Bölüm 18 — Sessiz Anlaşma

Ertesi gün...

Örgüt merkezinde...

Ren koridorda yürürken, iki genç ajanın fısıldaştığını duydu.

"Biliyor musun? Dün depoda Crow yere düşmüş."

"Sonra da Beyaz Kurt onun üstüne düşmüş."

Ren olduğu yerde durdu.

"..."

Diğer ajan heyecanla devam etti.

"Bunu kim anlattı?"

"Crow."

Ren'in göz kapağı hafifçe seğirdi.

"Demek anlatmayacaktın..."

Tam o sırada koridorun sonunda Akira göründü.

Elinde kahvesi, yüzünde her zamanki rahat gülümsemesi vardı.

"Günaydın, Ren."

Ren ağır adımlarla ona doğru yürüdü.

Akira ilk başta hiçbir şey anlamadı.

"Ne oldu?"

Ren tam karşısında durdu.

"Sen..."

"Ben?"

"Dün ne dedim?"

Akira iki saniye düşündü.

"...'Kimseye anlatmayacaksın' demiştin."

"Evet."

"Şey..."

Akira ensesini kaşıdı.

"Biraz ağzımdan kaçtı."

Ren sessizce belindeki tabancayı çıkardı.

Tak.

Akira'nın gözleri büyüdü.

"Dur, dur! Koridordayız!"

Ren tetiğe dokunacak gibi yaptı.

Yakındaki ajanlar panikle kaçışmaya başladı.

"Yine başladı!"

"Birisi Crow'u kurtarsın!"

Akira iki elini havaya kaldırdı.

"Tamam! Bir daha anlatmayacağım!"

Ren birkaç saniye daha ona baktı.

Sonra silahını yerine koydu.

"Sözünü tut."

"Bu kez gerçekten."

Akira rahat bir nefes aldı.

"Tamam."

"...Ama hikâyenin yarısını anlatmıştım zaten."

Ren'in sabrı yine taşmak üzereydi.

---

Öğleden sonra...

Lider, ikisini yeni bir görev için çağırdı.

"Güney Limanı'nda önemli bir bilgi alışverişi yapılacak."

"Mümkünse çatışma çıkarmayın."

Akira hemen cevap verdi.

"Ben çıkarırsam Ren bitirir."

Ren soğuk bir bakış attı.

"Sen çıkarmazsan daha iyi."

---

Akşam...

İkili limana ulaştı.

Ren yüksek bir vinçte gözetleme yapıyordu.

Akira ise konteynerlerin arasında sessizce ilerliyordu.

Bu kez her şey planlandığı gibi gidiyordu.

Tam bilgi çantasını alacakları sırada...

Karşı taraftan maskeli bir grup ortaya çıktı.

"Oni Grubu!"

Ren hemen kulaklığına dokundu.

"Crow."

"Duyuyorum."

"On kişi."

Akira gülümsedi.

"On kişi mi?"

"Fena değil."

Bir anda çatışma başladı.

Ren, Yatagarasu ile iki keskin nişancıyı etkisiz hâle getirdi.

Akira ise konteynerlerin arasında yıldırım gibi hareket ederek üç kişiyi yere serdi.

Ancak içlerinden biri fark edilmeden Akira'nın arkasına yaklaşmıştı.

Elindeki bıçağı kaldırdı.

Tam saldıracağı anda...

Bang!

Kurşun saldırganın bıçağını elinden düşürdü.

Akira arkasını dönüp saldırganı tek yumrukla etkisiz hâle getirdi.

Kulaklığına dokundu.

"Teşekkürler."

Ren kısa cevap verdi.

"Görev."

Akira gülümsedi.

"Yine de teşekkürler."

Ren bu kez cevap vermedi.

---

Görev başarıyla tamamlandıktan sonra ikili merkeze döndü.

Asansörde her zamanki sessizlik vardı.

Bu kez sessizliği bozan Ren oldu.

"Crow."

Akira şaşkınlıkla döndü.

"Efendim?"

"Dünkü olayı..."

Akira hemen ciddileşti.

"Kimseye anlatmayacağım."

Ren başını hafifçe salladı.

"İyi."

Asansör kapısı açıldı.

Ren dışarı çıktı.

Tam uzaklaşırken durdu.

Hiç arkasını dönmeden konuştu.

"...Bugün sırtımı iyi kolladın."

Akira'nın gözleri hafifçe büyüdü.

Bu, Ren'den gelebilecek en büyük övgülerden biriydi.

Yüzünde istemsiz bir gülümseme belirdi.

"Sen de."

Ren cevap vermeden yürümeye devam etti.

Akira ise koridorda tek başına kalırken kendi kendine mırıldandı.

"İlerleme kaydediyoruz..."

Ve ilk kez, Beyaz Kurt ile Karga arasında söylenmeyen küçük bir güven oluşmaya başlamıştı.