20. bölüm · BİR EV MESELESİ
Gelecek
"Sizi aşka aşık eden kişiyi bulunca anlayacaksınız dünya gözünü"
20. BÖLÜM
GELECEK
4 sene sonra....
Elimdeki madalyayı silerken bir yandan da çalan şarkıya eşlik ediyordum. "Belki birazcık bozuldun ruhun belki can çekişiyor belki biraz da kızardın ama" Madalyayı geri yerine koyarken bakışlarım oda da gezindi. Bir duvar boyu ödül vardı. Bunlar duvarda iki ye ayrılmış şekildeydi. Bazıları bana bazıları ise Aram'a aitti. Mesleğimi elime aldıktan sonra oyunculuk işine girmiştim. Sonrasında bir iki senede yaptığım başarılarla bir sürü ödüle ev sahipliği yapmıştım. Aram ise Dünyanın her yerinde yemek konusunda Türkiye'yi temsil ediyordu. Madalyayı yerine koyarken bakışlarım kapıya döndü. Kolunu kapının pervazına yaslamış bir şekilde beni izliyordu. "Yakalandım" Güldüm. Yanıma doğru adımlamaya başladı. Bakışları oda da gezinirken bende odaya baktım. Diğer duvarlarda beraber olan fotoğraflarımız vardı.
Yanıma gelince yere oturdu ve Beni kendisine çekti. "Yoruldum" "Bende" Başımı omzuna yasladım. Şu dört senede hayatımızda çok fazla şey değişmişti. Ama bizim birbirimize olan sevgimiz asla değişmemişti. Ekin yarışma vesilesi ile bulduğu kadınla bir sene kadar işi ilerletsede sonrasında ayrılmışlardı ve hayatına bir daha kimseyi almamıştı. Yenilerde hayatına birisinin girdiğini fark etmiştik ama o bize bir şey anlatmadan konuşmama kararı almıştık. Cankut ve Feyza dört senedir sevgiliydi ve hala evlilik düşünmüyorlardı. Bizde mesleklerimizi elimize tamamen almış olsakta hala evliliğin diğer adımlarına doğru ilerleme kararı almamıştık. Diğerleri hala beraber yaşarken biz Aram ile İzmir'de beraber yaşıyorduk. Bu zamana kadar çok fazla kez yakınlaşsak ta her seferinde benden uzaklaşmıştı. Ve dört senedir nişanlı olmamıza rağmen bana asla dokunmamıştı. İşte o an doğru adamı seçtiğimi tamamen anlamıştım.
"Çekimlerin erken mi bitti?" Onu başımla onayladım. "Uzun zamandır odaya girmiyordum bende bir gireyim dedim" "Hmm" Başını boynuma gömerken gülümsedim. "Birileri yorulmuş" "Yo şuan gayet iyiyim" Güldüm.
Sanırım şu senelerde şunu öğrenmiştim. Ailenizin size kötü davranması ya da onlar için sadece ders aracı olmanız bu hayatta sizi sevecek insanlar olduğu gerçeğini değiştirmiyordu. Ben o kişiyi bulmuştum ve bırakmaya asla niyetim yoktu. Beraber hayallerimizi gerçekleştiriyor, asla birbirimizin işlerine engel olmuyor ve her halükarda birbirimizi kolluyorduk. Sanırım gerçek aşk buydu. Gerçek aşk tutkudan uzak sadece kalplerin sevgisinin bir biri için aktığı aşktı. Ben o aşkı bulmuştum. Ve bırakmaya da hiç niyetim yoktu. Belki erken olmuştu ama benim olmuştu....
-SON-
Size bugün iki bölüm getirdimmmm
Çünkü bu hikayenin sonuna geldik. Nasıl bir son bekliyordunuz acaba aklınızdaki ne uydumu bilmiyorum ama benim için bu kitabı yazdığım süreç çok zorlayiciydi. O kadar zor bir dönemden geçtim ki elim asla kitabı yazmaya gitmiyordu. Ben kitaba bölüm yazamadığım için sizlere bölüm ulastiramiyordum. Öncelikle bu süreçte benden sabırla bölüm bekleyen herkese teşekkür ediyorum. Siz olmasanız neler yapardım bilmiyorum.
Güzel bir hikayenin sonuna geldik. Onlardan ayrılmak benim için de zor olsa da yeni kurgular bizi bekliyor. Eğer bu yolda yanımda olursanız çok mutlu olurum. Altıncı kitabını bitirmiş bir yazar olarak konuşuyorum ki iyiki varsınız yıldız tozlarim eğer siz olmasaydınız ben hayata tutunamazdım.
Bir haftaya bile kalmadan yeni kitabıma bölüm gelecektir. Eğer beni sıkı takip ederseniz onu okuyabilirsiniz. Bir fantastik kurgu.
Ve benim için söylemek ne kadar üzücü olsa da bu kitapta son kez....
Mutlu olalım Yıldız Tozlarımm....⭐️🖤🖤
