Bölümler 16Şu an: Umuda atılan adımlar
- 1 Atila Komtan779 kelime
- 2 Kaza695 kelime
- 3 Umut720 kelime
- 4 Umut ve ölüm arasında bir söz573 kelime
- 5 Yaprak525 kelime
- 6 Umuda atılan adımlar693 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 Atila561 kelime
- 8 Yeni bir başlangıç510 kelime
- 9 Bu seferlik568 kelime
- 10 Vedalar ve süprizler432 kelime
- 11 Kızlar494 kelime
- 12 Çılgın teklif beklentisi492 kelime
- 13 Hastane621 kelime
- 14 Geri dönüşü olmayan görev320 kelime
- 15 Mecburum754 kelime
- 16 🤍🩷⭐13 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Atila, bunları sen mi hazırladın?" diye sordu Yaprak, şaşkınlık içinde. Daha önce hiç kimse ona kendisini bu kadar özel hissettirmemişti. İçini hem büyük bir şaşkınlık hem de tarif edilemez bir heyecan kaplamıştı. Atila, hafif bir tebessümle, "Evet," dedi.
"Sende böyle marifetler var mıydı Atila Komutan? Bu yaşıma kadar bu kadar güzel bir kahvaltı sofrası görmemiştim. O ne, oradaki çilek mi? Bu mevsimde nasıl buldun onu? Çileği ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun... Ama Atila, ben ameliyata gireceğim! Doktor bir şey yememi yasakladı, bunu tamamen unutmuşsun."
Atila’nın yüzündeki gülümseme biraz mahcup bir hal aldı. "Aslında dediğin gibi, o çileği bulmak hiç kolay olmadı. Bazı arkadaşlarımı devreye soktum. Onlara, 'Benim için çok özel bir kadın bu meyveyi çok seviyor, ne yapıp edip bulmamız gerek,' dedim. Zor oldu ama sonunda başardık. Şimdi sen söyleyince fark ettim, bunca uğraşı biraz erkenden vermişim. Haklısın, heyecandan tamamen unutmuşum."
Yaprak, hayranlık dolu gözlerle ona bakarak, "Atila, bunlar gerçekten rüya değil, değil mi? Bak, eğer bu güzel rüyadan uyanırsam gerçekten çok üzülürüm, bilmiş ol," dedi.
Atila, Yaprak’ın yanına gidip alnına şefkat dolu bir öpücük kondurdu. "Bence en güzel gerçek sensin, Yaprak."
Yaprak, kendini aşkın romantizmine kaptırmışken zaman hızla geçti. Yasak nedeniyle kahvaltılarını yapamadılar ve kısa süre sonra hastaneye geçtiler. Yaprak, ameliyat hazırlıkları için odaya alındı. Üzerine ameliyat önlüğü giydirildi ve sedyeyle operasyonun gerçekleşeceği odaya doğru götürülmeye başlandı.
Ameliyat başlayalı iki saat olmuştu. Atila, kapıda bitmek bilmeyen bir bekleyiş içindeydi. Tam o sırada kapı hızla açıldı ve bir hemşire telaşla dışarı çıktı. Atila, panik içinde hemşirenin önünü kesti.
"Hemşire hanım ne oluyor? Sevgilimin durumu nasıl?"
"Durumu şu an iyi değil. Acilen 0 RH Negatif kan bulunması gerekiyor, yoksa hastayı kaybetmek üzereyiz!"
Bu sözleri duyan Atila, adeta yıkılmış bir halde arkasındaki sandalyeye çöktü. Bir an için Yaprak’la yaşadıkları tüm güzel anlar film şeridi gibi gözlerinin önünden geçti. Ancak hemen kendini silkeledi; pes etmeye niyeti yoktu. Hastaneden hızla dışarı çıktı. Şehirde o sırada çok ünlü bir şarkıcının büyük bir konseri vardı.
Atila, albay kimliğini kullanarak güvenlikleri geçti ve şarkıcının sahnesine kadar çıktı. Sanatçıdan müsaade isteyerek mikrofonu eline aldı:
"Değerli dinleyenler, eğlencenizi böldüğüm için kusura bakmayın. Çok acil bir durum söz konusu. Kız arkadaşım şu an ameliyatta ve acilen 0 RH Negatif kana ihtiyacımız var. Kan grubu uyan ve duyarlılık gösterebilecek olanlar lütfen konser çıkışına gelebilir mi? Tekrar özür dilerim, iyi akşamlar."
Konuşmasının ardından vakit kaybetmeden çıkışa geçti. Kısa bir süre sonra, kan grubu uyan beş vatandaş konserden çıkarak yanına geldi. Atila, onlara teşekkür ederek hızla aracına bindirdi ve hastaneye yetiştirdi. Hemşireler bağışçıları hemen kan alma alanına götürürken, Atila tekrar ameliyathane kapısındaki nöbetine döndü.
Üç saatlik zorlu bekleyişin ardından doktor kapıda göründü. Atila yerinden fırladı: "Doktor, Yaprak’ın durumu nasıl?"
"Öncelikle geçmiş olsun. Ameliyat çok zorlu geçti, hastanın kalbi birkaç kez durdu ancak gereken müdahalelerle geri döndürmeyi başardık. Yoğun uğraşlar sonucunda ameliyat başarıyla tamamlandı. Birazdan odaya alacağız. Kendine geldikten sonra görüşebilirsiniz."
Atila, doktora minnetle teşekkür etti. Yaprak odaya alındığında Atila hemen başucundaki yerini aldı. Eğilip kısık bir sesle, "Yaprak, gözün aydın. Ameliyat iyi geçti, artık eskisi gibi yürüyeceksin," dedi.
Yaprak halsizce gözlerini araladı. "Atila... Bu süreçte beni hiç yalnız bırakmadığın için teşekkür ederim. Sana çok yük oldum."
"Sakın bir daha böyle konuşma. Daha güzel günler bizi bekliyor. Artık sen veya ben yok Yaprak, 'biz' varız." Atila, tam Yaprak’ın yanağına bir öpücük kondururken doktor içeri girdi. Yaprak utancından kızarırken Atila hafifçe geri çekildi.
Doktor gülümseyerek, "Yaprak Hanım, kendinizi nasıl hissediyorsunuz?" diye sordu.
"Daha iyiyim doktor bey."
"Atila Bey, ameliyat beklediğimiz gibi sonuçlandı. Yaprak Hanım için bir fizik tedavi programı hazırladık. Fizik tedavi doktorumuz Ayşe Hanım bu süreçte size eşlik edecek. Yaprak Hanım’ın azmi ve sizin desteğinizle iki hafta içinde eskisi gibi yürümeye başlayacak."
Ertesi sabah Yaprak taburcu edildi. Eve geldiklerinde fizik tedavi süreci hemen başladı. Doktor Ayşe Hanım’ın eşliğinde egzersizlere başladılar. İlk etapta hareketler Yaprak’a çok ağır geliyordu. Bir an başaramayacağını hissedip pes etmek istedi.
"Atila, galiba olmayacak... Daha fazla zorlamasak mı?"
"Yaprak, hayır! Yapacağız. Ben sana sonuna kadar inanıyorum. Lütfen biraz daha gayret et. Daha yolun başındayız, yavaş yavaş başaracağız. Lütfen, bizim geleceğimiz için biraz daha sabret."
Günler geçtikçe Yaprak’ın vücudu olumlu tepki vermeye başladı. Azmi sayesinde iyileşme süreci hızlandı. Artık tekerlekli sandalyeye veda etmiş, destek değnekleri yardımıyla kendi ayakları üzerinde durabiliyordu. Umut, artık odanın her köşesindeydi.
Bölüm etkileşimi
