Başkalarının istediği ben

Bir insan kaç kez değişebilir, kendinden kaç parçayı geride bırakabilir?Bazen düşünüyorum da, ben ne zaman kendim olmaktan bu kadar korkar hâle geldim? Ne zaman düşüncelerimi söylemeden önce insanların ne düşüneceğini hesaplamaya başladım? Ne zaman bir şey yaparken kendi isteğimden önce başkalarının onayını bekler oldum?Sanki hayatım boyunca birilerinin gözüne batmamak için uğraştım. Biraz daha farklı davransam yanlış anlaşılacaktım, biraz fazla konuşsam abartılı bulunacaktım, sustuğumda ise soğuk biri olacaktım.Ne yaparsam yapayım birilerine göre eksiktim.Bazen insan kendisini değiştirenlerin farkında bile olmuyor. Önce bir cümleni yutuyorsun, sonra bir davranışından vazgeçiyorsun. Bir bakmışsın, eskiden severek yaptığın şeyleri bile yaparken kendini sorguluyorsun.En kötüsü de bunu zamanla normal karşılamaya başlıyorsun.Ben de öyle yaptım. İnsanları kaybetmemek için kendimden verdim. Kırılmasınlar diye sustum, yanlış düşünmesinler diye kendimi açıkladım. Herkesin gönlünü hoş tutmaya çalışırken kendi içimde kopanları görmezden geldim.Ama kimse şunu sormadı:Ben böyle olmak istiyor muydum?Belki de kimsenin beni değiştirmesine gerek yoktu. Ben zaten sevilmek, kabul edilmek ve bir yere ait hissetmek uğruna kendimi değiştirmeye çoktan başlamıştım.Şimdi geriye dönüp baktığımda kendime tek bir şey sormak istiyorum:Ben gerçekten böyle biri miydim, yoksa insanların bende görmek istediği kişiye mi dönüştüm?