Bölüm 8

Gözlerimi büyük bir acıyla açtım. Kalbim dökülüyordu sanki. Nefes alamıyorum. Ağzımı açdamda tek kelime çıkmıyordu. Yataktan kalktım ama ayaklarım titriyordu. Terliklerimi giyemedim. Zaten gözüm görmemişti bile.

"Aratt!'

Sesim çok zor çıkmıştı. Boğazım kurumuştu merdivenlere doğru yöneldim.

Arat ve Atlas koltukta oturup birşeyler konuşuyordu ama anlayamıyordum. Gözüm saate kaydı. Sabahın dördüydü.

Öksürük tuttu. Öksürmekten merdivenleri zor indim. Abim koşarak mutfaktan bi bardak su getirdi. Merdivene oturup suyu içtim.

'Güzelim iyi misin ?'

Başımı salladım ama iyi değildim. Kalbim acıyordu.

'Daha erken biraz daha uyusaydın.'

Gözüm bi abime bide Atlas'a kaydı. Gözlerim dolmuştu. Çektiğim acıdan mı bilmiyorum sadece sessizce ağlıyordum. Aldığım en küçük nefes bile kalbime bıçak gibi batıyordu. Olabildiğince en az şekilde ince ince nefes alıyordum.

'Neyin var ? '

'Güzelim neyin var.?'

Ağzımda garip bir demir tadı vardı. Midemi bulandırıyordu. Sanki bir avuç demir tozu yemişim gibi.

Yine öksürük tutmuştu elimle ağzımı kapattım. Sanki ciğerim sökülüyordu.

Elimi ağzımdan çektiğimde gözlerim korkuyla açıldı.

'Kan!'

O kadar bitkindim ki gözlerim ve bedenim abimin şefkatli kollarına teslim oldu.

...

Gözlerimi hastahane odasında açtım. Abim pencere kenarı da endeşeyle bekliyordu. Atlassa oda da yoktu.

'Arat '

Hızla yanıma gelip elimi tuttu. Saçlarımı okşadı.

'Güzelim iyi misin ? Ağrın falan var mı ?'

'İyim ben. Neden hastahanedeyiz? Bana noldu ?'

'Evde bayıldın. Bizde kontrol amaçlı getirdik.'

'Doktor ne dedi ?'

'Korkulacak bir şey yokmuş. Sen çocukluk yapmışsın. Yemeğini düzenli yemiyor kendine de hiç dikkat etmiyormuşsun.'

'Ediyorum ama,'

Atlas girdi odya. Gözünde garip bir hüzün vardı. Benden ne saklıyorlardı ki ?

'Geçmiş olsun Ufaklık. Bizi çok korkuttun ama durumun gayet iyi. Antibiyotikli iğne yazdım. Vitamin ve takviye ilaçlarda alman lazım. Çok güçsüz kalmışsın.'

'Şey ..'

'Dinliyorum.'

'Önemli değil. Teşekkür edecektim. İkinize de herşey için.'

Yine bi ağrı oluşuyordu kalbimde. Sanki maraton yarışına katılmışım gibi hissediyordum. Kalbim o kadar hızlıydı ki. Ciğerlerim vücuduma oksijen yetiştiremiyordu.

'İyi misin?'

Tüm enerjimi oksijen almak için tüketiyordum. Yatağımın sağındaki monitör ötmeye başladı .

'Atlas nolur ? Noluypr lan bişe söyle .'

Makinadaki sesgiderek artıyor beymimde ötüyordu sanki. Atlas hızla doktorları çağırdı.

Herkes birşey için koşuşturup duruyordu. Bense bir ölü gibiydim. Burnum nefes alamıyordu. Alsa bile ciğerlerime gitmiyordu. Bu yüzden ağzıma
Hortum koymuşlardı. Kalbimin atışı kulaklarımdan gitmiş onun yerini derin bir boşluk doldurmuştu.

'Atlas az önceki neydi ? Nöbet falan mı ?'

'Kalp krizi.'

'Ne ? Olum ne saçmalıyorsun sen. Küçücük kız amk ne kalp krizi?'

'Arat kalp ameliyatı olurken tüm bu riskleri söylemiştim size. '

Gözleri dolmuştu genç doktorun. Aratsa öfkeyle bi yerlere vuruyordu.

'Yok mu bi çaresi bi çözümü. Bul birşeyler lan. '

'Uğraşıyoruz sakin ol. Onu da kaybetmicem. İkinci kez kaybetmicem.'

...

'Abi ?'

Elimi tutmuş bir şekilde yatağımın kenarında uyumuştu.

'Güzelim. İyi misin ?'

'iyim de ne oldu ki ?

Dandalyeden kalkıp yanıma uzandı. Bu duygu o kadar güzel ki çok yakındı bana. Geçen seferkinden çok daha farklıydı.

'Sen ' dedi dudaklarıma bakarak.

'sen ne zaman öğrendin Gerçeği ?'

'tek kaşımı kaldırıp baktım.'

'gerçel abin olmadığımı.'

'çok olmadı.'

Sesim titremişti. Ben eğilip dudağımı öpmesini beklerken o ise alnımı öpmüştü.

'Herşey güzel olacak. '

'Bilmiyorum. Çünkü sen varsın.'

Kolunu başımın altından uzakttı.Diğer eliyle de saçlarımı okşuyordu.

'Hikaye anlatayım mı ?'

'Buna asla hayır demem. Atlas anlatmıştı biraz. En son yıl sonu balosundaydılar.'

'Desene bitmesine az kalmış'

'Birşey sorabilir miyim ?'

'Sor bakalım bücür.'

'Bu hikaye sizi neden bu kadar yaralıyor ?'

'Hikayenin sonunda öğreneceksin ufaklık . Ama Atlas anlatsın devamını zaten 2 bölüm kalmış.'

'Ama abiiiiiğğ.'

'kaç gündür hastahanedeydim. Uykusuz kaldım,Bırak biraz uyuyayım.'

'Tamam Arat Bey.'

'Ne bu soğukluk?'

'Yok bişe . Beyzayla aranız nasıl ?'

'İyiz. Ciddi düşünüyoruz.'

'ne ?'

'güzel kız beni seviyor. Bende onu seviyorum. Ailesi de karşı değil. Neden bekleyelim ki ?'

'Sen ciddisin ?!'

'Evet.

'Anladım. Mutlu olun ne diyim başka.'

'Çok konuşma uyu.'

'kolun rahatsız ediyor. Ben tek uyusam iyi olur. Tamam bu arada Beyza yarın bize gelecek kızı tersleme.'

'Tamam.'

Abim odadan çıktığında bende içimdeki göz yaşlarımı çıkarttım. Seviyordum ve buna engel olamıyordum.
...