42. bölüm · CROW & WHITE WOLF
Bölüm 42 — İlk Gözyaşı
Video bittikten sonra oda sessizliğe gömüldü.
Yağmurun cama vuran sesi dışında hiçbir şey duyulmuyordu.
Ren, kararan ekrana bakmaya devam etti.
"..."
Akira sessizce onun yanına geldi.
"Ren..."
Cevap gelmedi.
Ren'in nefesi düzensizleşmişti.
Başını hafifçe eğdi.
Tam o anda...
Bir damla...
Sonra bir damla daha...
Gözyaşları sessizce yanaklarından süzüldü.
Akira olduğu yerde donup kaldı.
Hayatı boyunca soğukkanlılığını kaybetmeyen, ölümün ortasında bile ifadesi değişmeyen Ren...
İlk kez ağlıyordu.
Akira yumuşak bir sesle konuştu.
"...Hey."
Ren gözyaşlarını hızla eliyle sildi.
"Ben..."
"...İyiyim."
Akira başını hafifçe iki yana salladı.
"Hayır."
"İyi değilsin."
Ren ilk kez itiraz etmedi.
Kısık bir sesle konuştu.
"...Onu hatırlayamıyorum."
"Kardeşim miydi..."
"...Yoksa sadece bana öyle mi seslendi..."
"Hiçbir şey hatırlamıyorum."
Sesinde alışılmadık bir kırılganlık vardı.
---
Akira birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra yavaşça Ren'in yanına oturdu.
"Hatırlamıyor olman..."
"...Onu hiç sevmediğin anlamına gelmez."
Ren gözlerini kapattı.
"Ya onu ben kaybettiysem?"
"Ya benim yüzümden..."
Akira sözünü nazikçe kesti.
"Bunu bilmiyoruz."
"Bilmediğimiz bir şey yüzünden kendini suçlama."
Ren derin bir nefes aldı.
İlk kez...
Bu sözlere inanmak istiyordu.
---
Tam o sırada kapı sertçe açıldı.
Lider içeri girdi.
Yüzü her zamankinden daha ciddiydi.
"Ren."
"Akira."
"Yeni bilgi geldi."
İkisi de ayağa kalktı.
Lider elindeki dosyayı uzattı.
"Eski laboratuvarın yeri tespit edildi."
Ren'in gözleri büyüdü.
"...Ne?"
"Yıllar önce kapatıldığı sanılıyordu."
"Ama uydu görüntülerine göre tesis hâlâ aktif."
Akira dosyaya baktı.
"Yani..."
"Cevaplar orada olabilir."
Lider başını salladı.
"Evet."
"Ama yalnız değilsiniz."
"Phantom da oraya gidiyor."
---
Ertesi sabah...
Ren ve Akira, helikopterle dağların arasında gizlenmiş eski araştırma tesisine doğru yola çıktılar.
Helikopterin içi sessizdi.
Ren pencereden dışarı bakıyordu.
Akira ise onu izliyordu.
Sonunda hafifçe gülümsedi.
"Bir şey söyleyebilir miyim?"
Ren başını çevirdi.
"Ne?"
"Bu göreve yalnız çıkıyor olsaydın..."
"...Muhtemelen hiçbir şey hissetmeden giderdin."
Ren düşündü.
"...Evet."
Akira gülümsemesini sürdürdü.
"Ama şimdi..."
"...Eve birlikte döneceğimize söz ver."
Ren birkaç saniye sustu.
Sonra gözlerinin içine bakarak cevap verdi.
"...Söz."
Akira elini uzattı.
"Anlaşma?"
Ren, ilk kez hiç tereddüt etmeden onun elini sıktı.
"Anlaşma."
Helikopter, sislerin arasına doğru ilerlerken...
İkisi de bunun şimdiye kadarki en tehlikeli görevleri olacağını hissediyordu.
Çünkü bu kez hedef sadece düşmanı durdurmak değildi.
Ren'in kayıp geçmişi...
Onları bekliyordu.
