Bölümler 16Şu an: Umut ve ölüm arasında bir söz
- 1 Atila Komtan779 kelime
- 2 Kaza695 kelime
- 3 Umut720 kelime
- 4 Umut ve ölüm arasında bir söz573 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Yaprak525 kelime
- 6 Umuda atılan adımlar693 kelime
- 7 Atila561 kelime
- 8 Yeni bir başlangıç510 kelime
- 9 Bu seferlik568 kelime
- 10 Vedalar ve süprizler432 kelime
- 11 Kızlar494 kelime
- 12 Çılgın teklif beklentisi492 kelime
- 13 Hastane621 kelime
- 14 Geri dönüşü olmayan görev320 kelime
- 15 Mecburum754 kelime
- 16 🤍🩷⭐13 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Öyle deme Yaprak, her şerde bir hayır vardır. Hem ben halimden memnunum; senin sayende iyilik meleğine dönüştüm. Sana biraz daha yardım edersem galiba cennete giderim! İnan bana, eğer iyileşmezsen emekliliğimi isteyip ömrümün kalanını seni iyileştirmek için harcayacağım, bunu bil."
"Atila, öyle deme bak... Belki hiç iyileşemem. Senin bir hayatın var, bir aile kurman gerekiyor. Başarılı bir komutansın; vatanın senin gibi askerlere ihtiyacı var. Senden bir söz vermeni isteyeceğim, eğer söz vermezsen yarın o doktora gitmem."
"Tamam, ne sözü vermemi istiyorsun?"
"Atila, eğer iyileşmezsem hayatına kaldığın yerden devam edeceksin."
"Yaprak, olur mu öyle şey? Bu hale gelmenin sorumlusu benim!"
"Atila, eğer sen benimle böyle elin kolun bağlı bir şekilde kalırsan beni üzersin. Bana bir ev tutarsın, bir bakıcı ayarlarsın, o benimle ilgilenir. Sen de hayatına devam edersin. Yoksa gelmem o hastaneye!"
Atila, her ne kadar bu konuda kararlı dursa da, sırf Yaprak iyileşmeyi kabul etsin diye istemeyerek de olsa başını salladı.
"Tamam... Hadi yemek yemeye gidelim. Karnım çok acıktı, sen acıkmadın mı?"
"Nasıl acıkmam? Kurt gibi açım! Bir an hiç sormayacaksın sandım."
"O zaman bu dişi kurt bizi yemeden önce, ben onu yemeğe götüreyim."
Hastane ve Karar Anı
Ertesi sabah randevu saatinde hastaneye vardılar. Doktor, detaylı muayenenin ardından ikisini karşısına alıp ciddi bir tavırla konuşmaya başladı:
"Yaprak Hanım, ameliyatınız gerçekten çok riskli. Ancak daha önce bu tarz zorlu operasyonlardan başarıyla çıktığım çok oldu. Bu süreçte bana güvenmeniz gerekiyor. Ameliyattan hemen sonra ayaklanmanız mümkün değil; sizin için özel bir fizik tedavi programı hazırlayacağım. Her şey yolunda giderse, tedaviden yaklaşık iki hafta sonra ayağa kalkarsınız."
"Peki doktor bey, bu ameliyatta her şeyi göze almalı mıyım?"
"Her ameliyat risk taşır. Ben size sadece işimi en iyi şekilde yapacağımı söyleyebilirim, gerisi takdir-i İlahi."
Atila araya girdi: "Ameliyat ne zaman?"
"Eğer siz de onaylarsanız, hemen yarın sabah yapabilirim."
Yaprak, hayatı ve geleceği için bu riski almak zorundaydı. Kimsesi yoktu; bir ömür boyu yardıma muhtaç kalamazdı. Ayaklanmalı ve bu yalnız hayatta kendi ayakları üzerinde durmalıydı.
"Tamam doktor bey, yarın yapalım. Ne olacaksa olsun."
"Yaprak, sen ne dediğini duyuyor musun? 'Ne olacaksa olsun' ne demek? Yarın inşallah ameliyatın iyi geçecek ve iyileşeceksin. Lütfen bir daha böyle olumsuz konuşma. Zaten kendimi kötü hissediyorum, bir de sen böyle yapma."
Mezarlığın Gölgesinde Bir Yüzleşme
Hastaneden çıkıp arabaya bindiklerinde ikisinin de zihni karmakarışıktı. Yolun kenarındaki mezarlığın önünden geçerken Yaprak gözlerini mezar taşlarından ayıramıyordu.
"Atila... Benim anne ve babamın bir mezarı yok, çünkü onları hiç tanımadım. Ama eğer ben ölürsem, en azından benim bir mezarım olacak. Yeri belli olacak."
Bu sözler Atila Komutan’ı çileden çıkarmaya yetti. Ani bir manevrayla arabayı sahil kenarına, sağa çekti. Öfkeyle dışarı fırladı.
(Yaprak'ın İç Sesi)
"Bu adam niye böyle yapıyor? Niye böyle öfkeyle dışarı çıktı? Aslında onu hiç üzmek istemedim ama gerçeği kabul etmesi gerekiyor. Yarın o ameliyat masasında ölüm haberimi de alabilir. Buna hazırlıklı olmalı. En iyisi yanına gideyim de şu öfkesini biraz dindireyim."
"Atila Komutan, beni de indirsen diyorum?"
Atila, Yaprak’ın tekerlekli sandalyesini arabadan indirip onu yanına yaklaştırdı. Yaprak, denize doğru bakan adama sessizce sokuldu.
"Atila, bu öfken neden?"
"Neden mi? Senin bu her şeyi kabullenmiş halinden! Yarın ölecekmişsin gibi konuşuyorsun Yaprak! Bu hale gelmenin sorumlusu benim ve tek dileğim senin iyileşmenken, sen ölümü sayıklayarak beni çıldırtıyorsun!"
"Ortada bir kabullenme yok Atila, sadece hazırlıklı olmaya çalışıyorum. Ben yalnız, ailesiz büyüdüm. Benim için yaşamak zaten yarı ölü gibi bir şeydi. Sen çok iyi birisin, benim için yaptıkların paha biçilemez. Ama ölüm, yalanlanamayacak kadar gerçek bir ihtimal. Bunu söylemek zorundayım... Ama yine de, senin için yaşamaya ve inanmaya çalışacağım. Bunu bil."
Bölüm etkileşimi
