Bölüm 28

Zeynep istihareden sonra Defne’yi aradı. Sesi sakindi ama içinde yılların biriktirdiği dua vardı.
“Defne,” dedi, “Yusuf evlilik niyetiyle geldi. Kalbim huzurlu.”
Defne bir an sustu, sonra sesi titredi.
“Zeynep… Elhamdülillah. Bunu senden duymayı o kadar bekledim ki.”
Ertesi gün Defne eşiyle birlikte yanına geldi. Defne’nin eşi edepli, sakin ve sözü ölçülü bir adamdı. Eve girdiklerinde Zeynep’in elleri hafifçe titredi ama Defne elini tuttu.
“Bu yol yalnız yürünmez,” dedi, “biz buradayız.”
Akşam oturup konuştular. Defne’nin eşi dikkatle dinledi, araya gereksiz tek kelime sokmadı. Sonra başını eğip şöyle dedi:
“Zeynep Hanım, niyet hayırsa vesile olmak şereftir. Yusuf’u tanımıyoruz ama niyeti doğruysa usul de doğru olur.”
Zeynep’in gözleri doldu. Hayatında ilk kez bir erkek, onu bir emanet gibi konuşuyordu.
Birkaç gün sonra Yusuf, büyükleriyle birlikte Defne’nin evine geldi. Ne yüksek ses vardı ne gösteriş. Sade bir oturma, ağırbaşlı bir selam. Yusuf başını eğerek konuştu:
“Benim niyetim Allah rızasıdır. Eğer uygun görülürse, usulünce istemek isteriz.”
Defne’nin eşi sözü aldı.
“Zeynep bizim için kıymetlidir. Onu kim isterse, önce ahlakını ortaya koyar.”
Sonra Zeynep’i sordu Yusuf’a.
“Onu neden istiyorsun?”
Yusuf tereddüt etmeden cevap verdi:
“İmanını hayatına taşıdığı için. Konuşurken Allah’ı anmayı unutmuyor. Sessizliği bile edepli.”
O an Zeynep başını eğdi. Kalbi hızlı atıyordu ama içinde korku yoktu.
Defne, Zeynep’in yanına oturdu.
“Bu yolda ben şahidim,” dedi. “Zeynep zor günlerde bile Rabbine sırtını dönmedi.”
Konuşmalar uzamadı. Dualar edildi.
“Allah hayırlıysa kolaylaştırsın, değilse kalplerden çeksin.”
İsteme günü için karar alındı. Yusuf’un ailesi, Defne’nin eşi üzerinden usulünce talepte bulundu. Zeynep için söylenen her söz ağırdı ama temizdi.
Zeynep o gece secdeye kapandı.
“Allah’ım,” dedi, “beni bana bırakma. Bu yol hayırsa sabit kıl.”
Defne ertesi gün yine geldi. Yanında eşi vardı. Birlikte Kur’an okudular. Defne, Zeynep’e sarılıp fısıldadı:
“Bir zamanlar sen beni bu yola çağırdın. Şimdi ben senin yanındayım.”
Zeynep gülümsedi. Hayatı boyunca ilk kez bir evlilik yoluna girerken yalnız değildi.
Yanında duası olan insanlar vardı.
Ve kalbinde, acele etmeden yürüyen bir teslimiyet.