Bodrumdaki sır

Hüma o gece uyuyamadı.Telefonundaki mesaj hâlâ gözlerinin önündeydi.“Eski konağın bodrumuna bak.”Biri ona neden böyle bir mesaj göndermişti?Ve en önemlisi…Serdar ne saklıyordu?Hüma yatağından kalktı.Kapıyı sessizce açtı.Koridor karanlıktı.Serdar’ın odasının önünden geçerken durdu.İçeriden ses gelmiyordu.Hüma sessizce merdivenlere yöneldi.Bodrum kapısının önüne geldiğinde eli kapının kolunda kaldı.— Ya saçmalıyorsam?Fısıldadı.Ama merakı korkusundan büyüktü.Kapıyı açtı.⸻Bodrum soğuktu.Duvarlarda eski fotoğraflar vardı.Hüma telefonunun ışığını açtı.Bir rafın üzerinde eski kutular duruyordu.Kutulardan birini açtı.İçinde mektuplar vardı.Bir tanesinin üzerinde kendi soyadını gördü.YILMAZ.Hüma’nın kalbi hızlandı.Mektubu açtı.İlk satırı okuduğunda nefesi kesildi.“Kara ailesine olan borcun karşılığında kızımız…”Hüma devamını okuyamadan arkasından bir ses geldi.— Ne yapıyorsun?Hüma olduğu yerde dondu.Serdar.Yavaşça arkasını döndü.Serdar’ın yüzü sertti.— Sen…Serdar birkaç adım yaklaştı.— Buraya nasıl indin?Hüma elindeki mektubu kaldırdı.— Bunu bana açıkla.Serdar’ın gözleri mektuba kaydı.Bir anlığına yüzündeki bütün sertlik kayboldu.Sonra tekrar toparlandı.— Onu bırak.— Hayır.— Hüma.— Hayır!Hüma geri çekildi.— Bana yalan söyledin.Serdar’ın sesi alçaldı.— Sana yalan söylemedim.— O zaman bu ne?!Mektubu ona doğru salladı.— “Kara ailesine olan borcun karşılığında kızımız…”Sesi titredi.— Devamında ne yazıyor?Serdar sustu.Hüma’nın gözleri doldu.— Benim ailemin sana borcu mu var?Serdar cevap vermedi.— Serdar!Serdar sonunda konuştu.— Evet.Hüma’nın gözlerinden bir damla yaş süzüldü.— Ne kadar?— Önemli değil.— Benim hayatımı belirleyecek kadar önemli!Serdar bir adım yaklaştı.— Bu evlilik senin düşündüğün gibi değil.Hüma acı acı güldü.— Zaten hiçbir şey senin anlattığın gibi değil.Serdar ona baktı.— Hüma…— Bana dokunma.Serdar durdu.Hüma mektubu göğsüne bastırdı.— Beni borç karşılığında mı evlendireceksiniz?Serdar’ın çenesi gerildi.— Hayır.— O zaman neden bu mektupta benim adım var?Serdar cevap vermedi.Hüma’nın sesi yükseldi.— NEDEN SERDAR?Serdar gözlerini kapattı.Sonra ilk kez gerçekten çaresiz görünerek konuştu.— Çünkü bu hikâyenin içinde sen doğmadan önce verilmiş bir söz var.Hüma’nın yüzü düştü.— Ne sözü?Serdar cevap verecekken yukarıdan bir kapı sesi geldi.İkisi de sustu.Serdar başını kaldırdı.— Burada kal.Hüma şaşırdı.— Ne?— Sakın çıkma.— Neden?Serdar’ın yüzü bir anda değişti.— Çünkü burada olmaman gereken biri var.Serdar merdivenlere doğru ilerledi.Hüma arkasından baktı.— Serdar!Serdar durdu.Hüma’nın sesi titriyordu.— Bana gerçeği anlatacak mısın?Serdar birkaç saniye ona baktı.— Evet.Sonra yukarı çıktı.Hüma yalnız kaldı.Fakat yerdeki eski kutunun içinde bir şey daha fark etti.Küçük, sararmış bir fotoğraf.Fotoğrafı eline aldı.Ve gördüğü şey karşısında nefesi kesildi.Fotoğrafta…Serdar’ın babasının yanında Hüma’nın annesi vardı.Ama fotoğrafın arkasında yazan tarih…Hüma’nın doğduğu yıldan bile önceydi.