5. Yeni Oda

5. Bölüm — Yeni Oda
Freya, Filiz’in onu evde bırakacağını söylediği gecenin ardından ilk kez bodrumun dışındaki bir odada uyudu.Odanın kapısı açıldığında birkaç saniye boyunca içeri girmedi.Karşısında büyük bir yatak, pencerenin önünde ahşap bir çalışma masası ve duvarın bir tarafını kaplayan kitaplık vardı. Odanın en dikkat çekici yeri ise pencerenin ardındaki geniş balkondı.Freya kapının eşiğinde öylece durdu.“Burası benim mi?”Filiz, arkasında sessizce bekliyordu.“Evet.”Freya yavaşça içeri girdi.Ayakları halının üzerine değdiğinde yüzünde küçük bir şaşkınlık belirdi. Yatağa yaklaştı ve parmaklarını örtünün üzerinde gezdirdi.Bodrumdaki yatağı düşününce bu oda ona bir saray gibi geliyordu.Filiz bunu fark etmişti ama belli etmedi.“Eşyalarını aşağıdan getirteceğim.”Freya başını çevirdi.“Kitaplarımı da mı?”“Evet.”Freya’nın gözleri parladı.“Teşekkür ederim.”Filiz cevap vermedi.Kapıya doğru yürüdü.Tam çıkacakken Freya arkasından seslendi.“Filiz Hanım…”Filiz durdu.“Efendim?”Freya bir süre ne söyleyeceğini düşündü.“Beni neden buraya çıkardınız?”Filiz’in yüzü değişmedi.“Çünkü artık bodrumda yaşaman gerekmiyor.”Sonra kapıyı kapatıp çıktı.Freya odada yalnız kaldı.Bir süre sessizce etrafına baktı.Sonra balkona açılan kapıya yöneldi.Kapıyı açtığında yüzüne serin bir rüzgâr vurdu.Balkon villanın bahçesine bakıyordu. Uzaktan şehir ışıkları görünüyordu. Gecenin içinde her şey çok sessizdi.Freya korkuluklara yaklaştı.Aşağı baktı.Buraya ilk geldiği geceyi hatırladı.Karanlık.Soğuk.Yetimhane.Ve Ali’nin ona uzattığı el.Freya gözlerini kapattı.Artık kaçmak zorunda değildi.En azından şimdilik.Arkasından kapının açılma sesi geldi.Freya döndü.Ali kapıda duruyordu.Elinde Freya’nın birkaç kitabı vardı.“Bunları aşağıda buldum.”Freya hemen yanına koştu.“Kitaplarım!”Ali kitapları masanın üzerine bıraktı.Freya tek tek hepsine baktı.Bazılarının kapakları yıpranmıştı. Bazılarının sayfaları kıvrılmıştı.Ama hepsi onundu.“Buraya sığacaklar mı?”Ali gülümsedi.“Daha fazla kitap alırız.”Freya ona baktı.“Gerçekten mi?”“İstediğin kadar.”Freya’nın yüzünde uzun zamandır görülmeyen bir gülümseme oluştu.Ali pencerenin yanındaki masayı gösterdi.“Burası da senin çalışma yerin.”Freya masaya oturdu.Önündeki boş kâğıda baktı.“Ben burada yazabilir miyim?”“İstersen her gün yazarsın.”Freya eline kalemi aldı.Bir süre düşündü.Sonra kâğıda birkaç kelime yazdı.Ali arkasından baktı.“Ne yazıyorsun?”Freya kâğıdı kapattı.“Daha bitmedi.”Ali gülümsedi.“Demek bir gün kitap yazacaksın.”Freya başını kaldırdı.“Yazar olabilir miyim?”“Olursun.”“Ya kimse kitaplarımı okumazsa?”Ali bu kez hiç düşünmeden cevap verdi.“Ben okurum.”Freya’nın gözleri doldu.Çocukluğunda ilk defa biri ona geleceğiyle ilgili bir şeyin mümkün olduğunu söylemişti.O gece Freya yatağına uzandığında uyuyamadı.Tavanı izledi.Yeni odasının kokusunu içine çekti.Yatağın yumuşaklığına alışmaya çalıştı.Sonra kalkıp balkona çıktı.Ay gökyüzünde yükselmişti.Freya korkuluklara yaslandı.Aşağıda bahçe, ileride şehir ve daha uzakta deniz görünüyordu.Denizi görünce o geceyi hatırladı.Ali’yle ilk karşılaşmasını.Onun elini.“Beni geri götürme.”“Götürmeyeceğim.”Freya’nın gözlerinden sessizce yaş aktı.O sırada villanın başka bir odasında Filiz pencerenin önünde duruyordu.Oğlunun değiştiğini biliyordu.Bunu artık inkâr edemezdi.Freya’nın gelişiyle birlikte Ahmet Ali’nin içinde bir şey ortaya çıkmıştı.Filiz bunun ne olduğunu tam olarak anlamıyordu.Ama geçmişi biliyordu.Kocasının yaşadıklarını biliyordu.Oğlunun babasının hastalığını biliyordu.Bu yüzden Freya’ya karşı mesafesini koruyordu.Çünkü Freya ona hem geçmişini hem de korktuğu geleceği hatırlatıyordu.Filiz’in aksine Ali, Freya’nın odasının balkonunda durduğunu gördüğünde yalnızca küçük bir kızın ilk kez kendisine ait bir hayat bulduğunu düşünüyordu.Freya onu fark etti.“Ali.”Ali başını kaldırdı.“Uyumadın mı?”“Hayır.”“Yeni odanı beğendin mi?”Freya gülümsedi.“Çok.”Ali birkaç saniye ona baktı.“İyi.”Freya tekrar denize döndü.“Buradan deniz görünüyor.”“Evet.”“Bir gün yine sahile gider miyiz?”Ali cevap vermeden önce kısa bir süre sustu.“Gideriz.”Freya gülümsedi.O gece ikisi de bunun sıradan bir konuşma olduğunu düşündü.Oysa yıllar sonra aynı deniz, ikisinin hayatındaki en önemli gecenin tanığı olacaktı.Freya bunu henüz bilmiyordu.Ali de bilmiyordu.Ama o gece, Freya’nın bodrumdaki gizli hayatı sona ermişti.Ve ilk kez kendisine ait bir odada, kendi masasının başında uykuya daldı.Masasının üzerinde ise yarım bıraktığı ilk hikâye duruyordu.