serdar’dan uzak dur

Hüma, elindeki fotoğrafa bakarken nefes almayı unutmuştu.“Hüma doğarsa, onu Serdar’dan uzak tutun.”Bu cümle zihninde dönüp duruyordu.Başını kaldırıp Serdar’a baktı.Serdar hâlâ olduğu yerde donup kalmıştı.“Sen…”Hüma’nın sesi titredi.“Bu yazıyı neden görünce böyle oldun?”Serdar cevap vermedi.Hüma bir adım yaklaştı.“Serdar, bana bak.”Serdar gözlerini kaldırdı.İlk kez o sert siyah gözlerde korku vardı.“Bilmiyordum.”Hüma şaşkınlıkla baktı.“Neyi bilmiyordun?”“Bu fotoğrafın varlığını.”“Peki neden ‘bu mümkün değil’ dedin?”Serdar cevap vermeden önce yaşlı kadına baktı.Kadın başını eğdi.“Çünkü o tarihte Serdar daha doğmamıştı.”Hüma’nın kaşları çatıldı.“Ne?”Kadın devam etti.“15 Eylül 2006…”Bir an durdu.“Serdar o tarihte henüz dünyaya gelmemişti.”Hüma’nın gözleri büyüdü.Serdar’ın yüzü de gerildi.“Ben 2007 doğumluyum,” dedi Serdar.Hüma fotoğrafa tekrar baktı.“Öyleyse annem neden ‘Serdar’dan uzak tutun’ yazmış?”Kimse cevap veremedi.Yaşlı kadın yavaşça konuştu.“Çünkü annen Serdar’ın kendisinden korkmuyordu.”Hüma başını kaldırdı.“Ne demek istiyorsunuz?”Kadın gözlerini Serdar’a çevirdi.“Serdar’ın başına geleceklerden korkuyordu.”Serdar’ın yüzü sertleşti.“Bunu nereden biliyorsun?”Kadın cevap vermedi.Hüma ise artık sabrını kaybetmişti.“Yeter!”Herkes sustu.“Benim annem neden kaçtı? Ben neden bu aileyle evlenmek zorundayım? Bu borç ne? Bu fotoğraflar ne?”Gözlerinden yaşlar süzüldü.“Benim hayatım neden yıllardır başkalarının sırlarıyla yönetiliyor?”Serdar ona doğru bir adım attı.“Hüma…”Hüma geri çekildi.“Yaklaşma.”Serdar durdu.Hüma’nın sesi kırılmıştı.“Artık senden korkuyorum.”Serdar’ın yüzündeki ifade değişti.“Benden korkma.”“Bana sürekli bir şeyleri saklıyorsun.”“Çünkü—”“Çünkü beni koruyorsun, değil mi?”Hüma acı bir şekilde güldü.“Artık bu cümleye inanmıyorum.”Serdar’ın gözleri doldu.Ama tek kelime etmedi.Hüma yukarı çıkmak için döndü.Tam merdivenlere yönelmişti ki Serdar’ın babası arkasından seslendi.“Hüma.”Hüma durdu.“Annen seni benden değil…”Adamın sesi titredi.“Kara ailesinden uzak tutmaya çalışıyordu.”Hüma yavaşça döndü.“Ne?”Adam başını eğdi.“Çünkü yıllar önce bu ailede bir şey oldu.”Serdar sertçe araya girdi.“Baba, yeter.”“Hayır Serdar.”Adam ilk kez oğluna karşı çıktı.“Artık bilmesi gerekiyor.”Hüma’nın kalbi hızlandı.“Ne oldu?”Adam gözlerini Hüma’ya dikti.“Sen doğmadan önce…”Bir an sustu.“Annenin hamile olduğunu öğrendiğimiz gün, Kara ailesinden biri ortadan kayboldu.”Hüma’nın yüzü bembeyaz oldu.“Kim?”Adam cevap vermeden önce kapıya baktı.“Senin gerçek baban.”Hüma’nın nefesi kesildi.Salon bir anda sessizliğe gömüldü.Serdar’ın gözleri Hüma’ya çevrildi.Hüma ise duyduklarını anlamaya çalışıyordu.“Ne dediniz siz?”Adamın dudakları titredi.“Annen sana yıllardır baban olarak bildiğin adamın…”Sesi kesildi.Hüma’nın gözlerinden yaşlar süzüldü.“Hayır…”Adam son cümleyi söyledi.“Gerçek baban olmadığını biliyordu.”Hüma’nın dizlerinin bağı çözüldü.Serdar refleksle ona koştu ve düşmesini engelledi.Hüma onun kollarında kalmıştı.Bir an göz göze geldiler.Serdar onu sıkıca tuttu.“İyi misin?”Hüma cevap veremedi.Sonra yavaşça Serdar’ın göğsünden uzaklaştı.“Bırak.”Serdar ellerini çekti.Hüma gözyaşları içinde ona baktı.“Sen bunu biliyor muydun?”Serdar sustu.Hüma’nın sesi titredi.“Serdar…”Serdar gözlerini kapattı.“Babanın kim olduğunu bilmiyorum.”Hüma’nın yüzü düştü.“Ama bir şey biliyorum.”“Ne?”Serdar ona baktı.“Annenin senden sakladığı şey sadece babanın kimliği değil.”Hüma’nın kalbi yeniden hızlandı.“Başka ne var?”Serdar cevap vermedi.Tam o sırada dışarıdan şiddetli bir gök gürültüsü duyuldu.Serdar pencereye baktı.Sonra tekrar Hüma’ya döndü.“Senin doğduğun gece, babam da ortadan kayboldu.”Hüma dondu.Serdar’ın sesi fısıltıya dönüştü.“Ve yıllardır herkes onun öldüğünü sanıyor.”Bir an sessizlik oldu.Sonra kapının dışından bir telefon sesi duyuldu.Serdar’ın telefonu çalıyordu.Ekrana baktı.Numara kayıtlı değildi.Aramayı açtı.Karşı taraftan yaşlı, boğuk bir erkek sesi geldi:“Serdar Kara…”Serdar’ın yüzü bembeyaz oldu.“Sen kimsin?”Karşı taraf birkaç saniye sustu.Sonra tek bir cümle söyledi:“Babanı bulmak istiyorsan Hüma’dan uzak dur.”Telefon kapandı.Serdar yavaşça Hüma’ya baktı.Ve Hüma o anda anladı…Bu evlilik yalnızca geçmişin bir sözü değildi.Birileri hâlâ onları ayırmak için savaşıyordu. 🖤🌊🥀