkiniz?”Ali bu kez doğrudan onun gözlerine baktı.“Sen ve bebeğin.”Freya’nın gözleri doldu.“Sen gerçekten her şeyi biliyorsun.”Ali başını hafifçe eğdi.“Bilmem gerekenleri bilirim.”“Ben senin için neyim?”Ali hiç düşünmeden cevap verdi.“Eşim.”Freya’nın nefesi kesildi.Bu kelimeyi Ahmet Ali’den defalarca duymuştu.Ama Ali söylediğinde başka türlü hissettirmişti.Sanki yıllardır tanıdığı bir insanın içinde hiç tanımadığı biri vardı.Freya fısıldadı:“Ben de senin eşin miyim?”Ali hafifçe gülümsedi.“Başka kimin olacaksın?”Freya ilk kez gülümsedi.Ama gülümsemesi kısa sürdü.“Öyleyse neden seni ilk kez tanıyormuşum gibi hissediyorum?”Ali’nin yüzündeki gülümseme kayboldu.Bir süre cevap vermedi.Sonra sadece:“Belki de beni hiç tanımadın.”dedi.Freya’nın içi ürperdi.Ali arkasını dönüp yürümeye başladı.Freya birkaç adım gerisinden onu izledi.Bir süre sonra Ali durdu.“Freya.”“Evet?”“Bir daha beni takip ederken kendini tehlikeye atma.”Freya şaşırdı.“Senin için mi endişeleniyorsun, benim için mi?”Ali ona baktı.“Senin için.”Sonra gözleri Freya’nın karnına kaydı.“Artık yalnız değilsin.”Freya o anda onun yüzündeki sertliğin altında başka bir şey gördü.Koruma isteği.Kıskançlık.Ve kendisine karşı garip bir bağlılık.Ali birkaç saniye daha ona baktıktan sonra uzaklaştı.Freya arkasından bakarken aklından tek bir düşünce geçti:Ahmet Ali’nin içinde kaç kişi vardı?Ama bu sorunun cevabını henüz bilmiyordu.Ve Ali de…Onun böyle bir soru sorduğunun farkında bile değildi.