46. bölüm · CROW & WHITE WOLF
Bölüm 46 — Küllerin Altındaki Gerçek
Ren ve Akira, laboratuvardan son anda dışarı fırladı.
Arkalarında dev bir patlama yükseldi.
BOOOOM!
Alevler gökyüzünü aydınlatırken, dağın yamacı sarsıldı.
İkisi de kendilerini karların üzerine attı.
Birkaç saniye boyunca sadece patlamanın uğultusu duyuldu.
Sonra...
Sessizlik.
Akira derin bir nefes verdi.
"Sanırım bu kez gerçekten son anda kurtulduk."
Ren yanan laboratuvara baktı.
"...Geçmişim de onunla birlikte kül oldu."
Akira başını hafifçe iki yana salladı.
"Hayır."
"Cevaplar hâlâ bir yerde."
"Ve biz onları bulacağız."
Ren, ilk kez bu sözlere tereddütsüz inandı.
---
Merkeze döndüklerinde teknik ekip onları bekliyordu.
Lider'in yüzü her zamankinden daha ciddiydi.
"Laboratuvardan çıkarken üzerinizde ne varsa masaya koyun."
Ren cebinden Denek 08 plakasını çıkardı.
Ses kayıt cihazını...
Ve küçük metal anahtarı.
Teknik ekip anahtarı incelerken bir uzman şaşkınlıkla konuştu.
"Bu bir anahtar değil."
Ren kaşlarını çattı.
"Ne?"
Uzman anahtarı masadaki tarayıcıya yerleştirdi.
Ekranda dijital bir şema belirdi.
"Bu..."
"...Şifreli bir veri anahtarı."
"İçinde dosyalar saklanıyor."
Akira öne eğildi.
"Açabiliyor musunuz?"
Uzman başını salladı.
"Deneyeceğim."
---
Birkaç dakika sonra...
Ekranda tek bir klasör açıldı.
PROJE LUPUS
Ren'in kalbi hızlandı.
"Lupus..."
Bu isim ona garip bir şekilde tanıdık gelmişti.
Dosyanın içinde onlarca belge vardı.
İlk satır herkesi susturdu.
> Amaç: Mükemmel saha ajanları yetiştirmek.
Bir sonraki belge...
> Denek 07 - Ren
> Durum: Kaçtı.
Ren nefesini tuttu.
Sonraki satır...
> Denek 08
> Durum: Kayıp.
Akira sessizce fısıldadı.
"...Kayıp."
Ren'in gözlerinde küçük bir umut ışığı belirdi.
"Ölü yazmıyor."
"Demek ki..."
"...Yaşıyor olabilir."
---
Tam o sırada teknik uzman tekrar bağırdı.
"Bir dosya daha var!"
Dosya açıldı.
İçinde yalnızca tek bir fotoğraf vardı.
Fotoğrafta küçük Ren ve Denek 08 yan yana duruyordu.
Bu kez çocuğun yüzü net görünüyordu.
Yaklaşık dört yaşlarında...
Siyah saçlı...
Mavi gözlü...
Gülümseyen bir çocuk.
Fotoğrafın arkasına el yazısıyla tek bir cümle yazılmıştı:
> "Bir gün seni bulacağım, abla."
Ren'in elleri titremeye başladı.
Fotoğrafı göğsüne bastırdı.
Sessizce fısıldadı:
"...Ben de seni bulacağım."
Akira, onun bu hâlini görünce hafifçe gülümsedi.
"Bulacağız."
"Düzelt."
Ren ona baktı.
Akira kararlı bir ifadeyle devam etti.
"Biz bulacağız."
Ren'in gözlerindeki yalnızlık biraz daha azaldı.
---
Fakat o sırada...
Bilinmeyen bir yerde, karanlık bir odada Phantom aynı fotoğrafın ikinci bir kopyasını elinde tutuyordu.
Maskesini yavaşça çıkaracak gibi oldu...
Ama yine vazgeçti.
Elindeki fotoğrafa baktı ve alçak sesle konuştu:
"Yaklaşıyorsun, Ren..."
"...Ama en büyük gerçekle henüz karşılaşmadın."
Masanın üzerindeki dosyada tek bir isim yazıyordu:
DENEK 08 — DURUM: AKTİF
Phantom gözlerini kapattı.
"Oyunun son perdesi..."
"...Artık yavaş yavaş başlıyor."
