32. İnandırılan Kadın

32. Bölüm – İnandırılan Kadın
Freya, fotoğrafları sakladığı çekmecenin önünde uzun süre hareketsiz kaldı.Çekmeceyi açmaya cesaret edemiyordu.Sanki içindeki birkaç fotoğraf, hayatının bütün dengesini değiştirecekmiş gibi hissediyordu.Sonunda derin bir nefes aldı ve çekmeceyi açtı.Fotoğrafları tek tek çıkardı.Ahmet Ali…Bir kadınla yan yana.Başka bir fotoğrafta başka bir kadın.Görüntüler birbirinden farklıydı ama Freya’nın zihninde hepsi aynı cümleye dönüşüyordu.Benden bir şey saklıyor.Fotoğrafların gerçek olup olmadığını bilmiyordu.Ama artık eskisi kadar kolay da “Yalan bunlar,” diyemiyordu.Çünkü son zamanlarda Ahmet Ali’nin geceleri evden çıkması, bazı sorularına cevap vermemesi ve eve döndüğünde üzerindeki o anlaşılması zor sessizlik, fotoğraflarla birleşiyordu.Freya elini karnının üzerine koydu.İçinde büyüyen bebeği düşündü , hamile olduğunu tahmin ediyordu .Artık yalnız değildi.Kendi korkularının yanında, koruması gereken başka bir hayat daha vardı.Bu düşünce onu daha da hassaslaştırıyordu.Kapı hafifçe açıldı.Sevda içeri girdi.“Bir şeye ihtiyacın var mı?”Freya hemen çekmeceyi kapattı.“Yok.”Sevda birkaç saniye ona baktı.Sonra hiçbir şey sormadan odadan çıkacakmış gibi yaptı.Tam kapıya geldiğinde durdu.“Freya…”“Efendim?”Sevda arkasını döndü.“Bazen insan, gerçeği öğrenmekten değil… gerçeğin sandığından farklı çıkmasından korkar.”Freya’nın yüzü değişti.“Ne demek istiyorsun?”“Hiç.”Sevda hafifçe gülümsedi.“Ben sadece söyledim.”Ve çıktı.Freya arkasından baktı.İçinde bir huzursuzluk oluşmuştu.Sevda’nın söyledikleri sıradan bir cümle gibi görünüyordu.Ama Freya’nın zihninde uzun süre dönüp durdu.Akşam olduğunda Ahmet Ali eve geldi.Freya salonda oturuyordu.Onu görünce ayağa kalkmadı.Ahmet Ali bunu fark etti.“İyi misin?”“İyiyim.”“Yüzün öyle söylemiyor.”Freya bir süre sustu.Sonra gözlerini ona kaldırdı.“Ahmet Ali…”“Efendim?”“Ben sana güveniyor muyum, bilmiyorum.”Ahmet Ali’nin yüzündeki ifade değişti.“Ne oldu?”“Hiçbir şey.”“Freya.”“Fotoğrafları gördüm.”Odadaki sessizlik ağırlaştı.Ahmet Ali birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.“Ben o fotoğraflardaki kadınları tanımıyorum.”Freya gözlerini kaçırdı.“Sen öyle söylüyorsun.”“Çünkü gerçek bu.”“Ya değilse?”Ahmet Ali ona doğru bir adım attı.“Ben seni aldatmıyorum.”Freya’nın gözleri doldu.“Keşke buna inanabilsem.”Ahmet Ali cevap vermedi.Çünkü ne söylerse söylesin, Freya’nın içindeki şüpheyi söküp atamayacağını anlamıştı.O gece Freya yatakta uzun süre uyuyamadı.Ahmet Ali yanında sessizce yatıyordu.Freya onun yüzüne baktı.Bir zamanlar bu yüz ona güven verirdi.Şimdi ise cevaplanmamış soruların yüzü olmuştu.Gözlerini kapattı.Bir süre sonra kalkıp mutfağa gitti.Dolabın içinde duran şişeye baktı.Elini uzattı.Bir an durdu.Sonra şişeyi aldı.Bir yudum bile içmeden, sadece ağzına götürüp tadını hissetti ve hemen geri bıraktı.Başını ellerinin arasına aldı.“Ben ne yapıyorum?”Kendi halinden korkmuştu.Bebeğini düşündü.Şişeyi mutfak tezgâhına bırakıp su içti.Sonra odasına geri döndü.Ahmet Ali hâlâ uyuyordu.Freya yatağın kenarına oturdu.Elini yeniden karnına koydu.“Senin için güçlü olmam gerekiyor,” diye fısıldadı.Ama güçlü olmak her geçen gün daha zor hale geliyordu.Ertesi sabah Sevda kahvaltıyı hazırlarken Freya mutfağa girdi.Sevda ona baktı.“İyi uyudun mu?”“Hayır.”“Fotoğraflar yüzünden mi?”Freya bir anda durdu.“Sen nereden biliyorsun?”Sevda hiç telaşlanmadı.“Yüzünden belli.”Freya sustu.Sevda çayı önüne koydu.“Ben senin yerinde olsam…”Cümlesini tamamlamadı.Freya ona baktı.“Ne yapardın?”Sevda gözlerini kaçırdı.“Kanıt arardım.”Bu iki kelime Freya’nın zihnine yerleşti.O günden sonra Freya artık yalnızca fotoğraflara bakmıyordu.Ahmet Ali’nin eve geliş saatlerini fark ediyor, telefonunu eline alışını izliyor, geceleri ne zaman uyuduğunu düşünüyordu.Her davranışın altında başka bir anlam arıyordu.Ahmet Ali’nin sessizliği bile ona bir şey saklıyormuş gibi geliyordu.Oysa Ahmet Ali hiçbir şey söylemeden onun yanında duruyordu.Freya ise farkında olmadan, başkasının bıraktığı şüphelerin içine doğru ilerliyordu.Ve Sevda uzaktan onu izliyordu.Freya henüz gerçeği bilmiyordu.Ama artık bir şeyden emindi.Ahmet Ali’nin hayatında kendisinden sakladığı bir kadın olduğuna inanmaya başlamıştı.