Bölümler 16Şu an: Yaprak
- 1 Atila Komtan779 kelime
- 2 Kaza695 kelime
- 3 Umut720 kelime
- 4 Umut ve ölüm arasında bir söz573 kelime
- 5 Yaprak525 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 Umuda atılan adımlar693 kelime
- 7 Atila561 kelime
- 8 Yeni bir başlangıç510 kelime
- 9 Bu seferlik568 kelime
- 10 Vedalar ve süprizler432 kelime
- 11 Kızlar494 kelime
- 12 Çılgın teklif beklentisi492 kelime
- 13 Hastane621 kelime
- 14 Geri dönüşü olmayan görev320 kelime
- 15 Mecburum754 kelime
- 16 🤍🩷⭐13 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Yaprak, ne olur benim için, içindeki umut için yarın iyi olacağına dair bana bir söz ver. Yarın daha iyi hissedeceğine, yaşama daha çok inanacağına söz ver."
"Atila... Söz, yarın yaşamak için daha çok inanacağım. Şimdi için rahat etti mi?"
"Etti, teşekkür ederim Yaprak. Sen şu ameliyattan sağ salim çık da, benden ne dilersen dile."
"Emin misin Atila Komutan? Bak, isteklerim ağır olabilir, bunu bil."
"Ne olursa olsun, her şeyi yapmaya hazırım."
"Benim bu hayatta hiç kimsem olmadı. Kimse bugüne kadar benim yaşamamı senin kadar umursamadı... İsteğim şudur: Eğer ameliyattan sağ salim çıkarsam, bu güzel kalpli, yakışıklı komutanın aşkını istiyorum. Bunu kabul edebilecek misin?"
"Yaprak, eğer yarın o ameliyattan sağ salim çıkarsan, seni sol yanımın tahtına oturtacağım. Çünkü artık orası sadece sana ait olacak."
"Sen şimdi naneyi yedin mi Atila Komutan? Bu güzel olmayan kıza kaldın kala kala... Sana giderayak kendimi kaptırdım işte, buna zeka derler, akılım ben!"
Yaprak'ın bu sözleri Atila Komutan’ı güldürmüştü. Odada yankılanan neşeli bir kahkaha attı.
"Ne oldu Atila Komutan? 'Bu kız nasıl olsa yarın ölür, ben de ondan kurtulurum' kahkahası mı bu?"
"Yaprak, bu kahkaha; yarın ameliyattan çıkınca kavuşacağım o dünya güzeli kızın kahkahası..."
"Sence ben gerçekten dediğin kadar güzel miyim Atila Komutan? Bak, sakın dalga geçme."
"Yaprak, şundan emin olmanı isterim ki; sen gördüğüm en güzel kadınsın. Seni ilk gördüğüm an, sana ait olduğumu hissetmiştim zaten. Sana açılmayı hep düşünüyordum ama 'bana acıdığı için böyle davranıyor' demenden çekindiğim için bir türlü söyleyemiyordum."
"Göreceğiz Atila Komutan..."
Atila Komutan, uzun zamandır yapmak istediği ama tereddüt ettiği şeyi yaptı; gidip ona sıkıca sarıldı.
"Yaprak, bizim kaderimiz bu dünyaya kimsesiz gelip büyümekti belki... Ama ben artık kimsesiz olduğumuza inanmıyorum. Çünkü artık sen varsın."
Atila'nın bu cümleleri Yaprak’ı derinden sarsmıştı. Gözlerinden mutluluk yaşları süzülüyordu.
"Atila... Artık ailem de her şeyim de sensin. Lütfen benden hiçbir zaman vazgeçme. Eğer vazgeçersen, ben de kendimden vazgeçerim."
"Sen bana Yaradan’ın nasip ettiği en güzel şeysin. Hadi artık eve gidelim, yarın bizim için büyük gün. Daha yapacak çok işimiz var; seni tamamen elde etmek için daha çok uğraşmam gerekecek."
"Ee, Atila Komutan... Kolay değil kimsesiz, sakat bir kızı sevmek. Madem sevdin, katlanacaksın Albay Atila!"
Eve geldiklerinde Yaprak çok mutluydu. İlk kez, gerçek bir ailesi olduğunu hissetmişti. Atila ise hiç farkında olmadan aşkın tam ortasına düşmüştü. Aşk ikisini de iyileştirmiş, eksik parçalarını tamamlamıştı.
Ertesi sabah Atila Komutan erkenden kalkıp simit, poğaça ve taze ekmek almaya gitti. Yaprak’a moral olması için muazzam bir sürpriz kahvaltı hazırlayacaktı. Mutfağa girer girmez kollarını sıvadı, domatesleri doğramaya başladı. Kısa süre sonra sofrada kuş sütü bile eksik değildi.
Yaprak’ı uyandırmak için odasına gitti ve kapıyı hafifçe çaldı.
"Uykucu, uyan artık! Kahvaltı edeceğiz. Bugün ameliyatın var, doktor aradı; geç kalmamamız gerektiğini söyledi."
"Atila... Uyanmasam olmaz mı?"
"Neden güzelim?"
"Sanki uyanırsam bütün bu büyü bozulacakmış gibi geliyor. Her şeyin bir rüya gibi bitmesinden korkuyorum."
"Bence uyanmalısın, yoksa senin için hazırladığım o güzel sürprizi kaçırırsın."
"Sürpriz mi? Ne sürprizi?"
"Olmaz, kalk ve gel kendin gör."
"Tamam Atila, uyandım, gelebilirsin."
Atila odaya girdiğinde gülümseyerek, "Hiç uyanmayacaksın sandım," dedi. O sırada kapıdan Yaprak’ın bakıcısı girdi. Atila, bakıcıya Yaprak’ın hazırlanmasına yardım etmesini söylemişti.
Atila aşağıda beklerken kalbinin hızlandığını hissetti. Mesleği gereği normalde soğukkanlıydı ama Yaprak ona bambaşka bir heyecan, bambaşka bir hayat vermişti.
Bölüm etkileşimi
